การศึกษาองค์ประกอบสมรรถนะครูปฐมวัยในโรงเรียน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ที่สังเคราะห์ได้ กระบวนการวิจัยแบ่งเป็น 2 ระยะ ได้แก่ (1) การสังเคราะห์องค์ประกอบสมรรถนะครูปฐมวัยจากเอกสาร แนวคิด ทฤษฎี และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง จำนวน 10 แหล่ง และ (2) การประเมินความเหมาะสมขององค์ประกอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือ
ที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสังเคราะห์เอกสารและแบบประเมินความเหมาะสมชนิดมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า องค์ประกอบสมรรถนะครูปฐมวัยในโรงเรียนประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ (1) การพัฒนาวิชาชีพครูปฐมวัย (2) การบริหารหลักสูตรและการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ (3) การส่งเสริมพัฒนาการเด็กปฐมวัย (4) การบริหารจัดการชั้นเรียนระดับปฐมวัย และ (5) การสร้างความสัมพันธ์และความร่วมมือกับชุมชนเพื่อการจัดการเรียนรู้ปฐมวัย โดยองค์ประกอบทั้งหมดได้รับการประเมินว่ามีความเหมาะสมในระดับมากที่สุด
( M = 4.98, S.D. = 0.36) แสดงให้เห็นว่าองค์ประกอบทั้ง 5 ด้านมีความครอบคลุมและสามารถใช้เป็นกรอบในการพัฒนาสมรรถนะครูปฐมวัย ตลอดจนเป็นแนวทางในการกำหนดนโยบาย การพัฒนาวิชาชีพครู และการยกระดับคุณภาพการจัดการศึกษาปฐมวัยให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของสังคมและมาตรฐานวิชาชีพครูในศตวรรษที่ 21
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
บุญชม ศรีสะอาด. (2557). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). สุวีริยาสาส์น.
ปรียาภรณ์ หนองบัว. (2565). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูปฐมวัย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 3. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์).
สายรุ้ง เหล็กแปง. (2561). สมรรถนะครูปฐมวัยของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 4. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย).
สุพรรณี คะหาวงศ์. (2565). ความต้องการจำเป็นและแนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูปฐมวัยของโรงเรียน สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดกำแพงเพชร. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร).
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. (2563). กรอบสมรรถนะครู. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). แผนพัฒนาเด็กปฐมวัย พ.ศ. 2561-2580. กระทรวงศึกษาธิการ.
อนุศรา อุดทะ. (2562). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะครูปฐมวัย สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยขอนแก่น).
Darling-Hammond, L., Flook, L., Cook-Harvey, C., Barron, B., & Osher, D. (2017). Implications for educational practice of the science of learning and development. Applied Developmental Science, 21(3), 97–140. https://doi.org/10.1080/
2017.1398643
National Association for the Education of Young Children. (2020). Professional standards and competencies for early childhood educators. National Association for the Education of Young Children.
OECD. (2019). Providing quality early childhood education and care: Results from the Starting Strong Survey 2018. OECD Publishing.
Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. Jossey-Bass.
Yuni Sugiarti & Watini, S. (2021). Teacher competency model in early childhood education. International Journal of Education, 9(2), 120-130.