การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ โดยใช้วิธีการเรียนรู้แบบเชิงรุก Active Learning 6 ขั้นตอน เรื่อง การบวกจำนวนสองจำนวนที่มีผลบวกไม่เกิน 9 ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนบ้านหนองชุม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างและหาประสิทธิภาพของแผนการจัดการเรียนรู้แบบเชิงรุก 2) หาประสิทธิผลการสอนแบบเชิงรุก 3) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนแบบเชิงรุกก่อนและหลัง และ 4) พัฒนาเจตคติและคุณลักษณะที่พึงประสงค์ในการเรียนรู้แบบเชิงรุก ระยะเวลาดำเนินการ 1 ภาคเรียน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 13 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย 1) แบบทดสอบก่อนและหลังเรียน 2) แบบสังเกตพฤติกรรมนักเรียน 3) แบบประเมินเจตคติและคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของนักเรียน และ 4) เครื่องมือในการพัฒนา ได้แก่ แผนการสอน 12 แผน สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าทดสอบที (t-test Dependent)
ผลการวิจัย พบว่า 1) ประสิทธิภาพของแผนการจัดการเรียนรู้ E1/E2 เท่ากับ 86.14/83.42 แสดงว่าแบบฝึกทักษะมีประสิทธิภาพสูงกว่าเกณฑ์ 75/75 ที่ตั้งไว้ 2) ประสิทธิผลการสอนแบบเชิงรุก คะแนนความก้าวหน้าคิดเป็นร้อยละ 81.94 3) ผลการเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนแบบเชิงรุก ก่อนเรียนมีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 4.32 และหลังเรียนมีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 7.86 ซึ่งหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน และแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4) เจตคติในการเรียนรู้ โดยรวมอยู่ในระดับ มากที่สุด เรียงตามลำดับ คือ ใช้สื่อการสอนอย่างสนุก น่าสนใจ มีการวัดความรู้พื้นฐานของนักเรียนก่อนเรียน และช่วยเหลือเด็กเรียนช้าและส่งเสริมเด็กเรียนเก่ง และจัดกลุ่มนักเรียนสัมพันธ์กับการเรียนการสอน ตามลำดับ ส่วนคุณลักษณะที่พึงประสงค์ โดยรวมอยู่ในระดับ ดีและดีเยี่ยม เมื่อพิจารณาตามรายข้อ พบว่า ด้านมีวินัย มุ่งมั่นในการทำงาน และด้านใฝ่เรียนรู้ อยู่ในระดับ ดีและดีเยี่ยม และพฤติกรรมการเรียนรู้แบบกลุ่มและแบบรายบุคคล มีระดับคุณภาพผ่านเกณฑ์
คำสำคัญ : ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, การสอนแบบเชิงรุก Active Learning, แบบฝึกทักษะ
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2557). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ไทยอักษร.
เกียรติกมล ทองงอก และโชติกา ภาษี. (2564). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์เชิงรุกร่วมกับการวินิจฉัยจุดบกพร่องในการเรียน ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 27(1), 116-134. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jemmsu/article/view/243892/168268
จิณห์วรา พิมพ์แสง และพัชรินทร์ สะตะ (2565). การพัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้วิธีการแบบเปิดกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ เรื่อง การบวกและการลบจํานวนที่ผลลัพธ์ไม่เกิน 10 สําหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 1(6), 16-30. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/IEJ/article/view/263027/176378
จุฑามาศ แกล้วทนงค์ กรวิภา สรรพกิจจำนง. (2564). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องการคูณของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ระหว่างการสอนโดยใช้สื่อประสม ชุด การคูณแสนสนุก กับ การสอนแบบปกติ. Journal of Roi Kaensarn Adcdemi, 7(4), 362-373. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/253178/172008
ธราเทพ ศรีลาโพธิ์ และอินทิรา รอบรู้. (2566). ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ที่เรียนด้วยกิจกรรมเรียนรู้เชิงรุก. วารสารนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 9(1), 390-402. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/rpu/article/view/267864/177413
นนทลี พรธาดาวิทย. (2559). การจัดการเรียนรูแบบ Active learning. พิมพครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ทริปเพิ้ลเอ็ดดูเคชั่น.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 10 แก้ไขเพิ่มเติม. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาสน.
พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2530). การสร้างและพัฒนาแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์. กรุงเทพฯ : สำนักทดสอบทางการศึกษาและจัยวิทยา. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.
พัสสกรณ์ วิวรรธมงคล และศิริรัตน์ ชาวนา. (2563). การศึกษาเจตคติต่อวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบเชิงรุก. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 7(3), 85-95. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDMCU/article/view/243364/166442
ภัททิรา เดชฤกษ์ปาน สราญจิต อ้นพา ณัฐิกา สุริยาวงษ์ พัชรพล ชิดลม และมาเรียม นิลพันธุ์. (2565). การพัฒนาแบบรูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดเชิงรุก เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการสร้างนวัตกรรมทางคณิตศาสตร์สําหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 5(1), 1-15. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/tmd/article/view/252432/171998
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี - สฤษดิ์วงศ์.
อติศักดิ์ สุดเสน่หา ทิพย์วิมล วังแก้วหิรัญ และพรทิพย์ อ้นเกษม. (2563). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนตามกระบวนการทางคณิตศาสตร์ด้วยชุดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิด Active Learning สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วารสารบัณฑิตวิจัย, 11(2), 123-136. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/banditvijai/article/view/241132/166491
Dale Edgar. (1969). Audio-visual methods in Teaching. (3rd ed). New York: The Dryden Press.
Oden, Ayana, "Factors Predicting The Self-efficacy Of Instructional Coaches Of Mathematics In Urban Elementary Schools." Dissertation, Georgia State University, 2022. doi: https://doi.org/10.57709/28975862
