การศึกษาวิเคราะห์พุทธศิลป์พระบ้านกร่างเชิงประวัติศาสตร์ท้องถิ่น จังหวัดสุพรรณบุรี
คำสำคัญ:
พุทธศิลป์, พระบ้านกร่าง, ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น, จังหวัดสุพรรณบุรีบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์ประวัติความเป็นมาและแบบพิมพ์ของการสร้างพุทธศิลป์พระบ้านกร่างเชิงประวัติศาสตร์ท้องถิ่น 2) วิเคราะห์ความเชื่อมโยงของการสร้างพระบ้านกร่างกับคำสอนในคัมภีร์พระพุทธศาสนา 3) ถ่ายทอดคุณค่าพุทธศิลป์พระบ้านกร่างที่ปรากฏในประวัติศาสตร์ท้องถิ่น จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เครื่องมือการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์เชิงลึกแบบมีโครงสร้าง เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการศึกษาเอกสารโบราณ หลักฐานทางโบราณคดี ตำนานท้องถิ่น รวมถึงการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 19 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1. พระบ้านกร่างมีต้นกำเนิดในสมัยกรุงศรีอยุธยา (พุทธศตวรรษที่ 20-22) และเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์สงครามในยุคนั้น ถูกค้นพบในกรุวัดบ้านกร่าง จังหวัดสุพรรณบุรี ซึ่งเป็นศูนย์กลางของพระพุทธศาสนาในภูมิภาคมี 4 พิมพ์หลัก ได้แก่ พิมพ์ใหญ่ พิมพ์ขุนแผน พิมพ์นางพญา และพิมพ์ลีลา ซึ่งสะท้อนแนวคิดทางพุทธศิลป์ที่ได้รับอิทธิพลจากศิลปะอู่ทองและศิลปะอยุธยา ในแง่ของความเชื่อทางศาสนา พระบ้านกร่างได้รับการเคารพบูชาในฐานะวัตถุมงคลที่มีพุทธคุณด้านแคล้วคลาด ป้องกันภัยและเมตตามหานิยม 2. การบูชาพระบ้านกร่างมีความเชื่อมโยงกับหลักธรรมสำคัญ เช่น ไตรลักษณ์ พรหมวิหาร บุญกิริยาวัตถุ หิริโอตตัปปะ ซึ่งแสดงถึงคุณค่าทางศาสนาและจิตวิญญาณของชาวพุทธ 3. การถ่ายทอดคุณค่าของพระบ้านกร่างผ่านการจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์และศูนย์การเรียนรู้ การใช้เทคโนโลยีความเป็นจริงเสมือนและความเป็นจริงเสริม และโครงการอนุรักษ์สำหรับเยาวชนเพื่อให้ความรู้เกี่ยวกับพุทธศิลป์และโบราณคดีสามารถเข้าถึงคนรุ่นใหม่และส่งต่อไปยังคนรุ่นหลังอย่างยั่งยืน องค์ความรู้จากการวิจัยพบว่า พระบ้านกร่างเป็นพระเครื่องสำคัญที่เชื่อมโยงประวัติศาสตร์ ศิลปกรรม พระพุทธศาสนาและการอนุรักษ์ ถ่ายทอดคุณค่าอย่างเป็นระบบ โดยแต่ละมิติสัมพันธ์กันอย่างเป็นองค์รวม ทั้งในเชิงวัตถุ (พระเครื่อง) และนามธรรม (ความเชื่อ ศรัทธา คุณธรรม)
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กรมศิลปากร. (2533). วิวัฒนาการพุทธสถานไทย. กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์พริ้นติ้งกรุ๊พ.
เกรียงศักดิ์ ฟองคำ และคณะ. (2567). ยุวสล่า: การถ่ายทอดและพัฒนาทักษะงานสล่าพุทธศิลป์รุ่นเยาว์ จังหวัดแพร่. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง. 13 (2), 83-97.
คมชัดลึก. (23 ธันวาคม 2565). พระกรุเมืองสุพรรณบุรี ยอดนิยม พระขุนแผน กรุวัดบ้านกร่าง ศรีประจันต์. สืบค้นเมื่อ 18 ธันวาคม 2567, จาก https://www.komchadluek.net/amulet/539415
เทศบาลตำบลศรีประจันต์. (ม.ป.ป.). วัดบ้านกร่าง. สืบค้นเมื่อ 18 ธันวาคม 2567, จาก https://www.sriprachancity.go.th/trv-otp-detail?page=4&id=393
บัญชายุทธ นาคมุจลินท์. (2556). พัฒนาการของพระพุทธพระลับต่อการเป็นพระคู่บ้านคู่เมืองจังหวัดขอนแก่น. สารนิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ประภาส แก้วเกตุพงษ์. (2564). ประเพณีการสร้างพระพุทธรูปในประเทศไทย: ประเพณีการสร้างพระพุทธรูปในประเทศไทย. Journal of Roi Kaensarn Academi. 6 (5), 183-196.
ปรีชา ช้างขวัญยืน. (2552). พระพุทธศาสนากับศิลปะในสังคมไทยในปัจจุบัน. วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ. 10 (2), 24-30.
พระกฤษณะพงษ์ ฐิตมานโส (มังกร). (2564). พุทธศิลป์ ถิ่นศรีวิชัย: ศิลปะเพื่อพระพุทธศาสนา. วารสารพุทธนวัตกรรมปริทรรศน์. 1 (2), 108-120.
พระครูสุตชยาภรณ์ (เขียวสุข) และอัครเจตน์ ชัยภูมิ. (2559). การศึกษากระบวนการสืบทอดงานพุทธศิลป์นครลำปาง. วารสารพุทธอาเซียนศึกษา. 1 (1), 73-92.
พระมหาสากล สุภรเมธี (เดินชาบัน) และพระราชปริยัติวิมล (ศรีสุระ). (2562). กำเนิดและพัฒนาการพุทธศิลปวัตถุสมัยต่าง ๆ ในประเทศไทย. วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ. 21 (1), 45-52.
พระมหาอุดม ปญฺญาโภ (อรรถศาสตร์ศรี). (2547). การศึกษาวิเคราะห์พุทธศิลป์เชิงสุนทรียศาสตร์: ศึกษากรณีเฉพาะพระพุทธรูปสมัยอยุธยา. วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ภานุวัฒน์ เนียมบาง. (2553). ศึกษาปรัชญาในงานพุทธศิลป์ต่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนา กรณีศึกษาวัดร่องขุ่น ต.ป่าอ้อดอนชัย อ.เมือง จ.เชียงราย. สารนิพนธ์ปริญญาศาสนศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหิดล.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารบัณฑิตแสงโคมคำ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.


