บทบาทของเพศในการกำกับความสัมพันธ์ระหว่างชุดความคิดการเป็นผู้ประกอบการ กับความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการของนักศึกษาคณะบริหารธุรกิจระดับปริญญาตรี ในเขตกรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาทของเพศในการกำกับความสัมพันธ์ระหว่างชุดความคิดการเป็นผู้ประกอบการกับความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการของนักศึกษาคณะบริหารธุรกิจระดับปริญญาตรีในเขตกรุงเทพมหานคร โดยใช้วิธีการวิจัยแบบผสมผสานทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างเชิงปริมาณคือ นักศึกษาระดับปริญญาตรีจำนวน 400 คน และกลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลักเชิงคุณภาพจำนวน 17 คน

ผลการวิเคราะห์เชิงปริมาณ พบว่า ชุดความคิดการเป็นผู้ประกอบการด้านการเห็นถึงโอกาส การยอมรับความเสี่ยง และความอดทนต่อความคลุมเครือ มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการในระดับต่ำถึงปานกลาง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนการมองโลกในแง่ดีและความคิดสร้างสรรค์มีความสัมพันธ์ในระดับต่ำ เมื่อทดสอบด้วยการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ พบว่า ตัวแปรการเห็นถึงโอกาสมีผลต่อความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการอย่างมีนัยสำคัญ กล่าวได้ว่า เมื่อบุคคลมีการเห็นถึงโอกาสในระดับที่สูงขึ้น จะส่งผลให้มีความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการสูงขึ้นตามไปด้วย (β = .303, p < .001)  และเพศมีบทบาทในการกำกับความสัมพันธ์นี้ ผลชี้ว่าเพศหญิงมีแนวโน้มลดอิทธิพลของการเห็นถึงโอกาสต่อความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการ (β = –.218, p = .004) ส่วนตัวแปรอื่นไม่มีนัยสำคัญ ผลการวิเคราะห์เชิงคุณภาพพบว่า เพศชายและเพศหญิงมีรูปแบบการตอบสนองต่อชุดความคิดการเป็นผู้ประกอบการและความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการที่แตกต่างกัน โดยเพศชายให้ความสำคัญกับการยอมรับความเสี่ยง ส่วนเพศหญิงเน้นความอดทนต่อความคลุมเครือ ขณะที่เพศทางเลือกอยู่ในช่วงเริ่มต้นของการวางแผนธุรกิจและให้ความสำคัญกับการมองโลกในแง่ดี

สรุปผลการวิจัยพบความสอดคล้องของข้อมูลทั้งเชิงปริมาณและคุณภาพ โดยชี้ว่า การเห็นถึงโอกาส เป็นปัจจัยที่ส่งอิทธิพลสูงสุดต่อความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการ นอกจากนี้ เพศ ยังมีบทบาทเป็นตัวแปรกำกับที่สำคัญโดยเฉพาะในการลดทอนความเชื่อมโยงระหว่างแนวคิดเชิงบวกและการลงมือทำ