การใช้เทคโนโลยีการแสดงภาพเสมือนจริง และการเรียนรู้แบบพึ่งพาตนเองต่อการพัฒนา ความเข้าใจทางด้านการอ่านภาษาอังกฤษ สำหรับห้องเรียนภาษาอังกฤษในฐานะภาษาต่างประเทศ
คำสำคัญ:
เทคโนโลยีการแสดงภาพเสมือนจริง, ห้องเรียนภาษาอังกฤษในฐานะภาษาต่างประเทศ, การเรียนรู้ภาษาอังกฤษ, การเรียนรู้แบบพึ่งพาตนเอง, ทักษะการอ่านให้เข้าใจบทคัดย่อ
ในห้องเรียนที่มีการสอนภาษาอังกฤษในฐานะภาษาต่างประเทศนั้นอาจจะมีนักเรียนที่ต้องเผชิญกับความยากลำบากที่จะเข้าใจการเรียนรู้ภาษาอังกฤษโดยเฉพาะทักษะการอ่านให้เข้าใจ (reading comprehension) เพราะในการที่จะเข้าใจเนื้อหาจากการอ่านนั้นนักเรียนจำเป็นที่จะต้องเข้าใจหลักไวยากรณ์ที่ถูกเขียนขึ้นในสื่อการเรียน ในการที่จะสร้างแรงดึงดูดให้นักเรียนเหล่านี้มีความสนใจต่อการพัฒนาทักษะการอ่านนั้น การเรียนรู้แบบพึ่งพาตนเองภาษาอังกฤษอาจจะเป็นปัจจัยสำคัญที่จะช่วยให้นักเรียนเหล่านี้พัฒนาทักษะการอ่านได้ เพื่อที่จะส่งเสริมให้นักเรียนมีแรงกระตุ้นต่อการเรียนรู้สิ่งแวดล้อมระหว่างการเรียนนั้นได้กลายเป็นปัจจัยสำคัญเนื่องจากนักเรียนที่เป็นผู้เรียนรู้จะต้องเป็นศูนย์กลางต่อการจัดการเรียนการสอน สิ่งแวดล้อมในห้องเรียนสามารถเป็นกุญแจสำคัญในการสร้างแรงกระตุ้นต่อการเรียนรู้โดยการนำเทคโนโลยีมาปรับใช้ในห้องเรียนภาษาอังกฤษได้โดยเฉพาะการใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เช่น โทรศัพท์ เช่น การนำเทคโนโลยีการแสดงภาพเสมือนจริงมาใช้สำหรับสื่อการอ่าน บทความนี้แสดงถึงคุณประโยชน์ของการปรับใช้เทคโนโลยีแสดงภาพเสมือนจริง (AR) ต่อสื่อการอ่าน รวมถึงการเรียนรู้แบบพึ่งพาตนเอง ที่เป็นปัจจัยส่งเสริมให้ผู้เรียนในห้องเรียนที่มีการใช้ภาษาอังกฤษในฐานะภาษาต่างประเทศสามารถพัฒนาทักษะการอ่านพร้อมกับการปรับใช้เทคโนโลยีการแสดงภาพเสมือนจริง บทความวิชาการฉบับนี้มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษาว่าการปรับใช้เทคโนโลยีการแสดงภาพเสมือนจริงนั้นสามารถกระตุ้นผู้เรียนสำหรับการเรียนรู้แบบพึ่งพาตนเองได้หรือไม่ ความรู้ที่ได้จากบทความฉบับนี้จะนำเสนอแนวทางต่อการปรับใช้เทคโนโลยีการแสดงภาพเสมือนจริงในห้องเรียนภาษาอังกฤษในฐานะภาษาต่างประเทศ