Academic การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคความปรกติถัดไปที่ส่งผลต่อ คุณภาพวิชาชีพของวิทยาลัยสารพัดช่าง สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคความปรกติถัดไป 2) ศึกษาคุณภาพวิชาชีพของวิทยาลัยสารพัดช่าง 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคความปรกติถัดไปกับคุณภาพวิชาชีพของวิทยาลัยสารพัดช่าง และ 4) ศึกษาการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคความปรกติถัดไปที่ส่งผลต่อคุณภาพวิชาชีพของวิทยาลัยสารพัดช่าง สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา ครูผู้สอน วิทยาลัยวิทยาลัยสารพัดช่าง สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ปีการศึกษา 2565 จำนวน 234 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางเทียบหากลุ่มตัวอย่างของเครจซี่และมอร์แกน ใช้การสุ่มแบบแบ่งชั้นตามสัดส่วนโดยใช้ประเภทของสถานศึกษาเป็นชั้น ของการสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมีลักษณะเป็นมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ แบ่งออกเป็น 2 ตอน คือ ตอนที่ 1 แบบสอบถามการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคความปรกติถัดไป มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.99 และตอนที่ 2 แบบสอบถามคุณภาพวิชาชีพของวิทยาลัยสารพัดช่าง มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.98 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ
ผลการศึกษาพบว่า 1) การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคความปรกติถัดไป โดยรวมอยู่ในระดับ มากที่สุด 2) คุณภาพวิชาชีพของวิทยาลัยสารพัดช่าง โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 3) ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคความปรกติถัดไปกับคุณภาพวิชาชีพของวิทยาลัยสารพัดช่าง มีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับสูง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 4) การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคความปรกติถัดไป ส่งผลต่อคุณภาพวิชาชีพของวิทยาลัยสารพัดช่าง สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 สามารถพยากรณ์คุณภาพวิชาชีพของวิทยาลัยสารพัดช่าง ได้ร้อยละ 56.30 สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ คือ = 1.534 + 0.320 (X6) + 0.172 (X3) + 0.102 (X1) + 0.076 (X5) และสร้างสมการพยากรณ์ในรูปแบบคะแนนมาตรฐาน คือ
y = 0.431 (X6) + 0.222 (X3) + 0.136 (X1) + 0.118 (X5)
คำสำคัญ: การบริหารงานวิชาการ, ผู้บริหารสถานศึกษา, ยุคความปรกติถัดไป, คุณภาพวิชาชีพของวิทยาลัยสารพัดช่าง
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). กรอบคุณวุฒิอาชีวศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2562 ราชกิจจานุเบกษา. สืบค้นเมื่อ 28 มีนาคม 2566, จาก http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2562/E/056/T_0009.PDF.
กรมพัฒนาฝีมือแรงงาน. (2563). หลักสูตรการฝึกยกระดับฝีมือ สาขาช่างไฟฟ้าอุตสาหกรรม ระดับ 1. สืบค้นเมื่อ 4 มกราคม 2566, จาก http://www.dsd.go.th/oitt/Region/Doc_ShowDetails/9387.
กาญจนา สุขใจ, และพา อักษรเสือ. (2563). กลยุทธ์การพัฒนาสมรรถนะของนักศึกษาอาชีวศึกษา ยุคการศึกษา 4.0 สถาบันการอาชีวศึกษาภาคกลาง 2 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจ. 8(6): 2342.
จรุณี เก้าเอี้ยน. (2557). เทคนิคการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษากลยุทธ์และแนวทาง การปฏิบัติสำหรับผู้บริหารมืออาชีพ. สงขลา: ชานเมืองการพิมพ์.
ณัฐสิฏ รักษ์เกียรติวงศ์. (2559). การปฏิรูปอาชีวศึกษาของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย(ทีดีอาร์ไอ).
ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2563). The next normal ส่องเทรนด์ความปกติถัดไป หลังโควิด 19. สืบค้นเมื่อ 14 มีนาคม 2566, จาก https://www.bot.or.th/Thai/BOTMagazine/Documents/PhraSiam0663/BOTMAG0 6_63.pdf#page=6.
ธานินทร์ อินทรวิเศษ, ธนวัฒน์ เจริญษา, และพิชญาภา ยวงสร้อย. (2564). ภาพสะท้อนการศึกษาไทย หลังภาวะโควิด 2019. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น. 7(4): 332–333.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). วิธีการทางสถิติสาหรับการวิจัย เล่ม 1. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ประจักษ์ ทรัพย์อุดม. (2552). หลักสมรรถนะ. กรุงเทพฯ: เอ็กซเปอร์เน็ท.
ประเสริฐ บุญเรือง. (2563). แนวทางการบริหารการจัดการศึกษาในสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019. สืบค้นเมื่อ 28 ธันวาคม 2564, จาก http://www.spm7.go.th.
วัชราภรณ์ อมรศักดิ์. (2563). นวัตกรรมการบริหารวิชาการโรงเรียนมัธยมศึกษาตามแนวคิดการนำสะเต็มศึกษาไปใช้ในชีวิตจริง. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์ดุษฎีบัณทิต (บริหารการศึกษา). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและกำลังคนอาชีวศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2565). ข้อมูลพื้นฐาน สอศ. สืบค้นเมื่อ 23 มีนาคม 2565, จาก https://lookerstudio.google.com/reporting/ 145a3f16-912e-4027-be5b-c713803b75f0/page/aVDeD.
สมพร ปานดำ. (2562). การพัฒนาสมรรถนะผู้เรียนวิชาชีพ สาขาช่างอุตสาหกรรม และการติดตามและประเมินผลในศตวรรษที่ 21. วารสารวิจัยและนวัตกรรมการอาชีวศึกษา. 4(1): 1.
สัมมา รชนิชย์. (2560). หลักทฤษฎีและปฏิบัติการบริหารการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: ส.เอเชียเพลส.
โสภณา เศวตคชกุล. (2562). กลยุทธ์การบริหารงานวิชาการโรงเรียนสองภาษา หลักสูตรไทย อังกฤษ สังกัดกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ดุษฎีนิพนธ์ (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2556). พระราชบัญญัติสภาครูและบุคลากรทางการศึกษา พ.ศ. 2546. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2560 - 2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
อธิวัฒน์ พันธ์รัตน์. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณทิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
อนุศักดิ์ งิ้วสะ. (2565). วิชาชีพ #5ความหมายของวิชาชีพ. สืบค้นเมื่อ 26 มีนาคม 2566, จาก http://วิชาชีพ #5ความหมายของวิชาชีพ มีอะไรบ้าง? (xn--b3cf3alb5cxfdh8a1v.com).
อรอัยริน เลิศจิรชัยวงศา, ลินดา นาคไปย, และกัญกร เยี่ยมพญา. (2564). ทักษะการบริหารของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี. วารสารสิรินธรปริทรรศน์. 22(1): 270-271.
McKinsey, & Company. (2020). “Coronavirus: Five Strategies for industrial and automotive companies.” Mckinsey & Company March. (2020: 1).
OECD. (2021). Vocational Education and Training in Thailand. OECD Reviews of Vocational Education and Training. Paris: OECD Publishing.
