แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์ยามค่ำคืนเพื่อส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ในเขตเทศบาลเมืองกำแพงเพชร

ผู้แต่ง

  • ประพล จิตคติ อาจารย์ประจำโปรแกรมวิชาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร
  • เกศรินทร์ เฆมโพธิ์ เจ้าหน้าที่บริหารงานทั่วไป มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร
  • ขวัญ พิกุลทอง เจ้าหน้าที่บริหารงานทั่วไป มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร
  • ภัทรวดี จิตคติ เจ้าหน้าที่บริหารงานทั่วไป มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร

DOI:

https://doi.org/10.65205/jmsr.2026.e283336

คำสำคัญ:

กิจกรรมการท่องเที่ยว, การท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์, การท่องเที่ยวยามค่ำคืน

บทคัดย่อ

           การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ออกแบบกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์ยามค่ำคืนในเขตเทศบาลเมืองกำแพงเพชร และ 2) พัฒนารูปแบบการจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์การท่องเที่ยวของชมรมชุมชนท่องเที่ยวชากังราว โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลจำนวน 40 คน ด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกและการสนทนากลุ่ม และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) พื้นที่เทศบาลเมืองกำแพงเพชรมีศักยภาพสูงในการพัฒนาการท่องเที่ยวยามค่ำคืน โดยสามารถบูรณาการทรัพยากรด้านศาสนา ความเชื่อ และวิถีชีวิตร่วมสมัยให้เกิดเป็นกิจกรรมเชิงประสบการณ์ใน 3 รูปแบบ ได้แก่ กิจกรรมเน้นการมีส่วนร่วมของนักท่องเที่ยว กิจกรรมสื่อความหมายที่สะท้อนคุณค่าทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม และ กิจกรรมนำชมบรรยากาศที่สร้างความประทับใจยามค่ำคืน 2) รูปแบบการจำหน่ายควรพัฒนาเป็นระบบแบบบูรณาการ ประกอบด้วย 3 กระบวนการหลัก ได้แก่ การพัฒนาผลิตภัณฑ์ การจัดจำหน่ายผ่านช่องทางผสมผสานทั้งออนไลน์และออฟไลน์ และการดำเนินการบริการโดยเครือข่ายความร่วมมือระหว่างภาครัฐ ชุมชน และเอกชน โดยมีชมรมชุมชนท่องเที่ยวชากังราวทำหน้าที่เป็นผู้ประสานงานหลัก

เอกสารอ้างอิง

Davar, C. (2010). Experiential Tourism and the Cyprus Hotel Experience,

President of Earth Rhythms, Inc. https://ideasinteligentesblog.wordpress.com/wp-

content/uploads/2012/11/experiential-tourism-and-the-hotel.pdf

DEVCO, & UNWTO. (2013). Sustainable tourism for development. World Tourism Organization

https://www.ilo.org/sites/default/files/wcmsp5/groups/public/@ed_dialogue/@sector/

documents/publication/wcms_216669.pdf

Miličević, K. (2021). Tourism value chain and sustainability certification.

Marseille: Label scape Interreg Mediterranean European Union. https://www.scribd.com/document/657649641/2-Value-chain-K-milicevic

Ministry of Tourism and Sports. (2023). Domestic tourism statistics 2022 (classified by region and

province). https://www.mots.go.th/news/category/766

Pleerux, N., & Nakpathom, P. (2020). The potential of experiential tourism attractions in Chonburi,

Rayong, Chanthaburi, and Trat provinces. Journal of Thai Hospitality and Tourism, 15(2),

https://so04.tci-thaijo.org/index.php/tourismtaat/article/view/242169

Photisita, C. (2019). The science and art of qualitative research. Bangkok: Amarin Printing. (in Thai)

Sriboonruang, P. (2023). Development guidelines for ancient community tourist attractions in

Sisaket Province. Journal of Management Science Research, Surindra Rajabhat University,

(3). (in Thai)

Suwannaraj, S., Sattarattanakhachon, K., Artitkawin, A., & Junsantor, P. (2023). Experiential tourism

management of conservation and lifestyle inheritance: Ban Thung Man Neua Community,

Ban Pao Subdistrict, Mueang District, Lampang Province. Dusit Thani College Journal,

(1),

UNWTO. (2018). Tourism for development – Volume I: Key areas for action. Madrid, Spain :

World Tourism Organization

https://www.e-unwto.org/doi/epdf/10.18111/9789284419722 al of Media Business Studies, 15(3), 188-213.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-08-02

รูปแบบการอ้างอิง

จิตคติ ป., เฆมโพธิ์ เ. ., พิกุลทอง ข. ., & จิตคติ ภ. (2026). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์ยามค่ำคืนเพื่อส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ในเขตเทศบาลเมืองกำแพงเพชร. วารสารวิจัยวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 10(2), e283336. https://doi.org/10.65205/jmsr.2026.e283336