สภาพการจัดการเรียนการสอนและแนวทางการใช้แนวคิดทฤษฎี สัมพันธบทร่วมกับกระบวนการคิดสร้างสรรค์ของ Plsek เพื่อส่งเสริมความสามารถ ในการเขียนนิทานสำหรับเด็กของนักศึกษาระดับปริญญาตรี

ผู้แต่ง

  • ชูชาติ คุ้มขำ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
  • ทรงภพ ขุนมธุรส คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
  • กาญจนา วิชญาปกรณ์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
  • น้ำทิพย์ องอาจวาณิชย์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร

คำสำคัญ:

กระบวนการจัดการเรียนการสอน , ทฤษฎีสัมพันธบท, กระบวนการคิดสร้างสรรค์ของ Plsek, การเขียนนิทานสำหรับเด็ก

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สภาพการจัดการเรียนการสอนการเขียนนิทานสำหรับเด็กของนักศึกษาระดับปริญญาตรี 2) แนวทางการใช้แนวคิดทฤษฎีสัมพันธบทร่วมกับกระบวนการคิดสร้างสรรค์ของ Plsek เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์
เชิงลึกจากกลุ่มตัวอย่างที่เลือกแบบเจาะจง (purposive sampling) กำหนดคุณสมบัติ 3 กลุ่ม ได้แก่ 1) อาจารย์ผู้สอนในหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย จากมหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือตอนล่าง 4 แห่ง จำนวน 8 คน 2) นักศึกษาในหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย จากมหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือตอนล่าง 4 แห่ง จำนวน 20 คน และ 3) ผู้เชี่ยวชาญด้านแนวคิดทฤษฎี จำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ 1) แบบสัมภาษณ์สภาพการจัดการเรียนการสอนสำหรับอาจารย์ 1 ชุด และสำหรับนักศึกษา 1 ชุด และ 2) แบบสัมภาษณ์แนวทางการใช้แนวคิดทฤษฎี 1 ชุด นำเสนอผลการวิจัยโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1. ศึกษาสภาพการจัดการเรียนการสอนการเขียนนิทานสำหรับเด็กของนักศึกษาระดับปริญญาตรี จำแนกได้ 4 ประเด็น ได้แก่ 1) ด้านเนื้อหา พบว่า อาจารย์เลือกเนื้อหาจาก 3 แนวทาง ได้แก่ ยึดขอบเขตของคำอธิบายรายวิชา พิจารณาความสนใจของนักศึกษา และเลือกวรรณกรรมเด็กที่มีคุณภาพ พบปัญหา 2 ประเด็น ได้แก่ เนื้อหาทฤษฎีมีปริมาณมากทำให้ต้องกระชับเนื้อหาให้ทันเวลา และนักศึกษาสนใจวรรณกรรมมากกว่าทฤษฎี 2) ด้านกิจกรรมการเรียนการสอน พบว่า จัดกิจกรรม 3 ลักษณะ ได้แก่ การบรรยาย การวิเคราะห์วรรณกรรม และการฝึกเขียน พบปัญหา 3 ประเด็น ได้แก่ นักศึกษาขาดทักษะการอ่าน การวิเคราะห์วรรณกรรม ขาดความคิดสร้างสรรค์ในการเขียน และส่งงานล่าช้า 3) ด้านสื่อการสอน พบว่ามี 2 ประเภท ได้แก่ สื่อสิ่งพิมพ์ และสื่ออิเล็กทรอนิกส์ พบปัญหา 2 ประเด็น ได้แก่ อาจารย์ต้องปรับปรุงสื่อให้ทันสมัยอยู่เสมอ และนักศึกษาไม่ชอบอ่านวรรณกรรมขนาดยาว 4) ด้านการวัดผลประเมินผล พบว่า อาจารย์ใช้วิธีการวัดผลประเมินผลระหว่างเรียน และหลังเรียน พบปัญหา 2 ประเด็น ได้แก่ นักศึกษาบางส่วนส่งงานไม่ทัน และทำแบบทดสอบแบบอัตนัยไม่ทันเวลา 2. ศึกษาแนวทางการใช้แนวคิดทฤษฎีสัมพันธบทร่วมกับกระบวนการคิดสร้างสรรค์ของ Plsek เพื่อส่งเสริมความสามารถในการเขียนสร้างสรรค์นิทานสำหรับเด็กของนักศึกษาระดับปริญญาตรี จำแนกได้ 4 ประเด็น ได้แก่ 1) แนวคิดทฤษฎีที่ใช้นำไปใช้จัดการเรียนการสอนได้  2) แนวคิดที่นำมาใช้สามารถส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ได้  3) ใช้วรรณกรรมท้องถิ่นมาดัดแปลงเป็นนิทานสำหรับเด็กได้ และ 4) การวัดผลประเมินผลต้องประเมินองค์ประกอบนิทาน และประเมินความคิดสร้างสรรค์

เอกสารอ้างอิง

กมลพัทธ์ โพธิ์ทอง. (2557). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนอ่านและเขียนเชิงสร้างสรรค์ตามทฤษฎีสัมพันธบทเพื่อส่งเสริมความสามารถในการอ่านและเขียนเชิงสร้างสรรค์ของ นักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, มหาวิทยาลัยศิลปากร).

กิ่งกาญจน์ บูรณสินวัฒนกูล. (2559). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการคิดสร้างสรรค์ของ Plsek ร่วมกับทฤษฎีเชาว์ปัญญาสามองค์ประกอบของ Sternberg เพื่อ เสริมสร้างความสามารถในการเขียนเล่าเรื่องเชิงสร้างสรรค์ของนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, สาวิชาหลักสูตรและการสอน, มหาวิทยาลัยศิลปากร).

เกศินี จุฑาวิจิตร. (2557). การเขียนสร้างสรรค์ทางสื่อสิงพิมพ์: Idea ดีๆ ไม่มีวันหมด (พิมพ์ครั้งที่ 2). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม. สืบค้นจาก https://e-book.npru.ac.th/?act=MDEwMF9ib29rX2RldGFpbC5waHA=&bid=238.

ชลธิชา หอมฟุ้ง. (2563). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์โดยประยุกต์ใช้อนุภาคเพื่อส่งเสริมมโนทัศน์เรื่องอนุภาคในนิทานพื้นบ้านความสามารถด้านการเขียนเชิงสร้างสรรค์และพัฒนาความสามารถของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.

นิตยา วรรณกิตร์. (2559). วรรณกรรมสำหรับเด็ก. อินทนิล.

ปราณี สุรสิทธิ์. (2549). การเขียนสร้างสรรค์เชิงวารศาสตร์. แสงดาว.

พงษ์พัชรินทร์ พุธวัฒนะ. (2564). การจัดการเรียนรูเพื่อพัฒนาผูเรียนในยุคดิจิทัล. วารสารนวัตกรรมการเรียนรูและเทคโนโลยี, 1(2), 1-11. สืบค้นจาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JLIT/article/view/253671.

ภัทรขวัญ ทองเถาว์, นิศานาจ โสภาผล และปิยาภรณ์ พิชญาภิรัตน์. (2568). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการเขียนสร้างสรรค์วรรณกรรมสำหรับเด็กของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารสันติศึกษาปริทัศน์, 13(2), 566-580. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/journal-peace/article/view/285664.

สหวรัชญ์ พลหาญ. (2563). ทักษะแห่งอนาคตสำหรับคนรุ่นใหม่: การทบทวนวรรณกรรมแบบกำหนดขอบเขต. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 41(1), 56-75. สืบค้นจากhttps://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDKKUJ/article/view/259846.

อธิมาส มากจุ้ย. (2553). การพัฒนารูปแบบการสอนตามทฤษฎีสหบทเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการเขียนภาษาไทยเชิงสร้างสรรค์ของนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-05

รูปแบบการอ้างอิง

คุ้มขำ ช., ขุนมธุรส ท., วิชญาปกรณ์ ก., & องอาจวาณิชย์ น. . (2026). สภาพการจัดการเรียนการสอนและแนวทางการใช้แนวคิดทฤษฎี สัมพันธบทร่วมกับกระบวนการคิดสร้างสรรค์ของ Plsek เพื่อส่งเสริมความสามารถ ในการเขียนนิทานสำหรับเด็กของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารอักษราพิบูล, 7(1), 89–108. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/APBJ/article/view/283486

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย