การขจัความคลาดเคลื่อนเพื่อเพิ่มความเที่ยงตรงของงานวิจัยทางสังคมศาสตร์

Article Sidebar

PDF
เผยแพร่แล้ว: ส.ค. 25, 2022
คำสำคัญ:
บทนำ การวิจัยทางสังคมศาสตร์ (Social Science Reseach) เป็นการศึกษาหาความรู้ความเข้าใจ เกี่ยวกับมนุษย์ พฤติกรรมของมนุษย์ ตลอดจนสิ่งแวดล้อมที่มีอิทธิพลต่อมนุษย์ การวิจัยทางสังคมศาสตร์จะเป็นการศึกษาสภาพที่เป็นจริงในสังคมตามธรรมชาติ ข้อค้นพบที่ได้อาจนำไปใช้แก้ปัญหาหรือนำไปใช้สร้างเป็นกฎเกณฑ์และทฤษฎีต่าง ๆ ทางสังคมจึงค่อนข้างยืดหยุ่น และการวิจัยทางสังคมศาสตร์มีการดำเนินการตามขั้นตอน ตามกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ทำให้ความรู้และความจริงที่ค้นพบนั้นมีความน่าเชื่อถือได้มาก วัตถุประสงค์ของการวิจัยทางสังคมศาสตร์ที่สำคัญ คือ 1. เพื่อแก้ปัญหา (Problem solving research) เนื่องจากมนุษย์จะประสบปัญหาต่าง ๆ ในการดำเนินชีวิตจึงต้องมีการวิจัยเพื่อหาทางแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นเพื่อให้สารดำเนินชีวิตอย่างปกติ 2. เพื่อสร้างทฤษฎี (Theory developing research) เกิดจากกฏเกณฑ์ทฤษฎีต่าง ๆ เพื่อสิ่งที่มีประโยชน์ สามารถนำไปใช้อ้างอิง อธิบาย ทำงาน หรือควบคุมปรากฏการณ์ต่าง ๆ ทั้งทางธรรมชาติ และทางพฤติกรรมของมนุษย์ไว้เป็นอย่างดีจึงต้องมีการทำวิจัยเพื่อสร้างทฤษฎีไว้มาก ๆ 3. เพื่อพิสูจน์ทฤษฎี (Theory testing research) เนื่องจากทฤษฎีต่าง ๆ ที่สร้างขึ้นมาอาจเปลี่ยนแปลง ใช้ตามสถานการณ์ที่ปรับเปลี่ยนไปตามกฏเกณฑ์ธรรมชาติที่เปลี่ยนไป จึงต้องมีการวิจัยเพื่อพิสูจน์ทฤษฎีต่าง ๆ ว่ายังคงเป็นจริงหรือไม่ หรือต้องเปลี่ยนทฤษฎีใหม่ตามสถานการณ์ในปัจจุบัน ขอบเขตของการวิจัยทางสังคมศาสตร์ การวิจัยกลุ่มวิชาสาขาทางสังคมศาสตร์ (Social Science) จัดแบ่งตามองค์กร UNESCO จำแนกได้เป็น 5 ประเภทใหญ่ ดังนี้ 1. มนุษยศาสตร์ ได้แก่ วิชาโบราณคดี ประวัติศาสตร์ ภาษาศาสตร์ บรรณารักศาสตร์ ปรัชญา จิตวิทยา ศาสนศาสตร์ อักษรศาสตร์ และวิชาอื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน 2. การศึกษา ได้แก่ วิชาทางการศึกษา พลศึกษา และอื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน 3. วาทศิลป์ ได้แก่ สถาปัตยกรรม จิตรกรรม ประติมากรรม การวาดภาพ วาทศิลป์การละคร และวิชาอื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน 4. สังคมศาสตร์ ได้แก่ วิชาการธนาคาร พาณิชย์ศาสตร์และการบัญชี รัฐศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ วารสารศาสตร์ รัฐประศาสนศาสตร์ สังคมวิทยา สถิติ และวิชาอื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน 5. นิติศาสตร์ ได้แก่ วิชาที่เกี่ยวกับกฎหมายต่าง ๆ การแบ่งสาขาสาขาสังคมศาสตร์ตามประเภทการให้ทุนของสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.) ดังนี้ 1. สาขาปรัชญา ประกอบด้วย กลุ่มสาขาปรัชญา ประวัติศาสตร์ โบราณคดี วรรณคดี ศิลปกรรม ภาษา สถาปัตยกรรม ศาสนา และอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง 2. สาขานิติศาสตร์ ประกอบด้วย กลุ่มสาขากฎหมาย เช่น กฎหมายมหาชน กฎหมายเอกชน กฎหมายอาญา กฎหมายเศรษฐกิจ กฎหมายธุรกิจ กฎหมายระหว่างประเทศ กฎหมายวิธีพิจารณาความและอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง 3. สาขารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ประกอบด้วย ปรัชญาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ นโยบายศาสตร์ กฏหมายทางการเมือง สถาบันทางการเมือง ชีวิตการเมือง สังคมวิทยาทางการเมือง ระบบการเมือง พฤติกรรมการเมือง รัฐประศาสนศาสตร์ ยุทธศาสตร์เพื่อความมั่นคง เศรษฐศาสตร์ และอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง 4. สาขาเศรษฐศาสตร์ ประกอบด้วย กลุ่มสาขาเศรษฐศาสตร์ บริหารธุรกิจ การบัญชี และอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง 5. สาขาสังคมวิทยา ประกอบด้วย สาขาสังคมวิทยา ประชากรศาสตร์ มนุษยวิทยา จิตวิทยาสังคม ปัญหาสังคมและสังคมสงเคราะห์ อาชญาวิทยา กระบวนการยุติธรรม มนุษยนิเวศวิทยาและนิเวศวิทยา พัฒนาทางสังคม ภูมิปัญญาท้องถิ่น ภูมิศาสตร์สังคม การศึกษาความเสมอภาคระหว่างเพศ คติชนวิทยา และอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง 6. สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศและนิเทศศาสตร์ ประกอบด้วย กลุ่มสาขาวิทยาการคอมพิมเตอร์ โทรคมนาคม การสื่อสารด้วยดาวเทียม การสื่อสารเครือข่าย การสำรวจและรับรู้จากระยะไกล ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ สารสนเทศ นิเทศศาสตร์ บรรณารักศาสตร์ เทคนิคพิพิธภัณฑ์และทัณฑสถานและอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง 7. สาขาการศึกษา ประกอบด้วย กลุ่มสาขาพื้นฐานการศึกษา หลักสูตรและการสอน การวัดและการประเมินผลการศึกษา เทคโนโลยีการศึกษา บริหารการศึกษา จิตวิทยาและแนะแนวการศึกษา การศึกษานอกโรงเรียน การศึกษาพิเศษ และอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง จะพบว่าในการวิจัยทางสังคมศาสตร์ทุกสาขาเกี่ยวข้องกับคนที่มีความยุ่งยาก ในการสร้างเครื่องมือวัดพฤติกรรมของคนทั้งด้านควมรู้ ทัศนคติ และการปฏิบัติทำให้มีผลต่อความเที่ยงตรงหรือความน่าเชื่อถือของผลการวิจัย เนื้อหา ความเที่ยงตรงของการวิจัย (Validity) ในการทำการวิจัยผู้ใช้ต้องพยายามทำให้ผลการวิจัยมีความถูกต้อง เที่ยงตรงให้มากที่สุดเพื่อให้ผลการวิจัยมีความน่าเชื่อถือที่ผู้ใช้ผลงานวิจัยจะได้นำผลงานวิจัยไปใช้ได้อย่างถูกต้องและมีประประสิทธิภาพ ความเที่ยงตรงมี 2 ลักษณะ คือ ความเที่ยงตรงภายใน (Internl Validity) และความมเที่ยงตรงภายนอก (External Validity) 1. ความเที่ยงตรงภายใน (Intermal Validity) ความเที่ยงตรงภายใน หมายถึงงานวิจัยที่ไม่มีตัวแปรเดิมหรือตัวแปรแทรกซ้อน โดยผู้วิจัยต้องกำจัดตัวแปรเกิน เช่น ตัวแปร อายุ เพศ ระดับสติปัญญา ความถนัด เชื้อชาติ ลดความคลาดเคลื่อนจากวิธีดำเนินการวิจัย หรือวิธีทดลอง เช่น ความผิดพลาดจากวิธีดำเนินการ คุณภาพเครื่องมือที่ใช้ และระยะเวลาที่ใช้ในการทดลอง และแหล่งภายนอกหรือสิ่งแวดล้อม เช่น มีเสียงรบกวน หรือมีตัวแปรสอดแทรกร่วมด้วยโดยไม่ทราบมาก่อน วิธีที่ทำการวิจัยให้มีความเคลื่อนน้อยคือมีการออกแบบการวิจัยที่ดี ประกอบด้วย ออกแบบการสุ่มตัวอย่าง ออกแบบการสร้างเครื่องมือ ออกแบบการวิเคราะห์ข้อมูลและการใช้สถิติวิจัย เพื่อให้ผลการวิจัยมีความถูกต้องเป็นผลการวิจัยที่มีคุณค่า 2. ความเที่ยงตรงภายนอก (External Validity) ความเที่ยงตรงภายนอก หมายถึง ลักษณะของการวิจัยที่ สามารถสรุปอ้างอิง ผลการวิจัยจากกลุ่มตัวอย่างที่ศึกษาไปสู่ประชากรได้อย่างถูกต้อง ชัดเจน และน่าเชื่อถือ ความเที่ยงตรงภายนอกเป็นคุณลักษณะที่สามารถขยายผล และสรุปผลการทดลอง (Generalization) ให้ครอบคลุมประชากรในกลุ่มที่ใหญ่กว่าได้ ความเที่ยงตรงชนิดนี้ขึ้นอยู่กับการสรุปผลการวิจัยที่สามารถนำไปใช้เพื่อตอบคำถามวิจัยได้ถูกต้องชัดเจนเพียงพอ เพราะถ้าผลการวิจัยถูกต้องชัดเจนแล้ว จะทำให้ผลการวิจัยนั้นมีความน่าเชื่อถือและทำให้ใช้อ้างอิงได้ การวิเคราะห์ความคลาดเคลื่อนในการวิจัยทางสังคมศาสตร์ การวิจัยทางสังคมศาสตร์เสียเปรียบการวิจัยทางวิทยาศาสตร์หลายด้านที่เด่นชัด คือ การวิจัยวิทยาศาสตร์เน้นการศึกษาทางกายภาพ อุปกรณ์และเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยจึงค่อนข้างมีมาตรฐาน มีความแม่นยำสูง การควบคุมคุณภาพและลักษณะการทดลองสามารถควบคุมได้ดีกว่าการวิจัยทางสังคมศาสตร์ที่ไม่สามารถควบคุมจากกลุ่มทดลองที่เป็นมนุษย์ได้อย่างเหมาะสม เครื่องมือการวิจัยทางวิทยาศาสตร์มีความแม่นยำสูงเพราะการวิจัยทางสังคมศาสตร์ใช้เครื่องมือวิจัยที่พัฒนาขึ้นมาใหม่ทุกครั้งและตรวจสอบคุณภาพทุกครั้งที่สร้างขึ้น และการวิจัยทางสังคมศาสตร์ ถ้าไม่ได้รับความร่วมมือจากผู้เชี่ยวชาญและกลุ่มตัวอย่างจึงจะทำใหงานวิจัยมีความคลาดเคลื่อนและส่งผลต่อทั้งความเที่ยงตรงทั้งภายในและความเที่ยงตรงภายนอก แนวทางขจัดควาคลาดเคลื่อนที่เกิดจากผู้เชี่ยวชาญ เนืองจากเครื่องมือการวัจัยที่ใช้ในการวิจัยทางสังคมศาสตร์ เช่น คู่มือ สื่อ รูปแบบลักษณะ แบบสอบถาม แบบทดสอบ แบบสัมภาษณ์ เครื่องมือทุกชนิดจะต้องมีการตรวจสอบความเที่ยงตรงโดยตรวจสอบคุณภาพด้วยผู้เชี่ยวชาญ ผู้เชี่ยวชาญจึงเป็นบุคคลทีสำคัญในการวิจัยทางสังคมศาสตร์ 1. ผู้เชี่ยวชาญ ผู้เชี่ยวชาญหรือผู้ทรงคุณวุฒิ (Expert) คือ บุคคลที่มีความรู้จริง รู้แบบลุ่มลึก มีความเชี่ยวชาญในสาขาที่ผู้วิจัยกำลังดำเนินการวิจัยอยู่ การใช้ผู้เชี่ยวชาญในการวิพากษ์ประเมินและคัดสรรผลงานวิจัยหรือหรือเครื่องมือการวิจัย 2. ข้อผิดพลาดหรือความคลาดเคลื่อนทีอาจเกิดขึ้นได้จากการประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญ ความผิดพลาดจากตัวผู้เชี่ยวชาญ เช่น 2.1 ผู้เชี่ยวชาญไม่มีความเชี่ยวชาญจริง ไม่รู้หรือเข้าใจในส่วนตรวจสอบและประเมินอาจเป็นเพราะการคัดเลือกผู้เชี่ยวชาญไม่ตรงสาขาที่วิจัย หรือผู้เชี่ยวชาญห่างเหินจากสิ่งที่วิจัยเพราะได้ทิ้งงานนั้นไว้นาน แล้วทำให้ลืมเรื่อง 2.2 ผู้เชี่ยวชาญมีอคติต่อสิ่งที่ประเมินหรืออคติต่อผู้วิจัย 2.3 ผู้เชี่ยวชาญไม่เข้าใจในสิ่งที่ประเมินอาจเป็นเพราะเอกสารชี้แจงไม่ชัดเจนทำให้เข้าใจคลาดเคลื่อนและประเมินความคลาดเคลื่อน 2.4 ผู้วิจัยมีภารกิจมากไม่มีเวลาเพียงพอจึงประเมินด้วยความรีบร้อน อ่านเอกสารแบบไม่คบถ้วนไม่อ่านรายละเอียด 2.5 ผู้วิจัยมีความสนิทคุ้นเคยกับผู้วิจัยและมีความเกรงใจผู้วิจัยในการที่จะเมินในทางต่ำและต้องการช่วยเหลือผู้วิจัยให้งานเสร็จทันกำหนดเวลาจึงไม่เสนอให้ปรับแก้มากทำให้งานขาดคุณภาพเพราะไม่ได้รับการปรับปรุงแก้ไขในสิ่งที่ผิดพลาด แนวทางการลดความคลาดเคลื่อนจากผู้เชียวชาญ การคัดเลือกผู้เชี่ยวชาญนั้นควรสืบเสาะแสวงหาผู้เชี่ยวชาญที่มีความรู้และประสบการณ์ตรงกับสิ่งที่ให้ประเมินและตรวจสอบ อาจไม่ใช่คนที่สนิทคุ้นเคยโดยการประสานงานหรือติดต่อทาบทามและทำหนังสือขอความอนุเคราะห์ท่าน ข้อพึงพิจารณาหากผู้วิจัยคัดเลือกเฉพาะผู้เชี่ยวชาญที่มีตำแหน่งทางวิชาการสูง เช่น มีตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ หรือรองศาสตราจารย์ ซึ่งทำให้งานวิจัยความน่าเชื่อถือสูงแต่จะพบปัญหาคือผู้เชี่ยวชาญจะมีเวลาค่อนข้างจำกัดในการตรวจสอบเครืองมือ เนื่องด้วยภาระงานที่ท่านมีอยู่มีจำนวนมาก ผู้วิจัยจึงต้องใช้ปิยวาจาในการประสานงานกับผู้เชี่ยวชาญ การสื่อสารที่มีความชัดเจน และมีรายละเอียดที่พร้อมต่อการพิจารณาของผู้เชี่ยวชาญ เช่น การส่งโครงร่างวิจัย หรือบทสรุปสาระสำคัญ เช่น ชื่องานวิจัย วัตถุประสงค์ ตัวแปร นิยามตัวแปร และรายการอื่น ๆ ที่จำเป็น ความคลาดเคลื่อนจากการบริหารจัดการการเก็บรวบรวมข้อมูล ความคลาดเคลื่อนจากการบริหารจัดการการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ การส่งเอกสารทางสื่ออิเล็คทรอนิกส์ เช่น อีเมล์ หรือแอพพลิเคชั่นไลน์ ถึงแม้ว่าในปัจจุบันจะสร้างความสะดวกสำหรับผู้วิจัยแต่สร้างความยากและค่อนข้างลำบากใจในการอ่าน เขียน และประเมินของผู้เชี่ยวชาญหรือผู้เชี่ยวชาญต้องพิมพ์เอกสารมาออกมาอ่านทำให้ยุ่งยากกรณีผู้เชี่ยวชาญไม่มีเครื่องพิมพ์เอกสาร และการส่งเอกสารโดยใช้ทางไปรษณีย์หรือทางขนส่งพัสดุเอกชน อาจมีปัญหาการส่งข้อมูลกลับคืนแก่ผู้วิจัย ถึงแม้ว่าผู้วิจัยจะใส่ซองติดแสตมป์และจ่าหน้าซองแล้วให้เรียบร้อยแต่ผู้เชี่ยวชาญจำเป็นต้องไปหาที่ทำการไปรษณีย์หรือขนส่งพัสดุเอกชนเพื่อทำการส่งคืนผู้วิจัย อาจสร้างความยุ่งยากแก่ผู้เชี่ยวชาญและอาจทำให้ผู้เชี่ยวชาญเกิดความเครียด การตรวจประเมินเครื่องมือและประเมินแบบไม่เต็มใจทำให้เกิดความคลาดเคลื่อนในการประเมินได้เช่นกัน แนวทางการลดวามคลาดเคลื่อนจากเก็บขอมูลจากผู้เชี่ยวชาญ การส่งเอกสารให้ผู้เชี่ยวชาญไม่ครบถ้วนหรือไม่มีรายละเอียดเพียงพอในการพิจารณาตรวจสอบ เช่น ส่งเอกสารเฉพาะแบบประเมินเท่านั้น แต่ขาดรายละเอียดของตัวแปร คำนิยาม นิยามเชิงปฏิบัติการ และเอกสาร สื่อ รูปแบบหรือคู่มือที่ต้องพิจารณาประกอบ ทำให้การประเมินไม่สมบูรณ์ ผู้วิจัยจึงจำเป็นต้องจัดทำเอกสารให้ครบถ้วน และมีการประสานกับผู้เชี่ยวชาญให้แน่นอนว่าผู้เชี่ยวชาญสะดวกและพร้อมให้จัดส่งเอกสารและรับเอกสารช่องทางใด เช่น ผู้เชี่ยวชาญบางท่านสะดวกที่จะรับและส่งคืนเอกสารทางไปรษณีย์ บางท่านสะดวกรับส่งทางอีเมล์หรือ แอพพลิเคชั่นไลน์ หรือบางท่านสะดวกให้ไปรับส่งด้วยตัวเองในสถานที่ทำงานของผู้เชี่ยวชาญ ผู้วิจัยจึงต้องปรับเปลี่ยนตามความสะดวกของผู้เชี่ยวชาญมิใช่ยึดความสะดวกของผู้วิจัยเป็นหลัก ความคลาดเคลื่อนจากการสุ่มตัวอย่าง ในการวิจัยทางสังคมศาสตร์ที่ใชรูปแบบการวิจัยสำรวจที่ประชากรซึ่งใช้ตัวอย่างจำนวนมาก การได้มาซึ่งตัวแทนประชากรที่ดี การสุ่มอย่างเป็นตัวแทน งานวิจัยที่ไม่ใช้การสุ่มจะไม่สามารถใช้สถิติอนุมานในการ วิเคระห์เพื่อตอบสมมติฐาน เพราะละเมิดข้อตกลงเบื้องต้นการใช้สถิติ เช่น การวิจัยที่มีการเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้โปรแกรม GOOGLE FORM ซึ่งช่วยให้การก็บข้มูลรวดเร็วและประหยัด ถ้าวัตถุประสงค์ต้องการบรรยายวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติบรรยายธรรมดาก็ไม่ผิด แต่ถ้านำข้อมูลมาใช้ตอบสมมุติฐานโดยใช้สถิติอนุมาน เช่น สถิติ t-test F-test อาจเป็นการฝ่าฝืนข้อตกลงเบื้องต้ในการใช้สถิติในข้อที่มีการสุ่มตัวอย่าง เพราะการใช้ GOOGLE FORM แล้วให้ผู้ตอบส่งลิงก์ต่อ ๆ กันไดยไม่มีขอบเขตจำกัด จึงถือว่าไมได้เป็นการสุ่มจริง ๆ ถ้าใช้สถิติอนุมานจะเกิดความคลาดเคลื่อนภายในและส่งผลต่อความคลาดเคลื่อนภายนอกด้วยเพาะผลการวิจัยไม่สามารถไปอ้างอิงถึงประชากรกลุ่มใหญ่ได้ เช่นเดียวกับการทำวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียนที่ครูทดลองสอนกับนักเรียนห้องเดียวที่สอนอยู่ประจำแล้วมีการทดสอบความรู้ก่อนและหลังการทดลองสอนแล้วใช้สถิติอนุมาน t-test dependent จากตัวอย่างทั้งสองตัวอย่าง ผู้วิจัยเก็บข้อมูลหรือทดลองกับตัวอย่างที่ไม่ได้สุ่มแล้วใช้สถิติอนุมาน เป็นการใช้สถิติไม่เหมาะสมส่งผลต่อความลาดเคลื่อนภายในและความคลาดเคลื่อนภายนอกทำให้งานวิจัยขาดความเที่ยงตรง แนวทางการลดความคลาดเคลื่อนที่เกิดจากการสุ่มตัวอย่าง ด้วยข้อจำกัดการสุ่มตัวอย่างผู้วิจัยอาจหลีกเลี่ยงการใช้สถิติอนุมานโดยใช้สถิติบรรยายแทนหรือการใช้สถิตินันพาราเมตริกแทน เช่น ใช้สสิติไคสแควร์ หรือใช้สถิติตัวอื่นที่สอดคล้องกับข้อตกลงเบื้องต้น สรุป การวิจัยทางสังคมศาสตร์มีโอกาสเกิดวามคลาดเคลื่อนจากการสุ่มตัวอย่าง ยกตัวอย่างเช่น เช่น การเลือกตัวอย่างที่ไม่เป็นตัวแทนที่ดีหรือไม่ใช้วิธีการสุ่มจะส่งผลต่อความเที่ยงตรงภายนอกและความคลาดเคลื่อนที่ไม่ได้มาจากการสุ่มตัวอย่าง ได้แก่ เครื่องมือวิจัยขาดคุณภาพ วิธีการเก็บรวบข้อมูลที่ไม่เหมาะสม การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติไม่เหมาะสมกับข้อตกลงเบื้องต้นของการใช้สถิติที่ส่งผลต่อความเที่ยงตรงภายใน แนวทางการขจัดความคลาดเคลื่อนเพื่อเพิ่มความเที่ยงตรง ได้แก่ การชี้แจงวัตถุประสงค์ของการวิจัยให้ชัดเจน ทั้งมีการระบุตัวแปร นิยามตัวแปร และนิยามศัพท์ รวมถึงการแนบเอกสารต่างๆประกอบการพิจารณาเนื้อหา การสื่อสารกับผู้เชี่ยวชาญ ควรสอบถามให้ชัดเจนว่าผู้เชี่ยวชาญมีความพร้อมและความสะดวกในประเมินวิธีใด ให้ส่งเอกสารโดยไปส่งด้วยตัวเอง หรือ ส่งแนบไฟล์ผ่านอีเมล์ได้ แล้งจึงส่งกลับทางไปรษณีย์หรือสแกนส่งผ่านไลน์ ต้องมีทางเลือกหลายช่องทางให้ผู้เชี่ยวชาญสะดวกมากที่สุด มิใช่เน้นที่ตัวผู้วิจัยสะดวกเป็นหลัก รวมถึงการเลือกใช้สถิติต้องให้มีความเหมาะสมกับลักษณะข้อมูลและวิธีการได้มาของข้อมูลเช่นกัน

Main Article Content

มีนมาส พรานป่า
Educational Administration Program, Phranakhon Rajabhat University
ปัญญา ธีระวิทยเลิศ
ข้าราชการบำนาญ (ผู้ช่วยศาสตราจารย์, กศ.ด. การวิจัยและพัฒนาหลักสูตร)

บทคัดย่อ

งานวิจัยทางสังคมศาสตร์เป็นการศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมของมนุษย์ สภาพธรรมชาติที่เป็นจริงในสังคมโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อแก้ปัญหา เพื่อสร้างทฤษฏีใหม่ หรือเพื่อพิสูจน์ยืนยันทฤษฏีเดิม ในการวิจัยทางสังคมศาสตร์ครอบคลุมหลายสาขา คือ สาขาศึกษา สาขาปรัชญา สาขารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์    สาขาสังคมวิทยา สาขานิติศาสตร์ สาขาเศรษฐศาสตร์ และสาขาเทคโนโลยีสารสนเทศและนิเทศศาสตร์
ทุกสาขาจะเกี่ยวข้องกับคน ซึ่งการเก็บข้อมูลกับคนนั้นมีความยากและมีโอกาสคลาดเคลื่อนมากส่งผลต่อความเที่ยงตรงของงานวิจัย ความเที่ยงตรงของการวิจัยมีสองลักษณะคือ ความเที่ยงตรงภายในกับความเที่ยงตรงภายนอก ความเที่ยงตรงภายใน หมายถึง งานวิจัยที่สามารถควบคุมตัวแปรเกินหรือตัวแปรแทรกซ้อนจากกระบวนการวิจัยที่มีผลระทบให้คำตอบการวิจัยมีความคลาดเคลื่อนจากความเป็นจริงอาจเป็นความคลาดเคลื่อนที่เกิดจากการเก็บรวบรวมข้อมูล กาทดลอง หรือการวิเคราะห์การแปลความหมายข้อมูล ส่วนความเที่ยงตรงภายนอก ได้แก่ ลักษณะงานวิจัยที่สามารถนำผลการวิจัยไปใช้กับกลุ่มอื่นได้ด้วยคือมีการสุ่มตัวอย่างที่เป็นตัวแทนประชากรกลุ่มใหญ่ การขจัดความคลาดเคลื่อนภายในและความคลาดเคลื่อนภายนอกให้เหลือน้อยที่สุดจะทำให้งานวิจัยมีความเที่ยงตรงสูงมากด้วย โดยต้องมีการออกแบบและวางแผนการวิจัยให้รอบคอบในทุกขั้นตอนโดยเฉพาะการสร้างเครื่องมือวิจัยและการเก็บรวบรวมข้อมูลที่เกี่ยวกับคนนั้นสร้างเครื่องมือก็ยากเก็บข้อมูลก็ลำบากโอกาสจะเกิดความคลาดเคลื่อนสูงมาก เช่น ความคลาดเคลื่อนที่อาจเกิดจากการไม่ได้รับความร่วมมือจากกลุ่มตัวอย่างและผู้เชี่ยวชาญ ผู้วิจัยจึงต้องวางแผนให้ชัดเจน มีกลยุทธ์ในการทำงานเพื่อให้เกิดความร่วมมือของทุกฝ่ายทำให้ไม่เกิดความคลาดเคลื่อนและส่งผลต่อความเที่ยงตรงและความเชื่อมั่นของผลการวิจัย

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
พรานป่า ม., & ธีระวิทยเลิศ ป. . (2022). การขจัความคลาดเคลื่อนเพื่อเพิ่มความเที่ยงตรงของงานวิจัยทางสังคมศาสตร์. วารสารครุศาสตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 5(2), 1–7. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/edunsrujo/article/view/250732
ฉบับ
ปีที่ 5 ฉบับที่ 2 (2022): วารสารครุศาสตร์ 5/2 (พฤษภาคม - สิงหาคม)
ประเภทบทความ
Academic article
Creative Commons License

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.

เอกสารอ้างอิง

กิตติพงษ์ พิพิธกุล. (2561). คุณภาพเครื่องมือแบบสอบถาม: Validity กับ Reliability ในการวิจัยทางรัฐประศาสนศาสตร์. วารสารวิชาการและวิจัยมหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 8(2), 104 - 110.

เกียรติสุดา ศรีสุข. (2552). ระเบียบวิธีวิจัย. เชียงใหม่: โรงพิมพ์ครองช่าง.

นิรัช สุดสังข์. (2559). ระเบียบวิธีวิจัยทางการออกแบบ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์.

บุญใจ ศรีสถิตย์นรากูร. (2550). ระเบียบวิธีการวิจัยทางพยาบาลศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ยูแอนด์ไออินเตอร์มีเดีย.

ปัญญา ธีระวิทยเลิศ. (2547). การพัฒนาเครื่องมือวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.

________. (2560). การวิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม.

มีนมาส พรานป่า, รัชนี พลพิบูลย์, และภัสยกร เลาสวัสดิกุล. (2563). ความคลาดเคลื่อนในงานวิจัยทางสังคมศาสตร์ที่เกิดจากผู้เชี่ยวชาญ. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา, 13(3), 295 - 308.

สถาบันวิจัยและพัฒนาแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. (2560). คู่มือการกรอกแบบสอบถาม. สืบค้นเมื่อ 25 เมษายน 2565, จาก https://www3.rdi.ku.ac.th/wp-contents/uploads/2018/09สาขาวิจัย-OECD.pdf

สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ. (2564). คู่มือนักวิจัยในการขอรับทุนวิจัยและนวัตกรรมจากสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: กองทุนส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.

อนิวัช แก้วจำนงค์. (2564). แนวคิดเกี่ยวกับการวัด ปัจจัยที่มีผลต่อความคลาดเคลื่อนจากการวัดการตรวจสอบคุณภาพความตรงและความเที่ยงของเครื่องมือวิจัย (เน้นเครื่องมือวัดเชิงปริมาณ). เอกสารประกอบการบรรยายโครงการฝึกอบรมนักวิจัยรุ่นใหม่ “ลูกไก่” มหาวิทยาลัยอุบลราชธานีรุ่นที่ 8, วันที่ 6-10 กันยายน 2564, มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.

Kerlinger, Fred. N., & Lee, H. B. (2000). Foundations of Behavioral Research. (4th ed.). Singapore: Thomson Learning.