ผลของการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบการจัดการเรียนการสอนแบบ พุทธวิธีที่มีต่อการแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อมของเด็กปฐมวัย โรงเรียนวัดม่วงเจริญผล จังหวัดสุพรรณบุรี

Main Article Content

ภาวิณี ศรีเมือง

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ๑) ศึกษาความสัมพันธ์ของการแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อมของเด็กปฐมวัย ก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบการจัดการเรียนการสอนแบบพุทธวิธี และ ๒) เปรียบเทียบการแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อมของเด็กปฐมวัย ก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบการจัดการเรียนการสอนแบบพุทธวิธี ประชากรได้แก่ เด็กปฐมวัยชาย-หญิง อายุระหว่าง ๕-๖ ปี ศึกษาอยู่ในระดับชั้นอนุบาลปีที่ ๓ จำนวน ๒๒ คน ในภาคเรียนที่ ๑  ปีการศึกษา ๒๕๖๗ ที่โรงเรียนวัดม่วงเจริญผล อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง    กลุ่มเดียวทดสอบก่อนและหลังการทดลอง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบการจัดการเรียนการสอนแบบพุทธวิธี จำนวน ๓๒ แผน มีค่าดัชนีความสอดคล้องที่ ๑.๐๐ และ แบบทดสอบการแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อมของเด็กปฐมวัย จำนวน ๒๐ ข้อ มีค่าดัชนีความสอดคล้องที่ ๑.๐๐  และค่าความเชื่อมั่นที่ .๗๔ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าเฉลี่ยประชากร ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานประชากร  และค่าสถิติไค – สแควร์


            ผลการวิจัยพบว่า ๑) การแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อมของเด็กปฐมวัยก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบการจัดการเรียนการสอนแบบพุทธวิธีมีความสัมพันธ์กัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .๐๕ และ ๒) เด็กปฐมวัยหลังได้รับการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบการจัดการเรียนการสอนแบบพุทธวิธี มีการแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อมสูงกว่าก่อนได้รับการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบการจัดการเรียนการสอนแบบพุทธวิธีทั้งโดยภาพรวมและจำแนกรายด้าน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
1.
ศรีเมือง ภ. ผลของการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบการจัดการเรียนการสอนแบบ พุทธวิธีที่มีต่อการแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อมของเด็กปฐมวัย โรงเรียนวัดม่วงเจริญผล จังหวัดสุพรรณบุรี. JGSR [อินเทอร์เน็ต]. 30 เมษายน 2026 [อ้างถึง 4 พฤษภาคม 2026];22(1):180-9. available at: https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JGSR/article/view/283415
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ภาษาไทย

การสำรวจสถานการณ์เด็กและสตรีในประเทศไทย. (๒๕๖๕), รายงานผล ฉบับสมบูรณ์. กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย: สำนักงานสถิติแห่งชาติ ประเทศไทย.

ดารารัตน์ อุทัยพยัคฆ์. (๒๕๔๘). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบพุทธวิธีเพื่อเสริมสร้างพฤติกรรมการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมของเด็กปฐมวัย. ปริญญานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

(๒๕๖๕). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๕๖๖-๒๕๗๐). [Online]. เข้าถึงได้จาก: https://www.nesdc.go.th/the-national-economic-and-social-development-plan/the-thirteenth-plan-๒๐๒๓-๒๐๒๗/. วันที่สืบค้น ๒๕๖๘, มีนาคม ๑๓.

โรงเรียนวัดม่วงเจริญผล. (๒๕๖๖). รายงานประเมินคุณภาพภายในโรงเรียนวัดม่วงเจริญผล ปีการศึกษา ๒๕๖๖. สุพรรณบุรี : สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต ๑.

ภาษาอังกฤษ

Isaksen, S., G. & Dorval, K. B. & Treffinger, D. J. (๒๐๑๑). Creative Approaches to

Problem Solving: A Framework for Innovation and Change. New York: Sage.

Piaget, J. (๑๙๖๒). Play, dreams and imitation in childhood. New York : W.W. Norton.

Dewey, J. (๑๙๖๙). Phillosophy education, and reflective thinking. In Thomas O. Buford toward a philosophy of education. New York : The Macmillan Company.

Vygotsky,L. (๑๙๗๘). Mind in society: The developmental of higher psychological process. Cambridge, MA: Harvard University Pres.