The Nutrition Communication for Chronic Renal Failure Patients Consumption Behavior Changing
Keywords:
Nutrition Communication, Consumer Behavior Changing, Chronic Kidney PatientsAbstract
Chronic kidney disease is a major public health problem worldwide. It is the 12th leading cause of death and the 17th leading disability and likely to lose more expenses. In Thailand there has been steady increase in the number of patients especially, the number of end-stage chronic kidney patients is up to 15-20% per year, which is caused by the food consumption behavior including both inappropriate amount and kinds of food. Therefore, the introduction of nutrition communication that consists of communication processes, communication strategy, communication model will be used to modify the consumption behavior of chronic kidney patients both the development of the communication process and the adjustment of the communication strategy from the messenger, the message, the media and the receiver. The development of communication styles has been done in order to bring appropriate and complete message to increase knowledge and understanding of patients and relatives. Consequently, right attitude and belief will lead to the adjustment of appropriate consumption behavior. This resulted in a reduction in complications and the prevalence of end-stage chronic kidney disease. It can help slow down the severity of the disease and improve the quality of life for the patients. It can also be applied to develop communication for patients with other chronic diseases.
References
เกษราภรณ์ สุตตาพงค์, ธามน รัตนจินดา, ณัฐยา ยวงใย. (2563). กลยุทธ์การสื่อสารเพื่อจัดการความหลากหลายทางวัฒนธรรมในองค์กรยุคประเทศไทย 4.0. วารสารนักบริหาร, 40(1), 125 - 139.
กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ. (2563). กลยุทธ์การดำเนินงานสุขศึกษาและการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพ. กรุงเทพฯ : 25 มีเดีย.
กระทรวงสาธารณสุข. (2559). แผนพัฒนาสุขภาพแห่งชาติ ฉบับที่ 12 : พ.ศ. 2560 - 2564 [ออนไลน์]. ค้นเมื่อ 3 มีนาคม 2564, จาก : http://wops.moph.go.th/ops/oic/data/20180914162453_1_.pdf.
ฐนิต วินิจจะกูล. (2559). ป้าอคาเดมี่ [ออนไลน์]. ค้นเมื่อ 8 พฤษจิกายน 2559, จาก : http://sheacademy.in.th/ ?p=1217.
ทวีศักดิ์ เทพพิทักษ์. (2556). การใช้แบบจำลอง KAP กับการศึกษาพฤติกรรมและทัศนคติการป้องกัน การติดเชื้อ เอช ไอ วี/ เอดส์ ของคนประจำเรือไทย. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 8(2), 84 – 102.
เบญจมาส เรืองดิษฐ์, เสาวลักษณ์ อุไรรัตน์, ชุลินดา สะมะแด. (2559). การพัฒนาพฤติกรรมการดูแลตนเองสำหรับผู้ป่วยโรคไตเรื้อรัง ในเครือข่ายบริการสุขภาพระดับปฐมภูมิ โรงพยาบาลสงขลา. วารสารเครือข่ายโรงพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้, 3(3), 194 - 207.
พิมพ์พิลัย ไชยพรม. (2561). การดำเนินงานหมู่บ้านรักษ์ไตโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน หมู่ 3 ตำบลชื่นชม อำเภอชื่นชม มหาสารคาม [ออนไลน์]. ค้นเมื่อ 3 มีนาคม 2564, จาก : http://mkho.moph.go.th/ research2018/showdata2.php?id=136.
พิมพ์สุภัค ปานเพียรกุลภัค. (2559). ผลของโปรแกรมควบคุมอาหารสำหรับผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังในคลินิกชะลอไตเสื่อม
โรงพยาบาลพระนครศรีอยุธยา. วารสารสมาคมเวชศาสตร์ป้องกันแห่งประเทศไทย, 6(3), 205 - 215.
มรุต จิรเศรษฐสิริ. (2561). สตรีไทย ไต Strong [ออนไลน์]. ค้นเมื่อ 4 มีนาคม 2564, จาก : https:// pr.moph.go.th/?url=pr/detail/2/07/108117.
วิกานดา พรสกุลวานิช. (2560). สื่อใหม่และการจัดการการสื่อสาร. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สมาคมโรคไตแห่งประเทศไทย. (2563). ข้อมูลการบำบัดทดแทนไตในประเทศไทย พ.ศ. 2559 - 2562 [ซีดีรอม]. กรุงเทพฯ : คณะอนุกรรมาธิการการลงทะเบียนการบำบัดทดแทนไตในประเทศไทย.
สุรพงษ์ โสธนะเสถียร. (2533). การสื่อสารกับสังคม. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อรรถนนท์ อุรบุญนวลชาติ และเชี่ยวชาญ อาศุวัฒนกูล. (2561). ความคิดเห็นของพยาบาลโรงพยาบาลศิริราชที่มีต่อนโยบายพัฒนสุขภาพแห่งชาติ. วารสารรัฐศาสตร์ปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 5(2), 195 – 215.
อนุสรณ์ สนิทชน. (2562). ผลของการให้คำปรึกษาโดยการใช้การสัมภาษณ์เพื่อเสริมสร้างแรงจงูใจ ต่อการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการบริโภคอาหารของผู้ป่วยโรคไตเรื้อรัง. วารสารโภชนาการ, 54(1), 55 – 68.
Cockerham, W. C. (2014). Health Behavior. In The Wiley Blackwell Encyclopedia of Health, Illness, Behavior, and Society, American Cancer Society, Editor. New Jersey : John Wiley & Sons. 764 - 766.
DiClemente, R. J., Crosby, R. A., Kegler, M. C. (2002). Emerging Theories in Health Promotion Practice and Research : Strategies for Improving Public Health. San Francisco : Jossey Bass.
Fatema, K. and Lariscy, J. T. (2020). Mass media exposure and maternal healthcare utilization in South Asia. SSM - Population Health, 11(2020), 1 - 10.
Garfin, D. R., Silver, R. C., Holman, E. A. (2020). The Novel Coronavirus (COVID-2019) Outbreak : Amplification of PublicHealth Consequences by Media Exposure. Health Psychology, 39(5), 355 – 357.
Klapper, J. T. (1960). The Effects of Communication. New York : Free Press.
Li, X. (2018). Media Exposure, Perceived Efficacy, and Protective Behaviors in a Public Health Emergency. International Journal of Communication, 12(2018), 2641 – 2660.
