การบริหารความเสี่ยงเชิงกลยุทธ์กับความสามารถในการแข่งขันขององค์กร: การทบทวนวรรณกรรมและกรอบแนวคิด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสังเคราะห์องค์ความรู้เกี่ยวกับบทบาทของการบริหารความเสี่ยงเชิงกลยุทธ์ต่อการเสริมสร้างความสามารถในการแข่งขันขององค์กร โดยมุ่ง (1) ทบทวนพัฒนาการแนวคิดด้านการบริหารความเสี่ยงเชิงกลยุทธ์ (2) วิเคราะห์กลไกเชิงแนวคิดที่เชื่อมโยงการบริหารความเสี่ยงกับความสามารถในการแข่งขัน และ (3) เสนอกรอบแนวคิดเชิงบูรณาการสำหรับการประยุกต์ใช้ในองค์กรธุรกิจ
การศึกษานี้ใช้วิธีการทบทวนวรรณกรรมเชิงบรรยาย (narrative literature review) จากงานวิจัยทั้งในประเทศและต่างประเทศที่เกี่ยวข้อง ผลการสังเคราะห์ชี้ให้เห็นว่า การบริหารความเสี่ยงเชิงกลยุทธ์มีบทบาทสำคัญในฐานะกลไกสนับสนุนการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์ การสร้างนวัตกรรม และความยืดหยุ่นขององค์กร ซึ่งล้วนเป็นองค์ประกอบสำคัญของความสามารถในการแข่งขัน
บทความนี้มีส่วนช่วยเชิงทฤษฎีโดยการพัฒนาและบูรณาการกรอบแนวคิดที่อธิบายความเชื่อมโยงระหว่างการบริหารความเสี่ยงเชิงกลยุทธ์กับความสามารถในการแข่งขันขององค์กร และเสนอแนวทางสำหรับการวิจัยในอนาคตและการประยุกต์ใช้ในภาคธุรกิจ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กิรติพงษ์ ปัญญาเรือง. (2559). กลยุทธ์ความได้เปรียบในการแข่งขันที่มีผลต่อความสำเร็จในการดำเนินงานตามแนวคิด Balance Scorecard ของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมแปรรูปอาหารของจังหวัดสุพรรณบุรี (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). นครปฐม :มหาวิทยาลัยศิลปากร.
คณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2552). คู่มือเทคนิคและวิธีการบริหารจัดการสมัยใหม่ตามแนวทางการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี: การวิเคราะห์และการบริหารความเสี่ยง (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์คณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ.
ธร สุนทรายุทธ. (2550). ปัจจัยความเสี่ยงภายในและภายนอกที่มีอิทธิพลต่อการบริหารจัดการของคณะศึกษาศาสตร์ในมหาวิทยาลัยของรัฐ (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
ธัญญ์นิธิ จิรพัฒนาพรสิน. (2563). แนวทางการจัดการเชิงกลยุทธ์และความสามารถในการแข่งขันขององค์กร: หลักฐานเชิงประจักษ์จากกิจการในภาคธุรกิจอุตสาหกรรมไทย. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
เสาวลักษณ์ สาทตพันธ์. (2559). การประเมินกลยุทธ์โดยใช้การบริหารความเสี่ยง Enterprise Risk Management (ERM): กรณีศึกษาของบริษัท ABC จำกัด. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
Anderson, J. C., & Gerbing, D. W. (1982). Some methods for respecifying measurement models to obtain unidimensional construct measurement, Journal of Marketing Research. 19(4), 453–460.
Arena, M., Arnaboldi, M., & Palermo, T. (2021). Enterprise risk management and strategic management: A systematic review, Journal of Risk Research. 24(3–4), 567–589.
Barney, J. B. (1991). Firm resources and sustained competitive advantage, Journal of Management. 17(1), 99–120.
Bromiley, P., McShane, M., Nair, A., & Rustambekov, E. (2021). Enterprise risk management: Review, critique, and research directions. Amsterdam : Long Range Planning.
David, F. R. (2011). Strategic management: Concepts and cases (13th ed., Global edition). Upper Saddle River: Pearson Education.
Frigo, M.L. and Anderson, R.J. (2011) Strategic Risk Management: A Foundation for Improving Enterprise Risk Management and Governance, Journal of Corporate Accounting & Finance, 22, 81-88.
Hopkin, P. (2017). Fundamentals of risk management: Understanding, evaluating and implementing effective risk management (4th ed.). London : Kogan Page.
Kaplan, R. S., & Mikes, A. (2022). Risk management: The reinvention of internal control and risk management. Boston : Harvard Business Review.
Nikoo, T., & Nematizadeh, S. (2017). Strategic agility and its impact on the competitive capabilities in Iranian private banks, International Journal of Business and Management. 12(2), 220–229.
Porter, M. E. (1985). Competitive advantage: Creating and sustaining superior performance. New York : Free Press.
Porter, M. E. (1990). The competitive advantage of nations. New York: Free Press.
Sinkula, J. M., Baker, W. E., & Noordewier, T. G. (1997). A framework for market-based organizational learning: Linking values, knowledge, and behavior, Journal of the Academy of Marketing Science. 25(4), 305–318.
York, J. G. (2009). Cooperation between social entrepreneurs and government to develop solutions to social problems, International Journal of Business and Management. 11(3), 212–225.
