Conditions problems and guidelines for promoting proactive competency based learning management of school administrators under the Kanchanaburi primary educational service area office 2
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to study examine the current conditions, problems and guidelines for promoting proactive competency based learning management of school administrators under the Kanchanaburi Primary Educational Service Area Office 2. This was mixed-methods research design. The sample group consisted 287 administrators and teachers, selected by stratified random sampling, and 8 key informants for focus group discussions selected by purposive sampling. The instruments were a 5-point rating scale questionnaire with a content validity index of 1.00 and a reliability coefficient of 0.985, as well as focus group form. The data were analyzed using descriptive statistical methods and content analysis. The research results were found as follows;
1) Current conditions: The overall promotion of proactive competency-based learning management by administrators was at a high level, in descending order of mean scores, were: Life competencies in daily routines, Competency-based integration with indicators, Using learning models for competency development, Integrating multiple competencies and Extending competencies through existing practices. 2) Problems: The overall and each aspect were problems in promoting proactive competency-based learning management found at a low level. 3) Guidelines for promoting proactive competency-based learning management were as follows: (1) Administrators were encouraged to adapt traditional teaching methods and integrate them with competency-based learning activities; (2) Administrators were guided to enhance existing school activities by increasing their competency-oriented value; (3) Administrators were advised to drive learning management through diverse activities that connected students with real-world social challenges; (4) Administrators were encouraged to promote the design of lesson plans that clearly aligned curriculum indicators with core competencies; (5) Administrators were supported in designing learning activities that integrated multiple competencies and fostered complex problem-solving and essential life skills; and (6) Administrators were encouraged to create a school environment conducive to the development of life competencies, promoting self-reflection and continuous self-improvement.
Downloads
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กนกวรรณ ศรีสุข. (2564). การจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการเพื่อพัฒนาสมรรถนะผู้เรียน. วารสารนวัตกรรมการศึกษา. 12(1): 88-104.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). นโยบายและจุดเน้นของกระทรวงศึกษาธิการ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
กมลฉัตร กล่อมอิ่ม. (2560). การจัดการเรียนรู้แบบการใช้ปัญหาเป็นฐาน (Problem Based Learning): รายวิชาการออกแบบและพัฒนาหลักสูตร สำหรับนักศึกษาวิชาชีพ. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์. 11(2): 179 - 192.
กัญญา พิมพา. (2565). ปัญหาและอุปสรรคของการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะในโรงเรียนไทย. วารสารการวิจัยการศึกษา. 15(1): 112 - 128.
ชุติมา ศรีทอง. (2563). บทบาทผู้บริหารกับการพัฒนาการจัดการเรียนรู้เชิงสมรรถนะ. วารสารบริหารการศึกษา มศว. 15(1): 23 - 40.
ธนภัทร นาคะเสน. (2563). การบูรณาการทักษะชีวิตในหลักสูตรสถานศึกษา. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 48(1): 134 - 149.
นฤมล แสงงาม. (2562). การพัฒนาหลักสูตรฐานสมรรถนะบูรณาการตัวชี้วัด. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 30(3): 100 - 118.
บังอร เสรีรัตน์. (2567). การจัดการศึกษาฐานสมรรถนะระดับสถานศึกษา. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย. 16(1): 1-12.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
วรพงษ์ ศรีบุญเรือง. (2564). การพัฒนาการสอนฐานสมรรถนะในรายวิชาพื้นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 34(2): 77 - 92.
วุฒิไกร อ่อนอ้าย. (2563). การศึกษาความต้องการและแนวทางในการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนเอกชน ในจังหวัดพิษณุโลก. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ศุภชัย แก้วสา. (2564). การส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารบริหารการศึกษา มศว. 17(2): 45 - 60.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี เขต 2. (2567). แผนปฏิบัติราชการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568. กาญจนบุรี: ผู้แต่ง.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
_______. (2563). การจัดการเรียนรู้ฐานสมรรณนะเชิงรุก. กรุงเทพฯ: 21 เซ็นจูรี่.
_______. (2564). กระบวนการและผลการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษาฐานสมรรถนะ. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
_______. (2567). กระบวนการและผลการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษาฐานสมรรถนะของสถานศึกษานำร่องในพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
สุภาลัย สายคำภา. (2564). การจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะเชิงรุกที่ส่งผลต่อสมรรถนะของผู้เรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สุภาวดี อินทร์กุล. (2565). การจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อพัฒนาสมรรถนะผู้เรียน. วารสารวิชาการศึกษา. 20(2): 55 - 70.
Anderson, L. W., & Krathwohl, D. R. (2001). A taxonomy for learning, teaching, and assessing. New Jersey: Pearson.
Bonwell, C. C., & Eison, J. A. (1991). Active learning: Creating excitement in the classroom. Washington: ASHE-ERIC.
Darling-Hammond, L. (2017). Teaching for Deeper Learning: Competency-Based Education Strategies. Massachusetts: Harvard Education.
Fullan, M. (2014). The principal: Three Keys to Maximizing Impact. San Francisco: Jossey-Bass.
Guskey, T. R. (2002). Professional development and teacher change. Teachers and Teaching. 8(3): 381–391.
Joyce, B., & Showers, B. (2002). Student achievement through staff development. Virginia: ASCD.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement. 30(3): 607 - 610.
UNESCO. (2015). Education 2030: Incheon Declaration and Framework for Action. Paris: UNESCO.
