การพัฒนารูปแบบการสอนรายวิชาการงานอาชีพ เพื่อส่งเสริมความสามารถการคิดวิเคราะห์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6

ผู้แต่ง

  • นุกูล วีระประภพ โรงเรียนชุมชนเทศบาลวัดปาโมกข์ (นรสีห์วิทยาคาร) จังหวัดอ่างทอง

คำสำคัญ:

รูปแบบการสอน, รายวิชาการงานอาชีพ, ความสามารถการคิดวิเคราะห์

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหา และความต้องการในการจัดการเรียนการสอนรายวิชาคณิตศาสตร์ เพื่อส่งเสริมความสามารถการคิดวิเคราะห์ 2) สร้างและหาประสิทธิภาพของรูปแบบการสอนรายวิชาการงานอาชีพ เพื่อส่งเสริมความสามารถการคิดวิเคราะห์ 3) ศึกษาผลการทดลองใช้และเปรียบเทียบความสามารถในการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนก่อนและหลังการเรียนรู้รูปแบบการสอนรายวิชาการงานอาชีพ เพื่อส่งเสริมความสามารถการคิดวิเคราะห์ และ 4) ประเมินผลการใช้รูปแบบการสอนรายวิชาการงานอาชีพ เพื่อส่งเสริมความสามารถการคิดวิเคราะห์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ตัวอย่างคือ นักเรียนประถมศึกษาปีที่ 6/1 กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพ โรงเรียนชุมชนเทศบาล วัดปาโมกข์ (นรสีห์วิทยาคาร) จำนวน 35 คน ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 ได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ แบบทดสอบวัดความสามารถการคิดวิเคราะห์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพ และแบบสอบถามความพึงพอใจ การวิเคราะห์ข้อมูล ประกอบด้วย ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที
ผลการวิจัยพบว่า 1. สภาพปัจจุบัน ปัญหา และความต้องการในการจัดการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริม ความสามารถในการคิดวิเคราะห์ พบว่า ความสามารถการคิดวิเคราะห์ มีผลโดยตรงต่อการเรียนรู้และการดำเนินชีวิต นโยบายในการจัดการศึกษาจึงมุ่งเน้นให้ผู้เรียนมีความสามารถในการคิดวิเคราะห์ ผลการทดสอบความสามารถการคิดวิเคราะห์ จำนวน 100 คน พบว่า นักเรียนร้อยละ 61 มีความสามารถด้านการคิดวิเคราะห์อยู่ในระดับต่ำ ปัญหาที่สำคัญที่ทำให้นักเรียนขาดความสามารถการคิดวิเคราะห์ มาจากการจัดการเรียนการสอนของครูที่ไม่อำนวยต่อการฝึกคิด โดยครูมีสภาพปัจจุบันในการจัดการเรียนการสอน เพื่อส่งเสริมความสามารถการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลางและครู มีความต้องการในการจัดการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดวิเคราะห์ อยู่ในระดับมากที่สุด ซึ่งแนวทางการแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับการคิดวิเคราะห์ของนักเรียน คือการแก้ไขที่กระบวนการจัดการเรียนรู้ของครู 2. ผลการสร้างรูปแบบการสอนรายวิชาการงานอาชีพ เพื่อส่งเสริมความสามารถการคิดวิเคราะห์ จัดสร้างจากแนวคิดและทฤษฎีพื้นฐาน ได้แก่ ทฤษฎีพัฒนาการทางสติปัญญาของเพียเจต์ ทฤษฎีการเชื่อมโยงของธอร์นไดค์ โดยใช้กฎการเรียนรู้ ทั้ง 4 ข้อ ทฤษฎีการสร้างความรู้ด้วยตนเอง โดยการสร้างสรรค์ชิ้นงาน จากแนวคิดของ Seymour Papert และทฤษฎีการเรียนรู้แบบร่วมมือ จากแนวคิดของ Johnson & Johnson โดยมีองค์ประกอบ 5 องค์ประกอบ มีขั้นตอนการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน 5 ขั้นตอน และรูปแบบการสอนที่สร้างขึ้นมีประสิทธิภาพ เท่ากับ 80.00/80.10 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 80/80 3. ผลการทดลองใช้รูปแบบการสอนรายวิชาการงานอาชีพ เพื่อส่งเสริมความสามารถการคิดวิเคราะห์ พบว่า นักเรียนมีความสามารถการคิดวิเคราะห์หลังการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการสอนรายวิชาการงานอาชีพ เพื่อส่งเสริมความสามารถการคิดวิเคราะห์ สูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 4. การประเมินผลการใช้รูปแบบการสอนรายวิชาการงานอาชีพ เพื่อส่งเสริมความสามารถการคิดวิเคราะห์ พบว่า นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการสอนรายวิชาการงานอาชีพ เพื่อส่งเสริมความสามารถการคิดวิเคราะห์ ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก ผลการประเมินและรับรองรูปแบบการสอนจากผู้ทรงคุณวุฒิพบว่ารูปแบบการสอนรายวิชาการงานอาชีพ เพื่อส่งเสริมความสามารถการคิดวิเคราะห์ มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2544). ลายแทงนักคิด. กรุงเทพฯ: ซัคเซสมีเดีย.

ประพันธ์ศิริ สุเสารัจ. (2553). การคิดวิเคราะห์ เล่ม 1 (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: เทคนิคริ้นติ้ง.

โรงเรียนชุมชนเทศบาลวีดปาโมกข์ (นรสีห์วิทยาคาร). (2566). การพัฒนาการจัดการศึกษาของโรงเรียนชุมชนเทศบาลวีดปาโมกข์ (นรสีห์วิทยาคาร). อ่างทอง: โรงเรียนชุมชนเทศบาลวีดปาโมกข์.

วัชรา เล่าเรียนดี. (2554). รูปแบบและกลยุทธ์การจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะการคิด (พิมพ์ครั้งที่ 7). นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สมยา ทาเกตุ. (2552). การพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์และความสามารถในการเขียนสรุปความของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่จัดการเรียนรู้ด้วยเทคนิค KWLH ร่วมกับแผนภูมิต้นไม้ [วิทยานิพนธ์ ศษ.ม.]. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2562. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553. กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). รายงานการวิจัยเรื่องภาพการศึกษาไทยในอนาคต 10–20 ปี. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

สิทธิพล อาจอินทร์. (2554). รูปแบบการพัฒนาทักษะการสอนคิดอย่างมีวิจารณญาณสำหรับครูวิทยาศาสตร์ประถมศึกษา [วิทยานิพนธ์ ศษ.ด.]. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

สุคนธ์ สินธพานนท์. (2554). นวัตกรรมการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาทักษะของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: เทคนิคพริ้นติ้ง.

สุวิทย์ มูลคำ และคณะ. (2550). การเขียนแผนการจัดการเรียนรู้ที่เน้นการคิด. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.

อุดมพร อมรธรรม. (2537). ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงพระเจ้าอยู่หัว. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แสงดาว.

อุษณีย์ โพธิ์สุข. (2547). ฝึกเด็กให้เป็นนักคิด (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.

Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (1987). Learning together and alone: Cooperative, competitive and individualistic learning (2nd ed.). Prentice-Hall.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

06/12/2026

รูปแบบการอ้างอิง

วีระประภพ น. (2026). การพัฒนารูปแบบการสอนรายวิชาการงานอาชีพ เพื่อส่งเสริมความสามารถการคิดวิเคราะห์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 17(1), 31–45. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EdAd/article/view/282962