แนวทางการพัฒนาสถานศึกษาให้เป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ ของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ในสำนักงานเขตดอนเมือง สังกัดกรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน
2) ศึกษาแนวทางการพัฒนาความเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สำนักงานเขตดอนเมือง สังกัดกรุงเทพมหานคร เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี ประชากรที่ใช้ในการวิจัย มี 2 กลุ่ม คือ 1) ผู้ให้ข้อมูล โดยเก็บจากแบบสอบถาม ได้แก่ ครูในสถานศึกษา สำนักงานเขตดอนเมือง สังกัดกรุงเทพมหานคร ปีการศึกษา 2565 จำนวน 373 คน และ
2) ผู้ให้ข้อมูล โดยเก็บจากแบบสัมภาษณ์ ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและศึกษานิเทศก์ จำนวน 5 คน แบบสอบถามที่ใช้ในการเก็บข้อมูล มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.98 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า
1) ระดับความเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ ของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ในสำนักงานเขตดอนเมือง สังกัดกรุงเทพมหานคร โดยรวมอยู่ในระดับมาก ค่าเฉลี่ยเรียงจากมากไปหาน้อย ดังนี้ รูปแบบทางความคิด การมีวิสัยทัศน์ร่วม การพัฒนาเป็นทีม การคิดอย่างเป็นระบบ การเป็นบุคคลแห่งการเรียนรู้ และการประยุกต์ใช้เทคโนโลยี ตามลำดับ 2) แนวทาง การพัฒนาความเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สำนักงานเขตดอนเมือง สังกัดกรุงเทพมหานคร พบว่ามี 6 องค์ประกอบ มีขั้นตอนการพัฒนา ดังนี้ คือ 1) รูปแบบทางความคิด 4 ขั้นตอน 2) การมีวิสัยทัศน์ร่วม 5 ขั้นตอน 3) การพัฒนาเป็นทีม 6 ขั้นตอน 4) การคิดอย่างเป็นระบบ 6 ขั้นตอน 5) การเป็นบุคคลแห่งการเรียนรู้ 4 ขั้นตอน และ 6) การประยุกต์ใช้เทคโนโลยี 4 ขั้นตอน
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ, สำนักคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2557). นโยบายสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ปีงบประมาณ 2558. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่ง ประเทศไทย.
กัลยารัตน์ ธีระธนชัยกุล. (2562). พฤติกรรมองค์การและการพัฒนาองค์การ. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ขวัญตา เจริญศรี. (2562). รูปแบบสังคมแห่งการเรียนรู้ในโรงเรียน สังกัดเทศบาลนครนครปฐม. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (พัฒนศึกษา). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
คณะกรรมการธรรมาภิบาลภาครัฐของสำนักงานเขตดอนเมือง. (2564). รายงานชุดข้อมูลสำคัญสำนักงานเขตดอนเมือง.สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2565, จาก https://webportal.bangkok.go.th/public/user_files_editor/138.
ทิศนา แขมมณี. (2551). ศาสตร์การสอนองค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นครินศร์ จับจิตต์. (2562). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อองค์กรแห่งการเรียนรู้ในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏ
วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ จังหวัดปทุมธานี.
นิสรา ใจซื่อ. (2564). แนวทางการพัฒนาองค์การแห่งการเรียนรู้เพื่อพร้อมรับความเปลี่ยนแปลง. วารสารการบริหารและสังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 40(6): 126-135.
ฝ่ายการศึกษา สำนักงานเขตดอนเมือง. (2561). โครงการกิจกรรมสำนักงานเขตดอนเมือง. สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2565,จาก http://dp2.bangkok.go.th/mobile/index13.php?selDEP=50250000&selYear=2561.
________. (2562). โครงการกิจกรรมสำนักงานเขตดอนเมือง. สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2565, จาก http://dp2.bangkok.go.th/mobile/index13.php?selDEP=50250000&selYear=2562.
________. (2563). โครงการกิจกรรมสำนักงานเขตดอนเมือง. สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2565, จาก http://dp2.bangkok.go.th/mobile/index13.php?selDEP=50250000&selYear=2563.
ฝ่ายการศึกษา สำนักงานเขตดอนเมือง. (2564). โครงการกิจกรรมสำนักงานเขตดอนเมือง. สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2565, จาก http://dp2.bangkok.go.th/mobile/index13.php?selDEP=50250000&selYear=2564.
พจน์ สะเพียรชัย. (2546). ผู้บริหารสถานศึกษากับการวิจัยเพื่อสร้างองค์กรแห่งการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิก.
ภูมิภัทร กลางโคตร์. (2560). กลยุทธ์การบริหารโรงเรียนเพื่อเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้แบบมืออาชีพสำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (การบริหารและพัฒนาการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
มิ่งชูชาติ ขวัญราษฎร์นารี. (2565). ส่งเสริมการใช้นวัตกรรมและเทคโนโลยี ICT เพื่อการเรียนรู้. สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม2565, จาก https://donate.connexted.org/notebookforeducation/projects/12741.
วิจารณ์ พานิช. (2550). วิถีแห่งองค์กรอัจฉริยะ. จุลสารอุตสาหกรรมสัมพันธ์, 73: 2-3.
_______. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-สกฤวงศ์.
วีรยา สัจจะเขตต์. (2564). การพัฒนาแนวทางการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 5. ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต (การบริหารและพัฒนาการศึกษา). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ศิรินทร์ทิพย์ ชาลีวรรณ์. (2556). ความสัมพันธ์ระหว่างบทบาทของผู้บริหารด้านการส่งเสริมการใช้เทคโนโลยี สารสนเทศกับสภาพการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อพัฒนาผู้เรียนของ สถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาบึงกาฬ. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร. (2564). รายงานสถิติการศึกษา ปีการศึกษา 2654 โรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. สืบค้นเมื่อ 22 มกราคม 2565, จาก https://webportal.bangkok.go.th/upload/user/00000116/PTay/EbookStat64.pdf.
สำนักงานข้าราชการพลเรือน. (2563). คู่มือแนวทางการพัฒนาบุคลากรภาครัฐ พ.ศ. 2536 -2565. สืบค้นเมื่อ 22มกราคม 2565, จากhttps://www.ocsc.go.th/sites/default/files/attachment/page/guide_civilservice_update.pdf.
สำนักงานคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560-2564). สืบค้นเมื่อ 25 มกราคม 2565, จาก https://www.nesdc.go.th/ewt_dl_link.php?nid=6422.
สำนักงานยุทธศาสตร์การศึกษา. (2564). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐานกรุงเทพมหานคร ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2564-2569). สืบค้นเมื่อ 25 มกราคม 2565, จากhttps://webportal.bangkok.go.th/user_files/116/733121162622f13a8649479.63703332.pdf.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2558). สมรรถนะการศึกษาไทยในเวทีสากล พ.ศ. 2558 (IMD2015). กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
สุวัฒน์ จุลสุวรรณ์. (2562). การบริหารการเปลี่ยนแปลงในสถานศึกษา. มหาสารคาม: ตักศิลาการพิมพ์.
โสภณ งามสวย. (2559). การพัฒนาแนวทางความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียน ในสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 24. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
Bennett, J. K., & O’Brien, M. J. (1994). The building blocks of the learning organization. Training, 41-49.
Garvin, D. A. (1998). The Processes of Organization and Management. MIT Sloan Management Review, 18.
Gregory G. Dess, Gerry MaNAMARA, Alan B. Eisner and Seung-Hyun (SEAN) Lee. (2019). Strategic Management. (9th ed.). New York: Mc Graw Hill Education.
Marquardt, M. J. (2002). Building the Learning Organization: Mastering the 5 Elements for Corporate Learning. (2nd ed.). California: Davies-Black.
Marquardt, M. J., & A. Reynolds. (1994). The Global Learning Organization. New York: IRWIN.
Marsick, V. J, & Watkins, K. E. (2003). Demonstrating the Value of an Organization’s Learning Culture. Advances in Developing Human Resources. 129-131.
_______. (2004). The Construct of the Learning Organization: Dimensions, Measurement, and Validation. HUMAN RESOURCE DEVELOPMENT QUARTERLY, 44.
Pedler, M, Burgoyne, J. & Boydell, T. (1988). The Learning Company: A strategy for Sustainable Development. London: McGraw - Hill.
Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. New York: Currency Doubleday
