การเปรียบเทียบความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง หลักการนับเบื้องต้นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ระหว่างการจัดการเรียนรู้เทคนิค KWDL โดยใช้แอปพลิเคชัน CANVA  กับการจัดการเรียนรู้แบบปกติ

ธีรภัทร ศิริวัฒน์; ทรงศักดิ์  ภูสีอ่อน

doi:10.14456/edubuu.2026.20

ผู้แต่ง

ธีรภัทร ศิริวัฒน์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
ทรงศักดิ์ ภูสีอ่อน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

DOI:

https://doi.org/10.14456/edubuu.2026.20

คำสำคัญ:

การจัดการเรียนรู้เทคนิค KWDL, แอปพลิเคชัน Canva, ความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหา, การจัดการเรียนรู้แบบปกติ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาและผลสัมฤทธิ์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียน ด้วยการจัดการเรียนรู้เทคนิค KWDL โดยใช้แอปพลิเคชัน Canva กับการจัดการเรียนรู้แบบปกติ 2) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาและผลสัมฤทธิ์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ระหว่างการจัดการเรียนรู้เทคนิค KWDL โดยใช้แอปพลิเคชัน Canva กับการจัดการเรียนรู้แบบปกติ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนต่อการจัดการเรียนรู้เทคนิค KWDL โดยใช้แอปพลิเคชัน Canva กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม (ฝ่ายมัธยม) จำนวน 64 คน โดยการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster random sampling) และสุ่มกลุ่มทดลองกับกลุ่มควบคุม โดยการสุ่มจำแนกกลุ่ม (Random assignment) เครื่องมือที่ใช้ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ 2) แบบทดสอบความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหา 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจ

ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้เทคนิค KWDL โดยใช้แอปพลิเคชัน Canva และการจัดการเรียนรู้แบบปกติ มีความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาและผลสัมฤทธิ์ หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) นักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้เทคนิค KWDL โดยใช้แอปพลิเคชัน Canva มีความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาและผลสัมฤทธิ์ สูงกว่านักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ KWDL โดยใช้แอปพลิเคชัน Canva ในระดับมากที่สุด และนักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้แบบปกติในระดับมาก

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดและหลักสูตรแกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ.2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานกระทรวงศึกษาธิการ, กรุงเทพมหานคร:โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประไทย จำกัด.

กฤษฎา วรพิน. (2554). การพัฒนาทักษะการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ด้วยเทคนิค KWDL. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

กิตติพิชญ์ เลิศสงคราม, สมใจ ภูครองทุ่ง, และ ปรัศนีย์ วิจารย์ขันธ์. (2567). การพัฒนาความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐานร่วมกับการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิค KWDL. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 3(1), 22–36.

ชนม์นิธิศ ไชยสิงห์ทอง. (2555). ความพึงพอใจในการศึกษาและพฤติกรรมการเรียนของนักเรียน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ดวงเด่น เรืองจักร์. (2565). ผลการจัดการเรียนรู้โดยเน้นการคิดแบบฮิวริสติกส์ (Teuristics) ร่วมกับเทคนิค KWDL ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และความสามารถในการแก้ปัญหาเรื่อง สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว ของ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 [ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยทักษิณ].

ธนวัฒน์ อินทร์ปา. (2560). การใช้คณิตศาสตร์ในชีวิตประจำวัน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ไทย.

นภาวรรณ ศรีวิชัย. (2562). การใช้ Canva ในการออกแบบสื่อการสอนเพื่อพัฒนาทักษะการคิดสร้างสรรค์ของนักเรียน. วารสารการศึกษาผลิตภัณฑ์, 9(3), 87-99.

พงษ์พิพัฒน์ สายทอง. (2560). การพัฒนาโมชันอินโพกราฟิกเพื่อประชาสัมพันธ์หลักสูตรระดับปริญญาตรีคณะวิทยาการสารสนเทศ มหาวิทยาลัยมหาสารคราม. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปะ มหาวิทยาลัยศิลปากร. 10(2), 1330-1341.

พรวิไล ขันธสูตร. (2553). การพัฒนาการเรียนการสอนคณิตศาสตร์เพื่อส่งเสริมการคิดวิเคราะห์ของผู้เรียน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ภาวินี ชาญสืบ. (2562). การใช้ Canva ในการพัฒนาทักษะการออกแบบกราฟิกเพื่อการเรียนการสอน. วารสารการศึกษาด้านเทคโนโลยีการเรียนรู้, 5(4), 88-99.

ลภัสรดา ภาราศิริสกุล, มะลิวัลย์ ถุนาพรณ์, และ นิภาพร ชุติมันต์. (2563). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้แบบ KWDL ร่วมกับการใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 14(3), 127–138.

วัชราภรณ์ เจียมศิริ (2557). การใช้เทคนิค KWDL เพื่อส่งเสริมการคิดและการเรียนรู้ในห้องเรียน. วารสารวิจัยและพัฒนาการศึกษา, 6(2), 45-60.

วิลาวัลย์ ศรีธง. (2563). การออกแบบสื่อการสอนคณิตศาสตร์ด้วย Canva. วารสารวิจัยทางการศึกษา, 10(3), 34-45.

วีระศักดิ์ เลิศโสภา. (2544). ผลของการใช้เทคนิคการสอน เค ดับเบิ้ลยูดีแอล ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ในการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ของนกัเรียนชั้น ประถมศึกษาปีที่ 4 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].

ศิริพร ทานะเวช, และ ญาณภัทร สีหะมงคล. (2564). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและการคิดแก้ปัญหาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 เรื่อง ความน่าจะเป็น ระหว่างการจัดการเรียนรู้เทคนิค KWDL กับการจัดการเรียนรู้แบบปกติ. Journal of Educational Technology and Communications Faculty of Education Mahasarakham University (JETC), 4(10), 123-136.

สมาคมคณิตศาสตร์แห่งประเทศไทย. (2560). การพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์ในคณิตศาสตร์. กรุงเทพฯ: สมาคมคณิตศาสตร์แห่งประเทศไทย.

สมชาย ปานกลาง. (2559). การพัฒนาทักษะการคำนวณเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิทยาลัยครู.

สมศักดิ์ เจียมเจริญ. (2558). การสอนคณิตศาสตร์พื้นฐาน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย.

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2546). การจัดสาระการเรียนรู้กลุ่มสาระคณิตศาสตร์ หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.

อัมพร ม้าคนอง. (2554). ทักษะและกระบวนการทางคณิตศาสตร์: การพัฒนาเพื่อพัฒนา (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Siow, F., & Lim, M. (2018). The role of digital tools in modern education: A case study on canva. International Journal of Education and Development, 17(3), 112-124.