The Employment of Antibullying Guidelines (KiVa) of Finland in Schools: A Case Study Children with Special Needs
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: 1) study the antibullying guidelines (KiVa) of Finland employed in Schools: A case study: children with special needs, 2) compare the bullying of children with special needs before and after of using the antibullying guidelines (KiVa) of Finland. The research was a quasi-experiment research. The sample group consisted of 5 children with special needs in Mattayomsuksa 2/2 of Huadongrachaprommaporn School. The research instruments used were the antibullying guidelines (KiVa) and the questionnaire for students’ experiences with bullying. The data analysis used was descriptive statistics (frequency distribution and average). The research results were found as follows;
1) the employment of antibullying guidelines (KiVa) of Finland with children with special needs in schools, and 2) the bullying of children with special needs after using the antibullying guidelines (KiVa) was reduced.
Downloads
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมสุขภาพจิต. (2561). ไทยอันดับ 2 “เด็กรังแกกันในโรงเรียน” พบเหยื่อปีละ 6 แสนคน. สืบค้นเมื่อ 12 ธันวาคม 2565,จาก https://www.dmh.go.th/newsdmh/view.asp?id=27485.
กรุงเทพธุรกิจ. (2563). บทบาทของครอบครัว โรงเรียนและชุมชน กับการป้องกันการกลั่นแกล้งกันในโรงเรียน. สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2565, จาก https://www.educathai.com/knowledge/articles/368)
คณะจิตวิทยา, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (2565). เด็กที่มีความต้องการพิเศษ Child With Special Needs, คำศัพท์จิตวิทยา. สืบค้นเมื่อ 13 มกราคม 2565, จาก https://www.psy.chula.ac.th/th/feature-articles/children-with-special-needs/.
ธิดารัตน์ ปุรณะชัยศีรี, สิรินัดดา ปัญญาภาส, และฐิตวี แก้วพรสวรรค์. (2558). กลยุทธ์ในการแก้ปัญหาการถูกรังแกของ เด็กนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาตอนปลาย. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย. 60(4): 275-286.
นวภัทร ณรงค์ศักดิ์, และอารณีย์ วิวัฒนาภรณ์. (2566). สถานศึกษาต้นแบบในการป้องกันการกลั่นแกล้งข่มเหงรังแกกันในโรงเรียนของนักเรียน ระดับชั้นประถมศึกษาและมัธยมศึกษา. วารสารกระบวนการยุติธรรม. 16(1): 35–68.
นันทนัช สงศิริ, และวิมลทิพย์ มุสิกพันธ์. (2554). ลักษณะส่วนความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลบริบทครอบครัวและ พฤติกรรมการรังแกผ่านไซเบอร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาและอาชีวศึกษาในเขต กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). วิธีการทางสถิติสำหรับการวิจัย เล่ม 1. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ภัทรจรัส บำรุงพงษ์. (2562). การกลั่นแกล้งในมหาวิทยาลัย กรณีศึกษานิสิตที่มีความต้องการพิเศษ. วารสารคุณภาพ ชีวิตกับกฎหมาย. 15(2): 49-63.
ศุภรดา ชุมพาลี. (2562). ศึกษาเรื่องพฤติกรรมรังแกกันของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นของจังหวัดหนึ่งในภาคกลาง วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต (การพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต). มหาวิทยาลัยมหิดล.
สถาบันวิจัยเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (วสศ.). (2564). KiVa: ปฏิบัติการต้านบูลลี่ของฟินแลนด์. สืบค้นเมื่อ 8 สิงหาคม 2565, จาก https://research.eef.or.th/kiva-anitibullying-program-in-finland/
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.). (2563). การกลั่นแกล้งในโรงเรียนจากมุมมองของ PISA. วารสาร Focus ประเด็นจาก PISA. 54(มิถุนายน 2563).
สถาบันสุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่นราชนครินทร์. (2561). คู่มือปฏิบัติสำหรับการดำเนินการป้องกันและจัดการการรังแกกัน ในโรงเรียน. กรุงเทพฯ: บียอนด์พับลิสชิ่ง.
อติชาต ตันเจริญ. (2565). กระบวนการแก้ปัญหาการบูลลี่ทางเพศในโรงเรียนโดยพุทธสันติวิธีกระบวนการแก้ปัญหา การบูลลี่ทางเพศในโรงเรียนโดยพุทธสันติวิธี. สืบค้นเมื่อ 8 สิงหาคม 2565, จาก https://www.dpu.ac.th/sao/upload/content/files:.
อัสรี อนุตธโต. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการข่มเหงรังแกของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต (การวิจัยและพัฒนาศักยภาพมนุษย์). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
Christina. (2010). Young People’s Reading: The Importance of the home environment and family support. Retrieved September 8, 2022, from http://www.literacytrust.org.uk/assets/0000/4955/ Young_ People_s_Reading_ executive_summary.pdf.
Craig, W., Harel-Fisch, Y., Fogel-Grinvald, H., Dostaler, S., Hetland, J., Simons-Morton, B., ...& Pickett, W. (2009). A cross-national profile of bullying and victimization among adolescents in 40 countries. International Journal of Public Health. 54(2): 216-224.
Hinduja S., Datchin W., & Justin. (2012). School Climate 20: Preventing Cyberbullying and Sertingone classroom. California: Corwin A Sage Company.
Kendrick, K., Jutengren, G., & Stattin, H. (2012). The protective role of supportive friends against bullying perpetration and victimization. J Adolesc 2012. 35(4): 1069-80.
KiVa Program, & University of Turku. (2014). Let's stop bullying together. Retrieved September 8, 2023, from https://europeanschools.kivaprogram.net/ kiva-is-effective
Master Backline. (2002). Bullying. R.I.C. Publication.
Mishna, F., Saini, M., & Solomon, S. (2009). Ongoing and online: Children and youth's perceptions of cyber bullying. Children and Youth Services Review. 31: 1222- 1228.
Porhola, M., Karhunen, S., & Raiivaara, S. T. (2006). Bullying at School and in the Workplace: A Challenge for Communication Research. Annals of the International Communication Association.
River, I., Duncan, N., & Besag, E. (2007). Bullying: A Handbook for Educators and Parents. Praeger Publishers.
Salmivalli, C. (2010). “Bullying and the peer group: A review”. Aggression and Violent Behavior. 15(2): 112–120.
Sander E., Chery, & Phye D., Gary. (2004). Bullying Implications for the Classroom. Boston: Elsevier Academic Press.
Smith, P. K. (2003). The use of coping strategies by Danish children classed as bullies, victims, bully/victims, and not involved, in respons different (hypothetical) types of bullying. Scandina¬vian Journal of Psychology. 44(5): 479-488.
Swearer, M., Espelage, S., & Napolitano, D. (2009). Bullying Prevention and Intervention: Realistic Strategies for Schools. New York: Guiford Press.
Wilson, M., Dunlavy, A., & Berchtold, A. (2013). Determinants for bullying victimization among 11–16-year-olds in 15 low-and middle-income countries: A multi-level study. Social Sciences. 2(4): 208-220.
