ความเปรียบที่ใช้เรียกขานตนเอง และคนรักในกลุ่มคนไทยวัยผู้ใหญ่

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเปรียบที่ใช้เรียกขานตนเองและคนรักในหมู่คนไทยวัยผู้ใหญ่ โดยเลือกเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามออนไลน์จากผู้บอกภาษาอายุ 18-35 ปี รวมจำนวน 100 ชุด ทางแอปพลิเคชันเยลโล ทอล์ค และใช้กรอบแนวคิดอุปลักษณ์ตามแนวภาษาศาสตร์ในการศึกษา ผลการวิจัยพบคำเรียกขานตนเองที่สื่อมโนทัศน์ในเชิงเปรียบเทียบจำนวน 17 คำที่แตกต่างกัน คำเรียกขานดังกล่าวนำเสนอมโนทัศน์ 2 มโนทัศน์ เรียงลำดับจากมากไปหาน้อย ได้แก่ [ผู้เรียกขานตนเอง คือ สัตว์] [ผู้เรียกขานตนเอง คือ มนุษย์บางกลุ่ม] ส่วนคำเรียกขานคนรักที่สื่อมโนทัศน์ในเชิงเปรียบเทียบพบจำนวน 30 คำที่ไม่ซ้ำกัน คำเรียกขานเหล่านี้นำเสนอมโนทัศน์ 5 มโนทัศน์ เรียงลำดับจากมากไปหาน้อย ได้แก่ [คนรัก คือ มนุษย์บางกลุ่ม] [คนรัก คือ สัตว์] [คนรัก คือ ตัวละครในจินตนาการ] [คนรัก คือ อวัยวะเพศ] และ [คนรัก คือ สิ่งของ] ทั้งนี้คำเรียกขานตนเองและคนรักเน้นย้ำจุดร่วมที่สำคัญ คือ คนไทยวัยผู้ใหญ่นิยมเปรียบเทียบตนเองและคนรักกับสัตว์และมนุษย์บางกลุ่ม โดยเฉพาะในแง่ลักษณะนิสัยและรูปลักษณ์ เพราะเป็นคุณสมบัติที่คู่รักมักมองเห็นและรับรู้คุณสมบัติดังกล่าวของกันและกันอย่างชัดเจนจึงสามารถสร้างมโนทัศน์ดังกล่าวขึ้นมา