แนวทางการบริหารงานวิชาการของศูนย์ส่งเสริมการเรียนรู้อำเภอกลุ่มโซนลุ่มน้ำอิง สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัดเชียงราย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการบริหารงานวิชาการ 2) ศึกษาการปฏิบัติที่เป็นเลิศในการบริหารงานวิชาการ และ 3) เสนอแนวทางการบริหารงานวิชาการของศูนย์ส่งเสริมการเรียนรู้อำเภอกลุ่มโซนลุ่มน้ำอิง สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัดเชียงราย เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี ประชากรที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ ผู้อำนวยการศูนย์ส่งเสริมการเรียนรู้อำเภอ จำนวน 5 คน ข้าราชการครู จำนวน 9 คน ครูอาสาสมัคร จำนวน 29 คน ครู กศน.ตำบล จำนวน 30 คน และครูศูนย์การเรียนชุมชน จำนวน 9 คน รวมจำนวน 82 คนโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.943 วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย (μ) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (σ) และการวิเคราะห์เนื้อหา Content Analysis) ผลการวิจัยพบว่า
1) สภาพการบริหารงานวิชาการอยู่ในระดับมาก ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านการวัดผลประเมินผลและเทียบโอนผลการเรียน (μ = 4.08, σ = 0.41) 2) การปฏิบัติที่เป็นเลิศในการบริหารงานวิชาการ (1) จัดทำหลักสูตรสอดคล้องกับความต้องการ (2) นิเทศติดตามผลการจัดการเรียนรู้ (3) นำเทคโนโลยีมาใช้ในการวัดผลประเมินผลและเทียบโอนผลการเรียน (4) เผยแพร่ผลการวิจัยในช่องทางหลากหลาย (5) นิเทศด้วยวิธีการที่หลากหลาย 3) แนวทางการบริหารงานวิชาการ (1) ด้านการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา วิเคราะห์หลักสูตร กำหนดโครงสร้างเนื้อหา นิเทศ และนำผลมาปรับปรุง (2) ด้านการจัดการเรียนการสอนในสถานศึกษา วางแผน ดำเนินการนิเทศและสะท้อนผล (3) ด้านการวัดผลประเมินผลและเทียบโอนผลการเรียน วางแผน พัฒนาเครื่องมือ ตรวจสอบและปรับปรุง (4) การวิจัยเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา รวบรวมผลการวิจัย นิเทศและนำผลไปปรับปรุง (5) การนิเทศการศึกษา วางแผน จัดทำเครื่องมือ ดำเนินการนิเทศ และปรับปรุง
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กนกพิชญ์ เชื้อเจ็ดตน, ไพรภ รัตนชูวงศ์ และ พูนชัย ยาวิราช. (2563). แนวทางการบริหารจัดการหลักสูตรสถานศึกษา โรงเรียนเชียงแสนอาคาเดมี. วารสารวารสารครุศาสตร์วิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. 5(2): 1-14.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. (พิมพ์ครั้งที่ 3).กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
_______. (2566). พระราชบัญญัติส่งเสริมการเรียนรู้ พ.ศ. 2566. สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2566, จาก http://moe360.blog/2023/03/19/department-of-learning-promotion/.
ณพรรษกรณ์ ชัยพรม. (2565). การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร. การค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นฤมล ศรีสุโข. (2564). การพัฒนาระบบการวัดผลประเมินผลและเทียบโอนผลการเรียนที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต (สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
นุชรี เนียมรัตน์. (2562). การบริหารงานวิชาการของหัวหน้ากลุ่มสาระการเรียนรู้โรงเรียน สังกัดเทศบาลนครหาดใหญ่. สารนิพนธ์ศึกษาศาตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
วิมล เดชะ. (2559). การบริหารงานวิชาการในโรงเรียนดีประจำตำบล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสตูล. สารนิพนธ์ศึกษาศาตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
ศศิธร สุขสบาย. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการบริหารงานวิชาการในโรงเรียนประถมศึกษา. ลำปาง: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง.
สำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดเชียงราย. (2565). รายงานผลการนิเทศเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยปีงบประมาณ 2565. เชียงราย: เอกสารอัดสำเนา.
Deming, Edward W. (1989). Out of the Crisis. Cambridge: Massachusetts Institute of Technology Press.
