ผลกระทบของนวัตกรรมองค์กรสมัยใหม่ที่มีต่อผลการดำเนินงานของ ธุรกิจอุตสาหกรรมสิ่งทอในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อทดสอบผลกระทบของนวัตกรรมองค์กรสมัยใหม่ที่มีต่อผลการดำเนินงาน
ของธุรกิจอุตสาหกรรมสิ่งทอในประเทศไทย โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้บริหารธุรกิจอุตสาหกรรมสิ่งทอในประเทศไทย จำนวน 123 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์สหสัมพันธ์พหุคูณ และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัย พบว่า นวัตกรรมองค์กรสมัยใหม่ ด้านผลิตภัณฑ์ ด้านการจัดการ และด้านกระบวนการ มีความสัมพันธ์และผลกระทบเชิงบวกกับผลการดำเนินงานโดยรวม ดังนั้น ผู้บริหารธุรกิจอุตสาหกรรมสิ่งทอ จึงควรให้ความสำคัญกับการสร้างนวัตกรรมองค์กรสมัยใหม่ โดยเฉพาะด้านผลิตภัณฑ์ ด้านการจัดการ และด้านกระบวนการ เพื่อเป็นแนวทางในการวางแผน ปรับปรุง และพัฒนาประสิทธิภาพการดำเนินงานขององค์กร เพิ่มขีดความสามารถทางการแข่งขันในธุรกิจอุตสาหกรรมสิ่งทอ ให้เกิดความสำเร็จในการดำเนินงานอย่างยั่งยืนต่อไป
Downloads
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารการบัญชีและการจัดการ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยมหาสารคาม และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงอุตสาหกรรม. (2557). แผนแม่บทการพัฒนาอุตสาหกรรมไทย พ.ศ. 2555-2574. กรุงเทพฯ : ค้นเมื่อ 20 มีนาคม 2557, จาก www.industry.go.th.
สถาบันพัฒนาอุตสาหกรรมสิ่งทอ. (2555). แผนแม่บทการพัฒนาอุตสาหกรรมสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่มไทย พ.ศ. 2555 - 2559. กระทรวงอุตสาหกรรม, จาก www.oie.go.th.
กิตติพงศ์ วิเวกานนท์,กำพล กิจชระภูมิ,ไพบูลย์ ภัทรเบญจพล,สุชาติ ยุรวี,กฤชชัย อนรรฆมณี และชาญชัย พรศิริรุ่ง.(2547). การจัดการกระบวนการ. กรุงเทพฯ : สถาบันเพิ่มผลผลิตแห่งชาติ.
กิ่งแก้ว เอี่ยมแฉล้ม. (2556). การพัฒนาสมรรถแรงงานใหม่ในอุตสาหกรรมสิ่งทอ. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
กีรติ ยศยิ่งยง. (2552). องค์การแห่งนวัตกรรม แนวคิด และกระบวนการ. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จิระภา จันทร์บัว. (2555). ความสัมพันธ์ระหว่างนวัตกรรมองค์กรกับผลการดำเนินงานของธุรกิจอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ในประเทศไทย.กจ.ม. มหาสารคาม : มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
นิติ รัตนปรีชาเวช. (2553). ผลการดำเนินงานของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมจากมุมมองแนวคิดองค์การแห่งการเรียนรู้และนวัตกรรมองค์การ.ดุษฎีนิพนธ์ กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนศาสตร์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
พสุ เดชะรินทร์. (2548). เส้นทางกลยุทธ์สู่การปฏิบัติด้วย Balanced Scorecard และ Key Performance Indicator. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วรศักดิ์ ทุมมานนท์. (2545). ระบบการบริหารต้นทุนกิจกรรมและระบบการวัดผลดุลยภาพ. กรุงเทพฯ : ธรรมนิติเพรส.
วุฒิพงษ์ ภักดีเหลา. (2554). การศึกษาคุณลักษณะขององค์การนวัตกรรม : กรณีศึกษาองค์การที่ได้รับรางวัลด้านนวัตกรรม. วิทยานิพนธ์ วท.ม. กรุงเทพมหานคร : สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ศิวะนันท์ ศิวพิทักษ์. (2557). กระบวนการจัดการความรู้และนวัตกรรมส่งผลต่อความอยู่รอดขององค์กรธุรกิจ วารสารสุทธิปริทัศน์ 28 (85) หน้า 45-60
อรรธิกา พังงา. (2555). เส้นทางสู่การสร้างองค์กรนวัตกรรม. ค้นเมื่อ 15 มีนาคม 2558, จาก www.train.cdd.go.th/idp57/photo/31704001539325957.pdf
สมนึก เอื้อจิระพงษ์พันธ์. (2552). การจัดการความรู้กับนวัตกรรม. กรุงเทพฯ : สามลดา.
Abdul T. B., & Esam, M. A. (2012).Impact of total quality management on innovation in service organizations : Literature review and new conceptual framework. Malaysian Technical Univer-sities Conference on Engineering & Technology 2012, MUCET 2012.
Aker, D. A., Kumer, V., & Day, G. S. (2005). Marketing research. New york : John Wiley & Sons.
Black, K. (2006). Business statistics for contemporary decision making. USA : John Wiley & Son.
Nunnally, J. C. (1978). Psychometric theory (2nded.). New York : McGraw-Hill.
