THE THE RESULTS OF THE ADMINISTRATION EDUCATIONAL SCHOOL IN MELAYU MODEL (MELAYU MODEL) TO THE LOCAL SUFFICIENCY SCHOOL TOWARDS THESSABAL 2 (BAN MALAYUBANGKOK) SCHOOL
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหาและความต้องการผลการบริหารสถานศึกษาแบบมลายูโมเดล 2) เพื่อออกแบบและสร้างรูปแบบผลการบริหารสถานศึกษาแบบมลายูโมเดล 3) เพื่อทดลองใช้รูปแบบการบริหารสถานศึกษาแบบมลายูโมเดล และ4) เพื่อประเมินความพึงพอใจของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน คณะทำงาน นักเรียน และผู้ปกครองที่มีต่อผลการบริหารสถานศึกษาแบบมลายูโมเดล เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ โดยการระดมความคิด แบบประเมินความเหมาะสมของรูปแบบการบริหาร แบบประเมินความพึงพอใจ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียน ผู้ปกครอง คณะครูและผู้บริหารโรงเรียน คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ผู้ทรงคุณวุฒิ
ผลการวิจัยพบว่า จากการศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหาและความต้องการในการบริหารสถานศึกษา ผู้วิจัยได้นำมาสร้างและทดลองใช้ รูปแบบผลการบริหารสถานศึกษาแบบมลายูโมเดล สู่ความเป็นโรงเรียนพอเพียงท้องถิ่น ประกอบด้วย 1) M :4 M Production Process (ปัจจัยในกระบวนการผลิต 4 ด้าน) 2) E- Enhancement And Integration (การสอนที่ส่งเสริมให้ผู้เรียนนำหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงมาประยุกต์ใช้) 3) L : Local Sefficiency Economy school (โรงเรียนพอเพียงท้องถิ่น) 4) A : Ability (ความสามารถ, ทักษะ) 5) Y : Yield (ให้ผลผลิต) 6) U : United (โครงสร้าง,ความมั่นคง) ซึ่งประกอบด้วย 5 ด้าน ได้แก่ ด้านการบริหารจัดการสถานศึกษา ด้านหลักสูตรและการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ ด้านการจัดกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน ด้านการพัฒนาบุคลากรของสถานศึกษา และด้านผลลัพธ์/ความสำเร็จ โดยคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานมีความพึงพอใจต่อรูปแบบการบริหารสถานศึกษาอยู่ในระดับมากที่สุด ส่วนคณะทำงาน นักเรียน และผู้ปกครองนักเรียนมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก
Downloads
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กนกภรณ์ รัตนยิ่ง. (2558). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการสถานศึกษาพอเพียงสู่การเป็นศูนย์การเรียนรู้ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงด้านการศึกษาเพื่อเสริมสร้างอุปนิสัยอยู่อย่างพอเพียงของนักเรียนโรงเรียนเทศบาล ๔ (ธนวิถี) จังหวัดยะลา. รายงานการวิจัย. ยะลา: โรงเรียนเทศบาล ๔ (ธนวิถี).
กานต์ชนิต ต๊ะนัย. (2551). การน้อมนําแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงสู่การปฏิบัติในโรงเรียนบ้านเทิดไทย อำเภอแม่ฟ้าหลวงจังหวัดเชียงราย. เชียงราย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
นภาพร มูลเมือง.(2564).รูปแบบการบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของโรงเรียนพานทองสภาชนูปถัมภ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 18.วารสารครุศาสตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร, 6(1) : 71 – 81.
เนาวรัตน์นาคพงษ์. (2555).“กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานจังหวัดกำแพงเพชรโดยใช้หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง”. วารสารศึกษาศาสตร์,14(3) : 49.
เบญจมาพร โยกเกณฑ์. (2558). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาพอเพียง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุตรดิตถ์ เขต 2. ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต(การบริหารการศึกษา).มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.
ภิรญา โพธิพิทักษ์ และคณะ.(2562).การมีส่วนร่วมของชุมชนในการพัฒนาหลักสูตรบูรณาการตามแนวคิดปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงสู่การจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21.วารสารครุศาสตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 2(1) : 31 – 46.
รัตนา หลวงกลาง และคณะ. (2558). แนวทางการบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 2. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 9 : 589 - 600.
ศูนย์สถานศึกษาพอเพียง มูลนิธิยุวสถิรคุณ. (2560). คู่มือวิทยากรในการฝึกอบรมเชิงปฏิบัติการการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างคุณลักษณะอยู่อย่างพอเพียง Version3.3. กรุงเทพฯ : ศูนย์สถานศึกษาพอเพียง มูลนิธิยุวสถิรคุณ.
สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ.(2560). คู่มือตัวอย่างความสำเร็จการประยุกต์ใช้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงประเภทธุรกิจ ขนาดย่อม. พิมพ์ครั้งที่ 2. (ม.ป.ท.) : แอ็บโซลูท มังกี้.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.(2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561 - 2580 : ฉบับประกาศราชกิจจานุเบกษา/ สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. กรุงเทพฯ พิมพลักษณ์