THE ACADEMIC AFFAIRS ADMINISTRATION AND EFFECTIVE SCHOOL UNDER NAKHONPATHOM PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 2
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The research objectives were to determine: 1) the academic affairs administration of school under nakhonpathom primary educational service area office 2. 2) the effective school under nakhonpathom primary educational service area office 2. 3) the relationship between theacademic affairs administration and the effective school under nakhonpathom primary educational service area office 2. The sample was 92 schools under the Nakhon Pathom Primary Educational Service Area Office 2. The two respondents from each school consisted of a school director and a teacher, with the total of 184. The research instrument was a questionnaire regarding the academic affairs administration based on the concept of Office of the Basic Education Commission and the effective school, based on the concept of Creemers. The statistics used for data analysis were frequency, percentage, arithmetic mean, standard deviation, and Pearson's product-moment correlation coefficient.
The research findings revealed that: 1) The academic affairs administration of school under nakhonpathom primary educational service area office 2 overall is a high level. When considering the individual aspects, it is found to be at the highest level in three areas, ranked by arithmetic mean from highest to lowest as follows: the development of learning processes, the development of the school curriculum, and the assessment and evaluation, including the transfer of academic results. Additionally, there are 14 other areas at a high level, ranked by arithmetic mean as follows: academic planning, the development and promotion of learning resources, research for educational quality improvement, teaching management in schools, educational supervision, textbook selection for schools, guidance counseling, the development of internal quality assurance systems and educational standards, promotion and support for academic work for individuals, families, organizations, and other educational institutions, coordination with schools and other organizations to develop academic standards, the use of educational technology, the development of local curriculum content, the establishment of academic guidelines and regulations, and the promotion of academic strength in communities. 2) The effective school under nakhonpathom primary educational service area office 2 is overall at a high level. When considering the individual aspects, all are at a high level, ranked arithmetic mean as follows: high expectations of stakeholders, teacher effectiveness, quality assurance, community involvement, material resources, non-material resources, and student academic achievement. 3) The relationship between the academic affairs administration and the effective school under nakhonpathom primary educational service area office 2, is statically significant at the :01 level, showing a moderate positive correlation.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
References
ธนชัย อุ่นอ้วน. (2564). การบริหารงานวิชาการในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 4. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 5(3), 507–518.
ธิษตยา ภิระบัน. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานวิชาการกับประสิทธิผลของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 1. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2560). ความเป็นผู้นำทางการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ยุภาวดี พรมเสถียร และธีรชัย เนตรถนอมศักดิ์. (2564). การใช้เทคโนโลยีในห้องเรียน: แนวทางการพัฒนาการศึกษาไทย. วารสารวิจัยรำไพพรรณี, 15(3), 5-6.
วันวิสา พรหมสุวรรณ์. (2561). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานวิชาการกับประสิทธิผลของสถานศึกษาตามความคิดเห็นของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาสงขลา เขต 3. การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติครั้งที่ 9.
ศศิธร ปรูกระโทก. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานวิชาการกับประสิทธิผลของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา อำเภอเมือง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
ศิริชัย กาญจนวาสี, ทวีวัฒน์ ปิตยานนท์ และดิเรก ศรีสุโข. (2559). การเลือกใช้สถิติที่เหมาะสมสำหรับการวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 2. (2566). วิสัยทัศน์/พันธกิจ. แหล่งที่มา https://www.npt2.go.th/content/vision สืบค้นเมื่อ 18 กันยายน 2566.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 2. (2567). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. นครปฐม: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 2.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 2. (2567). รายงานการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน ปีการศึกษา 2566. นครปฐม: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 2.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 2. (2567). รายงานผลการดำเนินงาน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. นครปฐม: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 2.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2556). คู่มือการบริหารโรงเรียน “ในโครงการพัฒนาการบริหารรูปแบบนิติบุคคล. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา. (2566). ปฏิบัติหน้าที่สำนักงานเลขาธิการสภานิติบัญญัติแห่งชาติ 2560 ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 134. ตอนที่ 40.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). สมรรถนะการศึกษาไทยในเวทีสากล ปี 2564 (IMD 2021).นนทบุรี: 21 เซ็นจูรี่.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจแห่งชาติฉบับที่ 13 พ.ศ. 2566- 2570. กรุงเทพมหานคร: สำนักเลขาธิการสภาการศึกษา.
สุทิน สุขกาย และพงษ์ธร สิงห์พันธ์. (2562). การศึกษาประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 1. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 1(1), 69-77.
เสกสันต์ รอดย้อย. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนกังานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1. วารสารวิจัยราชภัฏกรุงเก่า สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 4(3), 25-32.
อัจฉรา นิยมาภา. (2566). ภาวะผู้นำทางวิชาการ ศักยภาพผู้นำยุคใหม่กับการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: เอ็น วาย ฟิล์ม.
Best John W. (1977). Research in Education. 3rd ed. New Jersey: Prentice– Hall.
Creemers, Bert P. M. (2010). A comprehensive framework for effective school improvement. School Effectiveness and School Improvement, 16(4), 407–424.
Krejcie Robert V and Morgan Daryle W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Journal for Education and Psychological Measurement, 30(3), 608.
Likert Rensis. (1992). New Pattern of Management. New York: McGraw - Hill BookCompany.
Lunenburg Fred C. and Ornstein Allan C. (2022). Educational Administration; Concepts and Practices. 7th ed. London: SAGE Publication, Inc.
McLennan Marsh, SK Group, Zurich Insurance Group. (2021). The Global Risks Report 2021 16th Edition. National University of Singapore: Singapore.
