การวิเคราะห์องค์ประกอบคุณลักษณะของผู้บริหารสถานศึกษาในยุควิถีใหม่ สังกัดเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดนครสวรรค์
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับคุณลักษณะของผู้บริหารสถานศึกษาในยุควิถีใหม่ และ 2) วิเคราะห์องค์ประกอบคุณลักษณะของผู้บริหารสถานศึกษาในยุควิถีใหม่ โดยมีกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาในสังกัดเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดนครสวรรค์ จำนวน 210 คน โดยใช้เทคนิคการสุ่มอย่างง่าย ด้วยวิธีจับสลาก เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาเป็นแบบสอบถาม มีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.99 สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจโดยการหมุนแกนด้วยวิธีแวริแมกซ์ ผลการศึกษาพบว่า
1) ระดับคุณลักษณะของผู้บริหารสถานศึกษาในยุควิถีใหม่ ของผู้บริหารสถานศึกษาในสังกัดเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดนครสวรรค์ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.58 , S.D.= 0.56) ซึ่งตัวแปรมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุดคือการรับฟัง ความคิดเห็นของผู้อื่น ( =4.78 , S.D. = 0.45) รองลงมาคือการบริหารงานอย่างมีคุณธรรม และการมีคุณธรรมจริยธรรมในการปฏิบัติงานในหน้าที่ ( =4.77, S.D. = 0.47) และตัวแปรที่มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุดคือการนำหลักสูตรที่ทันสมัยไปใช้ใน การพัฒนาการเรียนการสอน และการมีความสามารถในการเป็นผู้นำแห่งการเปลี่ยนแปลง ( = 4.42, S.D. = 0.65) และ 2) องค์ประกอบคุณลักษณะของผู้บริหารสถานศึกษาในยุควิถีใหม่ ของผู้บริหารสถานศึกษาในสังกัดเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดนครสวรรค์ มีทั้งสิ้น 6 องค์ประกอบ สามารถอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 72.442 มีค่าไอเกน ระหว่าง 1.316 – 57.264 แต่ละองค์ประกอบเรียงลำดับค่าน้ำหนักจากมากไปหาน้อย คือ (1) การนำองค์กร มีค่าน้ำหนักอยู่ระหว่าง 0.747 - 0.525 (2) คุณธรรมและจริยธรรมในการปฏิบัติหน้าที่ผู้บริหาร มีค่าน้ำหนักอยู่ระหว่าง 0.793 - 0.519 (3) บริหารจัดการ การเปลี่ยนแปลง มีค่าน้ำหนักอยู่ระหว่าง 0.769 - 0.561 (4) ความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ในการบริหารงาน มีค่าน้ำหนักอยู่ระหว่าง 0.612 - 0.545 (5) การปฏิบัติตนของผู้บริหาร มีค่าน้ำหนักอยู่ระหว่าง 0.605 - 0.521 และ (6) การพัฒนาระบบ การเรียนการสอนแนวใหม่ มีค่าน้ำหนักอยู่ระหว่าง 0.687 - 0.521
Downloads
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
การประชุมวิชาการระดับชาติวิทยาลัยนครราชสีมา. (2564). สู่ชีวิตวิถีใหม่ด้วยงานวิจัยทางสุขภาพและการบริการ. สืบค้นเมื่อ 25 มีนาคม 2565, จาก http://journal.nmc.ac.th/th/admin/Journal/2564Vol13No1.
ดวงเดือน ภูตยานันท์. (2552). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิจัยของมหาวิทยาลัย. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต (บริหารอาชีวะและเทคนิคศึกษา). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
ฉลองรัฐ เฌอมาลย์ชลมารค. (2563). NEXT NORMAL กับวิถีใหม่แห่งการสื่อสาร. สืบค้นเมื่อ 25 มีนาคม 2565, จาก https://www2.rsu.ac.th/sarnrangsit-online-detail/CommArts-Article15.
ชัยยนต์ เพาพาน. (2559). ผู้บริหารโรงเรียนยุคใหม่ในศตวรรษที่ 21. วารสารคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 1(1): 304-306.
ณัฐพัชร์ บุญเกต. (2565). การบริหารการจัดการเรียนรู้ในยุคฐานวิถีชีวิตใหม่ของโรงเรียนขยายโอกาส ทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัยเขต 2. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.
นักวิชาการจากธนาคารไทยพาณิชย์. (2564). ผู้นำต้องเป็นแบบไหนในยุค New Normal. สืบค้นเมื่อ 26 มีนาคม 2565, จาก http://www.scb.co.th/th/personal-banking/stories/salary-man/leader-new-normal.html.
บุญมา แพ่งศรีสาร. (2561). คุณลักษณะผู้บริหารทางการศึกษาในยุคศตวรรษใหม่. วารสาร มจร นครน่านปริทรรศน์, 2(2): 134-136.
ประไพพรรณ เวชรักษ์. (2541). การพัฒนาบุคลิกภาพของผู้บริหาร. วารสารสถาบันพัฒนา ผู้บริหารการศึกษา, 15(2): 2-3.
พยอม วงศ์สารศรี. (2542). องค์การและการจัดการ. กรุงเทพฯ: สุภา.
พรหมพิริยะ ถาวโร (มาลัยรักษ์). (2564). ครูมืออาชีพกับการศึกษาไทยยุคสังคม New normal Professional teachers and Thai education in the New Normal era. รายงานสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 7 “วิถีพุทธ วิถีชุมชน รากฐานชีวทัศน์เชิงสังคมล้านนาในสังคมวิถีใหม่” วิทยาลัยสงฆ์ลำพูน มหาวิทยาลัย มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2553). ผู้นำเชิงสร้างสรรค์และผลิตภาพ: กระบวนทัศน์ใหม่ และผู้นำใหม่ทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รังสรรค์ พรมมา, และคณะ. (2563). แนวทางการบริหารสำหรับการจัดการศึกษาในวิถีการเรียนรู้ใหม่ (New Normal) ในโรงเรียนขนาดเล็กสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 3. วิทยานิพนธ์หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
ราชบัณฑิตยสภา. (2563). ความปรกติใหม่ ราชบัณฑิตฯ บัญญัติศัพท์ New normal แล้ว. สืบค้นเมื่อ 29 มีนาคม 2565, จาก http://www.thaipbs.or.th/news/content/292432.
วงศ์วรรธน์ เป็งราชรอง. (2564). การจัดการศึกษา ในสถานการณ์แพร่ระบาด “โควิด-19”. สืบค้นเมื่อ 26 มีนาคม 2565,จาก https://www.matichon.co.th/news-monitor/news_2733008.
สังเวียน แสนสวัสดิ์. (2554). การบริหารการศึกษา. สืบค้นเมื่อ 29 มีนาคม 2565, จาก https://www.gotoknow.org/posts/430504.
เสกสรรค์ สนวา, ฉัตรณรงค์ศักดิ์ สุธรรมดี, และวิไลลักษณ์ ขาวสะอาด. (2561). คุณลักษณะของผู้นำองค์การภาครัฐสมัยใหม่. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 20: 399-411.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). นโยบายสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานปีงบประมาณ พ.ศ. 2563. กรุงเทพฯ: กลุ่มวิจัยและพัฒนานโยบาย สำนักนโยบายและแผนการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สุวิทย์ เจริญพานิช. (2550). การพัฒนารูปแบบการบริหารศูนย์เทคโนโลยีทางการศึกษาในวิทยาลัยพาณิชยการ. วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต (บริหารการศึกษา). สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้า เจ้าคุณทหารลาดกระบัง.
อภิวุฒิ พิมลแสงสุริยา. (2020). คุณสมบัติของผู้นำ 5 ประการ ของผู้นำยุค COVID-19. สืบค้นเมื่อ 25 มีนาคม 2565, จากhttps://www.ftpi.or.th/2020/36473.
อัญชสา ธนากิตติเจริญ. (2552). พฤติกรรมด้านจริยธรรมของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาชลบุรี เขต 1. ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยบูรพา.
เอกชัย กี่สุขพันธ์. (2559). การบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล (School Management in Digital Era). สืบค้นเมื่อ 25 มีนาคม 2565, จาก https://www.trueplookpanya.com/knowledge/content/52232/-edu-t2s1-t2-t2s3.
Adecco. (2021). 7 คุณสมบัติที่ผู้นำยุคใหม่. สืบค้นเมื่อ 25 มีนาคม 2565, จาก https://adecco.co.th/en/knowledge-center/detail/7- qualities-of-modern-leaders.
Comrey, A. L., & Lee, H. B. (1992). A First Course in Factor Analysis. (2nd ed). Hillsdale, New Jersey: Lawrence Erlbaum Associated.