การจัดการเรียนรู้ออนไลน์ด้วยรูปแบบ SMILES เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ และความสุขในยุคชีวิตวิถีใหม่ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความคิดเห็นของการจัดการเรียนรู้ออนไลน์ด้วยรูปแบบ SMILES 2) ศึกษาระดับประสิทธิภาพและความสุขในการจัดการเรียนรู้ออนไลน์ด้วยรูปแบบ SMILES และ 3) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพ และความสุขในการจัดการเรียนรู้ออนไลน์ด้วยรูปแบบ SMILES ในยุคชีวิตวิถีใหม่ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรีที่ลงทะเบียนเรียบภาคการศึกษาที่ 1 ปีการศึกษา 2566 ในรายวิชาศึกษาทั่วไปของคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี จำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม ได้ค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.993 การวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธของเพียรสัน และค่าสหสัมพันธเชิงถดถอย ผลการวิจัยพบว่า
1) นักศึกษาเห็นด้วยกับการจัดการเรียนรู้ออนไลน์แบบ SMILES อยู่ในระดับมาก ค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านการประเมินผลการเรียนรู้ 2) การจัดการเรียนรู้ออนไลน์แบบ SMILES มีประสิทธิภาพอยู่ในระดับมาก ค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ นักศึกษาสามารถปรับตัวกับการเรียนการสอนแบบชีวิตวิถีใหม่ได้ ด้านความสุข พบว่า นักศึกษามีความสุขอยู่ในระดับมาก ค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ รู้สึกมีความสุข เมื่อสามารถทบทวนบทเรียนย้อนหลังได้ตลอดเวลา และ 3) ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพ ได้แก่ ด้านการสร้างบรรยากาศการเรียนรู้ ด้านการจัดกิจกรรมที่เน้น Active learning และด้านการสร้างแรงจูงใจ ส่วนปัจจัยที่ส่งผลต่อความสุข ได้แก่ ด้านการประเมินผลการเรียนรู้ ด้านการสร้างแรงจูงใจ ด้านกลยุทธ์ การสอน และด้านการจัดกิจกรรมที่เน้น Active learning
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กัลยา สว่างคง. (2564). การเรียนยุค “New normal” เปิดพื้นที่สร้าง “Passion” เรียนรู้ตลอดชีวิต. สืบค้นเมื่อ 18 พฤศจิกายน 2566, จาก https://www.bangkokbiznews.com/social/948474.
กาญจนา บุญภักดิ์. (2563). การจัดการเรียนรู้ยุค New Normal. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม. 19(2 : A1–A6.
จันทนา วัฒนกาญจนะ, แพรวพรรณ ตรีชั้น, ธนาธิป พัวพรพงษ์, และวิศิษฐ์ ฤทธิบุญไชย. (2564). ประสิทธิภาพของการเรียนออนไลน์ จากสมรรถนะผู้สอนและการวัดประเมินผล กรณีศึกษาคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม. วารสารวิชาการสังคมศาสตร์เครือข่ายวิจัยประชาชื่น. 3(2): 1-13.
บดินทร์ ชาตะเวที. (2563). พฤติกรรม กับ ชีวิตวิถีใหม่ : New Normal. สืบค้นเมื่อ 18 พฤศจิกายน 2566, จาก https://www.ttmed.psu.ac.th/th/blog/258.
บุญเลี้ยง ทุมทอง, และประทวม วันนิจ. (2565). ผลกระทบจากสถานการณ์โควิดที่มีต่อการจัดการศึกษาไทย: การศึกษาทางเลือก คือทางหลักและทางรอดในการจัดระบบการศึกษาไทยในอนาคต. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์. 22(4): 375-391.
พนัส จันทร์ศรีทอง. (2565). ชีวิตวิถีถัดไปกับการศึกษา. วารสารครุศาสตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.5(3): 25-36.
พัชราภรณ์ ดวงชื่น. (2563). การบริหารจัดการศึกษารับความปกติใหม่หลังวิกฤตโควิด-19. วารสารศิลปะการจัดการ. 4(3): 783-795.
เพ็ญพักตร นภากุล. (2566). พฤติกรรมการเรียนและสภาพปัญหาการเรียนด้วยระบบออนไลน์ของนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา. ในการประชุมวิชาการระดับชาติ มอบ.วิจัย ครั้งที่ 17 การวิจัยและนวัตกรรมภายใต้การเปลี่ยนแปลงของโลก (Research and Innovation in a Changing World) ระหว่างวันที่ 20 - 21 กรกฎาคม 2566, หน้า 283-293. อุบลราชธานี: มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.
ไพฑูรย์ โพธิสาร, นีรนาท จุลเนียม, และเอก เกิดเต็มภูมิ. (2565). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning ระบบเครือข่ายสังคมออนไลน์ ในยุค New Normal covid-19 เพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ของผู้เรียนระดับอุดมศึกษา. วารสาร “ศึึกษาศาสตร์์ มมร” คณะศึึกษาศาสตร์์ มหาวิิทยาลััยมหามกุุฏราชวิิทยาลััย. 10(1): 275-292.
มาลีวัล เลิศสาครศิริ, จุรีย์ นฤมิตเลิศ, และกิติยา สมุทรประดิษฐ์. (2564). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการเรียนผ่านระบบออนไลน์ของนักศึกษาวิทยาลัยเซนต์หลุยส์ จากสถานการณ์โควิด-19. วารสารสุขภาพกับการจัดการสุขภาพ. 7(1): 13-27.
วิชัย วงศ์ใหญ่, และมารุต พัฒผล. (2563). การออกแบบการเรียนรู้ใน New Normal. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สิทธิพร เอี่ยมเสน, พันพัชร ปิ่นจินดา, จิระ จิตสุภา, และเบญจวรรณ กี่สุขพันธ์. (2564). แนวทางการจัดการเรียนรู้ออนไลน์เพื่อความสุขในการเรียนรู้ของผู้เรียนระดับมหาวิทยาลัย. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี. 32(3): 1-16.
สุขุมา อรุณจิต. (2566). การสังเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเรียนออนไลน์. วารสารธรรมศาสตร์. 42(1): 203-220.
สุพรรณี บุญหนัก, บันทะชัย ภูพิมทอง, จิณณวัตร แทนพันธ์, ประภาส ลาวัณย์ศิริ, และสุขพัฒน์ อนนท์จารย์. (2564). รูปแบบการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ออนไลน์ของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีล้านช้าง. วารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์. 7(2): 53-70.
สุพิชญาณ์ แก้วโพนทอง, และปชาบดี แย้มสุนทร. (2564). กระบวนการการจัดการเรียนรู้ออนไลน์ในช่วงวิกฤติ Covid-19 ของสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาในจังหวัดจันทบุรี. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น. 8(3): 175-186.
สุภาภรณ์ พรหมบุตร. (2563). New normal กับวิถีชีวิตที่เปลี่ยนแปลง. สืบค้นเมื่อ 10 พฤษภาคม 2565, จาก https://dsp.dip.go.th/th/category/2017-11-27-08-04-02/2020-06-29-14-39-49.
อลงกรณ์ เกิดเนตร, ประภาวรรณ สมุทรเผ่าจินดา, และพันพัชร ปิ่นจินดา. (2564). การจัดการชั้นเรียนออนไลน์ด้วยรูปแบบ SMILES เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ชีวิตวิถีใหม่ในยุคเปลี่ยนผ่านการศึกษาด้วยเทคโนโลยีดิจิทัล. วารสารปัญญาภิวัฒน์. 13(1): 294-307.
อุสรา อเนกปัญญากุล. (2563). ความสุขในการเรียนออนไลน์ช่วงระบาดโควิด-19 ของนักศึกษาปริญญาโท หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง. สืบค้นเมื่อ 18 สิงหาคม 2566, จาก https://mmm.ru.ac.th/ MMM/IS/sat17/6214060133.pdf.
Oops, M. (2020). COVID-19 Transforming Education Around the World! Using New Technology to Study-Thai University Teach through Online. Retrieved on May 10, 2022, from https://www.marketingoops.com/exclusive/business-case/covid-19-reinvent-global-educationsystem-with-educational-technology/.
Titan, Ferdianto, Desak, G. G. F. P., & Lena. (2017). A Comparative Study of Teaching Styles in Online Learning Environment. International Conference on Information Management and Technology 2017. pp.15-17. Special Region of Yogyakarta, Indonesia.
Yamane, T. (1973). Statistics: an introductory analysis. New York: Harper and Row.
