การประเมินระดับความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับกฎหมายภาษีเงินได้นิติบุคคลตามประมวลรัษฎากร            ของผู้ทำบัญชีในเขตบางแค กรุงเทพมหานคร

อานุภาพ  ทองบ่อ

ผู้แต่ง

อานุภาพ ทองบ่อ สาขาวิชาการบัญชี คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์

คำสำคัญ:

ความรู้ความเข้าใจ, กฎหมายภาษีเงินได้นิติบุคคล, ผู้ทำบัญชี

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับกฎหมายภาษีเงินได้นิติบุคคลตามประมวลรัษฎากรของผู้ทำบัญชีในเขตบางแค กรุงเทพมหานคร 2) เพื่อเปรียบเทียบระดับความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับกฎหมายภาษีเงินได้นิติบุคคลตามประมวลรัษฎากรของผู้ทำบัญชีในเขตบางแค ตามปัจจัยส่วนบุคคล ซึ่งเป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้ทำบัญชีในเขตบางแค กรุงเทพมหานคร จำนวน 300 คน ใช้วิธีการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การเปรียบเทียบความแตกต่างโดยใช้ t-test และ F-test One-way ANOVA

ผลการวิจัยพบว่า

1) ผู้ทำบัญชีมีระดับความรู้ความเข้าใจโดยรวมอยู่ในระดับน้อยร้อยละ 59 โดยด้านที่มีความรู้ความเข้าใจมากที่สุดคือการคำนวณกำไรสุทธิตามเกณฑ์สิทธิร้อยละ 69.01 รองลงมาคือมาตรา 65 ทวิ ร้อยละ 68.74 และการยื่นแบบและชำระภาษี ร้อยละ 53.63 ขณะที่ด้านรายจ่ายต้องห้ามตามมาตรา 65 ตรี ร้อยละ 49.69 และเงินได้ที่ได้รับยกเว้นภาษี ร้อยละ 48.78 มีระดับความเข้าใจต่ำที่สุด

2) การเปรียบเทียบระดับความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับกฎหมายภาษีเงินได้นิติบุคคลตามประมวลรัษฎากรของผู้ทำบัญชีในเขตบางแค ตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า ผู้ทำบัญชีที่มีเพศต่างกันมีความรู้ความเข้าใจในกฎหมายภาษีเงินได้นิติบุคคลไม่แตกต่างกัน ในขณะที่ผู้ทำบัญชีที่มีอายุ ระดับการศึกษา ประสบการณ์ จำนวนแห่งที่รับทำบัญชี และประเภทของผู้ทำบัญชีที่ขึ้นทะเบียนไว้กับกรมพัฒนาธุรกิจการค้าแตกต่างกันมีความรู้ความเข้าใจในกฎหมายภาษีเงินได้นิติบุคคลความแตกต่างกันในบางด้านอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ผลการวิจัยชี้ให้เห็นถึงความจำเป็นในการพัฒนาความรู้เชิงลึกด้านการปรับปรุงกำไรสุทธิทางภาษีและการใช้สิทธิประโยชน์ทางภาษีเพื่อยกระดับคุณภาพการปฏิบัติงานและลดความเสี่ยงทางภาษีในบริบทกฎหมายที่เปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง

เอกสารอ้างอิง

กรมพัฒนาธุรกิจการค้า. (2568, 14 มิถุนายน). จำนวนผู้ทำบัญชีที่มีสถานะคงอยู่. https://opendata.dbd.go.th/dataset/dataset_32_01

กรมสรรพากร. (2563, 14 พฤศจิกายน). ภาษีเงินได้นิติบุคคลคำนวณจากกำไรสุทธิ. https://www.rd.go.th/829.html

_________. (2564, 7 มกราคม). การทดสอบรายการทางบัญชีและภาษีอากร. https://www.rd.go.th/22781.html

_________. (2568). คู่มือภาษีเงินได้นิติบุคคล ฉบับปรับปรุงล่าสุด. กระทรวงการคลัง.

กระทรวงการคลัง. (2567). พระราชกฤษฎีกาและประกาศกระทรวงการคลังที่เกี่ยวข้องกับภาษีเงินได้นิติบุคคล (ฉบับปรับปรุงล่าสุด). กระทรวงการคลัง.

กานต์สินี รุ่งเรืองวงศ์ และสมบูรณ์ สาระพัด. (2567). ปัจจัยที่มีผลต่อความตั้งใจใช้บริการขอคืนภาษีเงินได้นิติบุคคลผ่านระบบพร้อมเพย์ของผู้ยื่นภาษีเงินได้นิติบุคคลในประเทศไทย. วารสารการบัญชีและการจัดการ, 16(3), 1–20. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/mbs/article/view/268334

คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร. (2568, 15 ตุลาคม). การจัดการความรู้ (Knowledge Management: KM). http://educ.su.ac.th/index.php?option=con_content&review=article&id=145%3Akm& catid

ชนากานต์ ฉัตรมี และปิยพงศ์ ประไพศรี. (2568). การศึกษาความรู้ความเข้าใจด้านสิทธิประโยชน์ทางภาษีของผู้ประกอบการธุรกิจวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในเขตภาคเหนือตอนล่าง. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(3), 151–163. https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JSSD/article/view/7234

ชิตพล อัศวปกรณ์ และฐิตาภรณ์ สินจรูญศักดิ์. (2568). ความตั้งใจในการปฏิบัติตามกฎหมายภาษีเงินได้นิติบุคคลของสำนักงานบัญชีในประเทศไทย. วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา, 15(3–4), 3910–3917. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/JDAR/article/view/282124

ทวิชชัย อุรัจฉัท. (2568). ความเข้าใจเกี่ยวกับมาตรฐานการรายงานทางการเงินและภาษีเงินได้นิติบุคคลของนักบัญชีในสำนักงานบัญชี จังหวัดนนทบุรี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ร่มพฤกษ์, 43(3), 167–186. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/romphruekj/article/view/281892

บุญธรรม กิจปรีดาบริสุทธิ์. (2554). เทคนิคการสร้างเครื่องมือรวบรวมข้อมูลสำหรับการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 6). จามจุรีโปรดักท์.

ประพนธ์ ผาสุกยืด. (2550). การจัดการความรู้ (KM) ฉบับขับเคลื่อน (พิมพ์ครั้งที่ 5). ใยไหม.

สภาวิชาชีพบัญชีในพระบรมราชูปถัมภ์. (2543). พระราชบัญญัติการบัญชี พ.ศ. 2543. ราชกิจจานุเบกษา, 117 (61 ก).

_________. (2568, 19 กรกฎาคม). แนวทางการปฏิบัติงานด้านภาษีอากรสำหรับผู้ประกอบวิชาชีพบัญชี. สภาวิชาชีพบัญชี. https://www.tfac.or.th/

_________. (2568, 24 สิงหาคม). แนวปฏิบัติ/ประกาศการพัฒนาความรู้ต่อเนื่องทางวิชาชีพ (CPD) สำหรับผู้ทำบัญชี. https://tfac.or.th/Article/Detail/184097

สุภาภรณ์ หอมหวล, สลักจิต นิลผาย และ อัครวิชช์ รอบคอบ (2567). สมรรถนะนักบัญชีสมัยใหม่ที่ส่งผลต่อคุณภาพรายงานทางการเงินของนักบัญชีธุรกิจ SMEs ประเภทวิสาหกิจขนาดกลาง กลุ่มกิจการผลิตในประเทศไทย. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 4(6), 141–154. https://doi.org/10.60027/iarj.2024.278166

สุเมธ ศิริคุณโชติ, กาธร สิริชูติวงศ์, อดิศักดิ์ สืบประดิษฐ์ และภิรัตน์ เจียรนัย. (2561). ภาษีอากรตามประมวลรัษฎากร 2561. เรือนแก้วการพิมพ์.

สุรเดช เล็กแจ้ง และฐิตาภรณ์ สินจรูญศักดิ์. (2568). การปฏิบัติทางภาษีให้ถูกต้องในการเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลของนิติบุคคลในประเทศไทย. วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา, 15(2), 1101–1110.

Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). John Wiley & Sons.

Comrey, A. L., & Lee, H. B. (1992). A first course in factor analysis. (2nd ed.). Lawrence Erlbaum Associates.

Department of Revenue. (2024). Corporate income tax: Legal framework and compliance guidelines. Ministry of Finance, Thailand.

Nunnally, J. C., & Bernstein, I. H. (1994). Psychometric theory (3rd ed.). McGraw-Hill.

OECD. (2025). Tax administration 2025: Comparative information on OECD and other advanced and emerging economies. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/cc015ce8-en

Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Tijdschrift voor Onderwijsresearch, 2(2), 49–60. https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED121845.pdf