การนำนโยบายกัญชาทางการแพทย์ไปปฏิบัติในพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการนำนโยบายกัญชาทางการแพทย์ไปปฏิบัติในพื้นที่อำเภอเมืองจังหวัดพิษณุโลก 2) เปรียบเทียบความคิดเห็นของบุคลากรสาธารณสุขต่อการนำนโยบายกัญชาทางการแพทย์ไปปฏิบัติจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) ศึกษาปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนะต่อการนำนโยบายกัญชาทางการแพทย์ไปปฏิบัติ เป็นการวิจัยเชิงปริมาณแบบสำรวจ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ บุคลากรสาธารณสุข ที่ปฏิบัติงานในพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก จำนวน 359 คน กำหนดขนาดตัวอย่างตามแนวคิดของ Taro Yamane เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม ตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้เชี่ยวชาญ 3 คน ได้ค่าดัชนีความสอดคล้องของข้อคำถามเท่ากับ 1.00 ทุกข้อ และมีค่าความเชื่อมั่น ทั้งฉบับเท่ากับ 0.939 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบที และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว 
ผลการวิจัยพบว่า 
1) การนำนโยบายกัญชาทางการแพทย์ไปปฏิบัติในพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 3.70, S.D. = 0.53) โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ผลกระทบทางเศรษฐกิจและสังคม 
2) บุคลากรสาธารณสุขที่มีเพศ อายุ ระดับการศึกษา สถานภาพสมรส และประเภทตำแหน่งงานต่างกัน มีความคิดเห็นต่อการนำนโยบายกัญชาทางการแพทย์ไปปฏิบัติไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 3) ปัญหาสำคัญ ได้แก่ การกำกับติดตามในระดับพื้นที่ยังไม่ชัดเจน ชุมชนยังขาดความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการใช้กัญชาทางการแพทย์ และมีความกังวลต่อการใช้ที่ไม่เหมาะสมในเยาวชน 
ข้อเสนอแนะสำคัญคือ ควรมีกลไกกำกับดูแลในระดับพื้นที่อย่างชัดเจน พัฒนาความรู้ของบุคลากรและประชาชน และปรับปรุงแนวปฏิบัติด้านกฎหมายให้สอดคล้องกับการใช้ประโยชน์ทางการแพทย์