The Effects of Genre-Based Instruction on English Writing Ability of Grade 7 Students at Chumchon Bannongyao School in Ubon Ratchathani Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The research aimed to study 1) compare the English writing ability of Grade 7 students before and after learning through Genre-Based Instruction, 2) compare the students’ English writing ability after learning through Genre-Based Instruction with the 75 percent criterion, and 3) study the students’ satisfaction towards Genre-Based Instruction.
The research employed a one-group pretest–posttest experimental design. The population of this study consisted of 52 Grade 7 students from two classes at Chumchon Bannongyao School, Ubon Ratchathani Province, during the second semester of the 2025 academic year. The sample group comprised 25 Grade 7 students selected by cluster random sampling from one classroom. The research instruments included 1) ten lesson plans based on Genre-Based Instruction with a total of 20 hours, 2) a subjective English writing ability test, and 3) students’ satisfaction towards Genre-Based Instruction questionnaire. The data were analyzed using mean, standard deviation, and the sign test.
The research findings revealed that 1) the English writing ability of Grade 7 students after learning through Genre-Based Instruction was significantly higher than before learning at the .05 level of statistical significance, 2) the students’ English writing ability after learning through Genre-Based Instruction was significantly higher than the 75 percent criterion at the .05 level of statistical significance, and 3) the students’ satisfaction towards Genre-Based Instruction was at the highest level.
Downloads
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กนิษฐา โพธิ์นางรอง. (2558). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบอรรถฐานเพื่อพัฒนาความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษ
เพื่อแสดงตัวอย่างของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการ
สอนภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ ตามหลักสูตร
แกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่ง
ประเทศไทย จำกัด.
. (2552). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์
การเกษตรแห่งประเทศไทย.
. (2557). แนวปฏิบัติตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง นโยบายการปฏิรูปการเรียนการสอน
ภาษาอังกฤษ. กรุงเทพฯ : จามจุรีโปรดักส์ จำกัด.
จันทร์เพ็ญ คานภู่. (2561). การศึกษาความสามารถในการฟัง-การพูดภาษาอังกฤษและแรงจูงใจต่อการเรียนภาษาอังกฤษ
ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านตลาดควาย (ประชานุกูล) โดยใช้วิธีสอนตามแนวทฤษฎีการสอนภาษาแบบอรรถฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง.
จีรภา อ่อนจร. (2566). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษโดยจัดการเรียนรู้แบบโฟร์แมท ร่วมกับบัตรเกมบิงโก ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
เนตรศิริ ชินชัย. (2562). การศึกษาความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษและความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้โครงงานเป็นฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
นฤมล ช่วยกลาง. (2558). การจัดกิจกรรมการสอนแบบอรรถฐานเพื่อพัฒนาความสามารถทางการเขียนภาษาอังกฤษเชิงแสดงสาเหตุและผลกระทบของนักเรียน. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ปิยธิดา ทองด้วง. (2566). การพัฒนาทักษะการอ่านภาษาอังกฤษโดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือ เทคนิค ที.เอ.ไอ. ร่วมกับเกมฝึกคำศัพท์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
พิตรวัลย์ โกวิทวที. (2537). ทักษะและเทคนิคการสอนเขียนภาษาอังกฤษระดับประถมศึกษา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รัตติยา พวงมาลี. (2560). การพัฒนาความสามารถด้านการเขียนภาษาอังกฤษของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนหนองบัว โดยวิธีการสอนแบบอรรถฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาศาสตร์ประยุกต์เพื่อการสอนภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
รภัส ชัยขจรวัฒน์. (2564). ผลการใช้เกมออนไลน์ที่มีต่อความรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4–6. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ลัลณ์ณภัทร ปุญญ์ปิยวัชร์. (2565). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการของเฮวินส์ที่ส่งเสริมความสามารถด้านการเขียนภาษาอังกฤษสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
วรินญา โลศิริ. (2563). ผลการจัดการเรียนรู้แบบ SQ4R ที่มีต่อความสามารถในการอ่านภาษาอังกฤษเชิงวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วาโร เพ็งสวัสดิ์. (2546). การวิจัยในชั้นเรียน. กรุงเทพฯ: สุวีริยสาส์น.
วิภา จันทร์อินทร์. (2558). การศึกษาความสามารถในการอ่าน-เขียนภาษาอังกฤษและเจตคติต่อการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนศรียาภัย โดยใช้วิธีสอนตามแนวทฤษฎีการสอนภาษาแบบอรรถฐาน (Genre-Based Approach) ด้วยอรรถลักษณะของวิธีการ (Procedure Genre Features). วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาอังกฤษในฐานะภาษาต่างประเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง.
ศศิวิมล คุ้มมัน. (2558). การศึกษาความสามารถในการอ่าน-เขียนภาษาอังกฤษและเจตคติต่อการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โดยใช้วิธีสอนตามแนวทฤษฎีการสอนภาษาแบบอรรถฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง.
สุธาวัลย์ อัตตโชติ. (2560). ความสามารถในการอ่าน-การเขียนภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4
โรงเรียนบ้านจอมบึง (วาปีพร้อมประชาศึกษา) โดยใช้วิธีการสอนตามแนวทฤษฎีการสอนภาษา
แบบอรรถฐานด้วยอรรถลักษณะของนิทาน. วิทยานิพนธ์ ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชา
การสอนภาษาอังกฤษในฐานะภาษาต่างประเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง.
อริศรา ขามคุลา. (2562). การใช้กลวิธีลินซ์เพื่อพัฒนาความรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษา ปีที่ 6 โรงเรียน
บ้านลาดใหญ่ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปะศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชา
ภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
อัจฉรา วงศ์โสธร. (2538). เทคนิควิธีการสร้างข้อสอบภาษาอังกฤษสำหรับวัดและประเมินผลการใช้ภาษาเพื่อการสื่อสาร
กรุงเทพฯ: อักษรเจริญทัศน์.
อารีรักษ์ มีแจ้ง. (2558). การจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษที่บูรณาการทักษะการอ่านและการเขียน.
ใน ประมวลสาระชุดวิชาการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ภาษาอังกฤษ. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
อารีรักษ์ มีแจ้ง, และ วรรณประภา สุขสวัสดิ์. (2565). แผนการจัดการเรียนรู้วิชาภาษาอังกฤษ: คุณภาพและประสิทธิภาพการสอน. กรุงเทพฯ: สันติศิริการพิมพ์.
อุทุมพร แก้วภู่. (2560). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้การสอนแบบอรรถลักษณะที่มีต่อความสามารถทางการเขียนภาษาอังกฤษและความพึงพอใจของนักเรียน. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Christie, F. (1989). Language Education. (2nd ed.) Oxford : Oxford University Press.
Fairbairn, G. J., & Winch, C. (1993). Reading, writing and reasoning: A guide for students. New York: Open University Press.
Gunning, Thomas G. (2002). Assessment and Correcting Reading and Writing Difficulties. Boston : A Pearson Education Company.
Halliday, M. A. K. (1985). An introduction to functional grammar. London: E. Arnold.
Hammond, J. (1992). English For Specific Purposes: A handbook for teachers of adult literacy. Sydney: Macquarie university.
Harris, D. (1974). Teaching English as a second language. New Delhi: McGraw-Hill.
Hornby, A. S. (2015). Oxford advanced learner’s dictionary of current English. Oxford: Oxford University Press.
Hughes, A. (2003). Testing for Language Teachers (2nd ed.). Cambridge: Cambridge University Press.
Martin, J.R.; & Rothery, J. (1980-81). Waiting Project Reports 1&2 (Working Paper in Linguistics).
Sydney: Department of Linguistics, University of Sydney.
Phetsangkhad, T., Tewksbury, B., & Khamkhien, A. (2022) Writing assessment rubric for English writing skills. Journal of Language Teaching and Research, 1–10.
Valette, R. M. (1977). Modern language testing. New York: Harcourt Brace Jovanovich.
Valette, R. M., & Disick, R. S. (1972). Modern language performance objectives and individualization. New York: Harcourt Brace Jovanovich.
White, R. V. (1980). Teaching writing English. Great Britain: George Allen & Unwin.
Widdowson, H. G. (1978). Teaching language as communication. Oxford: Oxford University Press.
Wilkins, D. A. (1976). Notional syllabus. Oxford: Oxford University Press.
Wolman, B. B. (1973). Dictionary of behavioral science. London: Litton Educational..
