ซีรีส์วายในฐานะเครื่องมือนำเสนอทัศนคติทางเพศกับบทบาททางสังคม ในกรณีศึกษาเรื่องต้องรักมหาสมุทร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
วิจัยฉบับนี้ศึกษาการสะท้อนภาพความเท่าเทียมทางเพศในซีรีส์วายของไทย ผ่านกรณีศึกษาเรื่องต้องรักมหาสมุทร โดยพิจารณาจากความนิยมที่เพิ่มขึ้นของซีรีส์วายในประเทศไทย ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการส่งเสริมการยอมรับความหลากหลายทางเพศและความเท่าเทียมทางเพศ วัตถุประสงค์ของการศึกษาคือเพื่อวิเคราะห์การนำเสนอซีรีส์วายในสังคมไทย โดยครอบคลุมความสัมพันธ์ระหว่างเพศเดียวกัน ทั้งชายรักชาย หญิงรักหญิง มิตรภาพ และสายใยครอบครัว การวิจัยเชิงคุณภาพนี้ใช้วิธีการวิเคราะห์แบบปรากฏการณ์วิทยา โดยวิเคราะห์เนื้อหาของซีรีส์ที่ได้รับการคัดเลือกจากการนำเสนอความหลากหลายทางเพศอย่างครอบคลุม พร้อมทั้งใช้วิธีการตรวจสอบสามเส้าเพื่อยืนยันความน่าเชื่อถือของข้อมูล โดยเปรียบเทียบกับวรรณกรรมและทฤษฎีด้านการสื่อสารเรื่องเพศที่มีอยู่เดิม
ผลการศึกษาพบว่า ซีรีส์เรื่องต้องรักมหาสมุทรนำเสนอความรักเพศเดียวกันในรูปแบบความรักของบุคคลทั่วไปและได้รับการยอมรับในสังคม โดยเน้นบทบาทของการสนับสนุนจากเพื่อนและครอบครัวในการเสริมสร้างเสถียรภาพทางอารมณ์ให้กับบุคคล LGBTQ+ นอกเหนือจากนี้ ยังเน้นความสำคัญของมิตรภาพและการยอมรับจากครอบครัวในการสร้างความเข้าใจและลดอคติทางสังคม กล่าวโดยสรุป ซีรีส์เรื่องต้องรักมหาสมุทรทำหน้าที่ในฐานะสื่อบันเทิงและเครื่องมือในการนำเสนอทัศนะการสร้างความตระหนักรู้ ยิ่งไปกว่านั้นยังส่งเสริมการเปลี่ยนแปลงทางสังคมไปสู่ความเท่าเทียมทางเพศ งานวิจัยชี้ให้เห็นว่า ซีรีส์วายมีศักยภาพในการเปลี่ยนแปลงทัศนคติของสาธารณชน รวมทั้งสนับสนุนสิทธิของผู้มีความหลากหลายทางเพศ และส่งเสริมการยอมรับในความหลากหลายทางเพศในสังคมวงกว้างมากยิ่งขึ้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
คมสัน รัตนะสิมากูล, เกศกนก ชุ่มประดิษฐ์, จิราพร ขุนศรี, ธวัชชัย ดวงไทย และกฤศ โตธนายานนท์. (2568). การประกอบสร้างภาพความจริงความรักของชายรักชายที่ปรากฏในซีรีส์วายไทย, วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. 33(1), 38 – 54.
ธนกร วรพิทักษานนท์. (2566). การต่อรองและการสยบยอมต่อความไม่เท่าเทียมทางเพศในด้านชีวิตคู่ของกลุ่มคู่รักเพศเดียวกัน, วารสารสังคมวิจัยและพัฒนา. 5(3), 1 – 27.
ธนายุทธ ฐากูรอรรถยา. (2566). ทัศนคติด้านความหลากหลายและความเท่าเทียมทางเพศของผู้ผลิตและผู้รับชมสื่อซีรีส์วาย เรื่อง คินน์พอร์ช เดอะ ซีรีส์ (KinnPorsche The Series) (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นฤพนธ์ ด้วงวิเศษ. (2557). ประมวลแนวคิดเรื่องวัฒนธรรมบริโภคในมิติเพศวิถี. กรุงเทพฯ: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร. สืบค้นเมื่อ 18 พฤษภาคม 2568 , จาก http://sac-research.sac.or.th/research_pdf_pdf.php?file_id=969&ob_id=83%20[in%20Thai].
นุชณาภรณ์ สมญาติ. (2561). ซีรีส์วาย (Y): ลักษณะเฉพาะและการนำเสนอความรักของชายรักชาย. ใน การนำเสนอโครงการประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานระดับชาติของนักศึกษาด้านมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ครั้งที่ 1/2561, 67-83. วันที่ 15 กันยายน 2561 คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. กรุงเทพฯ : คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
บงกชมาศ เอกเอี่ยม. (2532). เกย์ : กระบวนการพัฒนาและธำรงเอกลักษณ์รักร่วมเพศ (วิทยานิพนธ์ ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ผู้จัดการออนไลน์. (2567). ชวนมาทำความรู้จักกับ "ต้องรัก" นักเขียนหนุ่มหล่อ และ "มหาสมุทร" หนุ่มชาวเลมาดกวนในซีรีส์ “ต้องรักมหาสมุทร” (Love Sea The Series)". สืบค้นเมื่อ 18 พฤษภาคม 2568 จาก https://mgronline.com/entertainment/detail/9670000073621.
เพ็ญมาส กำเหนิดโทน. (2528). การยอมรับของครูต่อนักเรียนเกย์: กรณีศึกษาข้าราชการครูโรงเรียน มัธยมศึกษาในกรุงเทพมหานคร 6 โรงเรียน (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต) กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วีระยุทธ ปีสาลี. (2557). กรุงเทพฯ ยามราตรี. กรุงเทพฯ : มติชน.
อนัญญา วารีสอาด. (2565). อัตลักษณ์ชายรักชายกับวาทกรรมโรแมนติกในเรื่องสั้นแนววายของไทย: กรณีศึกษาจากรวมเรื่องสั้นชุด “MR. WORLD WIDE # สามีนานาชาติ”, วารสารมังรายสาร. 10(2), 51-66.
Baldwin, J. (2016). Giovanni's Room: Introduction by Colm Tóibín. London : Everyman's Library.
Baudinette, T. (2023). Boys love media in Thailand: Celebrity, fans, and transnational Asian queer popular culture. (Hardcover). London : Bloomsbury Publishing.
Dyer, H. (2017). Queer futurity and childhood innocence: Beyond the injury of development, Global Studies of Childhood. 7(3), 290-302.
FEED. (2023). อนาคตซีรีส์วายและอุตสาหกรรมวายไทย ผ่านมุมมอง รศ.ดร.นัทธนัย ประสานนาม. สืบค้นเมื่อ 5 เมษายน 2568, จาก https://www.feedforfuture.co/feed-people/41125/.
Fongkaew, K., Khruataeng, A., Unsathit, S., Khamphiirathasana, M., Jongwisan, N., Arlunaek, O., & Byrne, J. (2017). “Gay Guys are Shit-Lovers” and “Lesbians are Obsessed With Fingers”: The (Mis)Representation of LGBTIQ People in Thai News Media, Journal of Homosexuality. 66(2), 260–273.
Jackson, K. M., & Trochim, W. M. (2002). Concept mapping as an alternative approach for the analysis of open-ended survey responses, Organizational Research Methods. 5(4), 307-336.
Jackson, P. A. (1995). Dear uncle go: Male homosexuality in Thailand. Bangkok : Bua Luang Books.
Jamieson, K. (2018). The role of media in shaping attitudes towards LGBT issues, Journal of Social Media and Society. 10(3), 45-67.
Li, Y. (2009). Japanese boy-love manga and the global fandom: A case study of Chinese female readers. (Doctoral dissertation). Indiana : Indiana University-Purdue University Indianapolis.
Liu, J., & Zeng, W. (2020). The global impact of Boys' Love media in changing perceptions of sexual orientation, Asian Journal of Media Studies. 15(2), 112-125.
Lundqvist, Å. (2011). Family policy paradoxes Gender equality and labour market regulation in Sweden, 1930-2010. Bristol : Policy Press.
McQuiston, C. (2019). Red, White & Royal Blue. United States : St. Martin's Griffin.
Moo, D. J. (2018). The letter to the Romans (Second Edition). Grand Rapids : Wm. B. Eerdmans Publishing.
Samakkeekarom, R., & Boonmongkon, P. (2011). Cyberspace, power structures, and gay sexual health: the sexuality of Thai men who have sex with men (MSM) in the Camfrog on-line web cam chat rooms, Queer Bangkok: 21st century markets, media and rights. 1, 121-140.
Tirapalika, B. (2017). MSM: The relationship of the Twitter community, The Journal of Social Communication Innovation. 5(2), 69–80.
Woolf, V. (1928). Orlando. United Kingdom : Harcourt, Brace & Company.
