ปัจจัยในการสร้างภาพลักษณ์สถานศึกษาในยุคดิจิทัล

Main Article Content

จิณณวัตร ปะโคทัง
ธีระ รุญเจริญ

บทคัดย่อ

ภาพลักษณ์สถานศึกษาเป็นภาพรวมทั้งหมดขององค์กรที่บุคคลรับรู้จากประสบการณ์หรือมีความรู้ความประทับใจ ตลอดจนความรู้สึกที่มีต่อหน่วยงานหรือสถาบันโดยการกระทำหรือพฤติกรรมของบุคลากรในสถานศึกษา การบริหาร ผลิตภัณฑ์การบริหาร และการประชาสัมพันธ์ หน้าที่ของผู้สร้างภาพลักษณ์ของสถานศึกษาโดยมีปัจจัยสำคัญ คือ 1) การให้ข้อเท็จจริงที่เป็นบวก (Positive Fact) 2) การชักชวนให้กลุ่มเป้าหมายใช้มาตรการที่เป็นประโยชน์ต่อสถานศึกษามาใช้ใน   การประเมินสถานศึกษาเพื่อชี้แนะ และ 3) การส่งเสริมบุคลากรให้สร้างประสบการณ์ตรงที่น่าประทับใจให้กับผู้มาติดต่อ      ซึ่งภาพลักษณ์เกิดขึ้นได้ใน 2 กรณี คือ 1) เกิดขึ้นเองโดยธรรมชาติตามสภาพแวดล้อมโดยที่สถานศึกษามิได้ดำเนินการ         ใด ๆ และเกิดขึ้นจากการสร้างสรรค์โดยผ่านกระบวนการสร้างภาพที่สถานศึกษาปรารถนาที่จะให้เป็น และ 2) ผ่านสื่อหลายช่องทาง ปัจจัยที่ก่อให้เกิดภาพลักษณ์ในสถานศึกษา คือ การสร้างสรรค์ในองค์กร ความซื่อสัตย์สุจริต ความจริงใจ           ความเชื่อถือ การเข้ามีส่วนร่วมในการสร้างสรรค์ และการประชาสัมพันธ์ที่เหมาะสม โดยลักษณะภาพลักษณ์ของสถานศึกษาใน 3 ด้าน คือ 1) ภาพลักษณ์เปลี่ยนแปลงได้ตามเหตุการณ์การกระทำที่เกิดขึ้น ตามท่าทีความรู้สึก และทัศนคติของประชาชนในขณะนั้นที่มีต่อสถานศึกษา 2) ภาพลักษณ์ที่สืบทอดจากผู้บริหารคนเดิม ทั้งทางที่ดีและไม่ดียากต่อการแก้ไข 3) ภาพลักษณ์ที่เป็นนามธรรม ประการสำคัญของภาพลักษณ์ของสถานศึกษาที่เกิดจากการเผยแพร่โฆษณาจะเกิดขึ้นเร็วและสลายได้เร็ว แต่ภาพลักษณ์ที่เป็นรูปธรรม เช่น การกระทำ การบริการแก่สังคม การสร้างสาธารณประโยชน์ที่เป็นวัตถุสิ่งของ จะเป็นภาพลักษณ์ที่คงทนถาวร ดังนั้นความสำเร็จในการสร้างภาพลักษณ์ของสถานศึกษา นอกจากการทำจริงและการประชาสัมพันธ์แล้ว ต้องให้ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย (Stakeholders) และผู้เกี่ยวข้องได้เข้ามามีส่วนร่วมให้มากที่สุดในทางใดทางหนึ่ง ด้วยการฟัง โดยบุคลากรในสถานศึกษาต้องเป็นผู้ฟังที่ดีเมื่อมีผู้มาติดต่อประสานงาน และทำในสิ่งที่ผู้มารับบริการต้องการให้                เกิดความสำเร็จ  และผลที่ได้จากการสร้างชื่อเสียงสถานศึกษาในยุคดิจิทัลจะเกิดผลลัพธ์ 4 ด้าน คือ 1) การพัฒนาผู้เรียน       2) คุณภาพของครู 3) การสร้างหลักสูตรนวัตกรรมที่เป็นเอกลักษณ์ และ4) การพัฒนากิจกรรมนอกหลักสูตร

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ปะโคทัง จ. ., & รุญเจริญ ธ. . (2022). ปัจจัยในการสร้างภาพลักษณ์สถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารครุศาสตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 5(3), 123–131. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/edunsrujo/article/view/258188
ประเภทบทความ
Academic article

เอกสารอ้างอิง

กันตยา เพิ่มผล. (2551). การพัฒนาประสิทธิภาพการทำงาน. กรุงเทพฯ: สถาบันราชภัฏสวนดุสิต.

วิจารณ์ พานิช. (2556). การจัดการความรู้ฉบับนักปฏิบัติ. วารสารการบริหารและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 2(3): 203 - 216.

ใจทิพย์ ศรีประกายเพ็ชร. (2552). การศึกษากลยุทธ์การประชาสัมพันธ์และประสิทธิผลการสร้างภาพลักษณ์ของโครงการดาวเทียมไทยคม. วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต (การสื่อสารมวลชน). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วรรณกมล ทัพขันธ์. (2560). การเปิดรับนิตยสารแจกฟรีและอิทธิพลต่อประชาชนในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการระดับบัณฑิตศึกษาจากการประชุมวิชาการการสื่อสารระดับชาติ คณะวารสารศาสตร์และสื่อสาร มวลชนมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 9(2).

วีระวัฒน์ อุทัยรัตน์, และ เฉลิมชัย หาญกล้า. (2546). คุณภาพ: ความสำเร็จที่ต้องเริ่มจากภายในสถานศึกษา. วารสารวิชาการ, 6(1): 49 - 55.

Dienen, E. (2000). Subjective Well-being: The Science of Happiness and a Proposal for a National Index. American Psychologist, 55(1): 34 - 43.

Hughes, L. W. (1999). The Principal as Leader. (2nd ed.). New Jersey: Prentice-Hall, Inc.

Joseph W. Alba, & J. Wesley. (2008). Hutchinson. UT: Association for Consumer Research.

Zerfass, A. (2011). Assuring Rationality and Transparency in Corporate Communications. Theoretical foundations and Empirical Findings on Communication Controlling and Communication Performance Management. International Public Relations Research Conference, 947-966. Gainsville, FL: Institute for Public Relations.