Study of Teaching Management Skills in Digital Age of Teachers in Educational Opportunity Expansion Schools
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The research instruments included a document synthesis form and a five-point Likert scale questionnaire. Data were analyzed by using frequency, percentage, mean, and standard deviation.
The findings revealed that the components of teaching management skills in digital age of teachers in educational opportunity expansion schools comprised of five key elements: 1) Designing learning in the digital age 2) Organizing learning activities in the digital age 3) Having morality and ethics 4) Using technology and learning innovation in the digital age and 5) Being a learning person in the digital age. All components were found to be highly appropriate
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
เก๋ ทองสะอาด. (2566). ความต้องการจำเป็นและแนวทางส่งเสริมความสามารถในการจัดการเรียนรู้ยุคดิจิทัลของครูโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 1. (การค้นคว้าอิสระการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัย
นเรศวร.
ชานนท์ คำปิวทา. (2565). รูปแบบการบริหารเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัลของครูโรงเรียนมัธยมศึกษา. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ถนอมพร เลาหจรัสแสง. (2561). ครูพันธ์ C (C-Teachers.). http://sornorinno.blogspot.com/2010/09/c-c-teacher.html
ธีรภัทร์ วรคำ. (2565). แนวทางการบริหารลักสูตรและการจัดการเรียนรู้โดยใช้การรู้ดิจิทัลของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามหาสารคาม เขต 1. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ. สำนักพิมพ์สุวีริยาสาส์น.
ปุญญิสา เปงยาวงษ์. (2565). ความต้องการจำเป็นในการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ของครูในศตวรรษที่ 21 สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 1. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ปุณณิฐฐา มาเชค. (2565). การบริหารองค์กรทางการศึกษาในยุคดิจิทัล. https://edadm.buu.ac.th/public/backend/upload/ed-adm.buu.ac.th/document/file/document166623381159360600.pdf.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์ และ พเยาว์ ยินดีสุข. (2562). ทักษะ 7C ของครู 4.0. (พิมพ์ครั้งที่ 5). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2559). การศึกษา 4.0 เป็นยิ่งกว่าการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 4). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ยุภาลัย มะลิซ้อน และกาญจน์ เรืองมนตรี. (2563). การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุกในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 2. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 7(8), 230-243.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติ. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560 - 2564). กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2560). ภาวะผู้นำทางเทคโนโลยี: การนำเทคโนโลยี ห้องเรียนและโรงเรียนในศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 16(4), 216-224.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2555). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน (พ.ศ.2566-2570) ของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: สํานักนายกรัฐมนตรี.
อ่องจิต เมธยะประภาส. (2560). E-Teacher คุณลักษณะของครูและนักเรียนในศตวรรษที่ 21. http://www.slideplayer.mcu.ac.th/?p=162
Agostino Sorbara. (2024). Teachers and digital skills. Journal of Research & Method in Education (IOSR-JRME), 14(4), 52-55.
