การพัฒนาภูมิปัญญาท้องถิ่นสู่ความเป็นชุมชนนวัตวิถี ของโรงเรียนผู้สูงอายุ ตำบลหนองกุงธนสาร อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น

บทคัดย่อ

นวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาภูมิปัญญาท้องถิ่นสู่ความเป็นชุมชนนวัตวิถีของโรงเรียน
ผู้สูงอายุ 2) เพื่อศึกษาการพัฒนาภูมิปัญญาท้องถิ่นสู่ความเป็นชุมชนนวัตวิถีของโรงเรียนผู้สูงอายุ ตำบล
หนองกุงธนสาร อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น 3) เพื่อวิเคราะห์การพัฒนาภูมิปัญญาท้องถิ่นสู่ความเป็น
ชุมชนนวัตวิถีของโรงเรียนผู้สูงอายุ ตำบลหนองกุงธนสาร อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น เป็นการวิจัย
เชิงคุณภาพ ศึกษาข้อมูลจากเอกสารปฐมภูมิทุติยภูมิ และคำสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ให้ข้อมูลจำนวน 40 คน
วิเคราะห์ข้อมูลแบบวิธีพรรณนาตามหลักอุปนัยวิธี

ผลการวิจัยพบว่า
1. ภูมิปัญญาท้องถิ่นสู่ความเป็นชุมชนนวัตวิถีของโรงเรียนผู้สูงอายุ คือ องค์ความรู้ที่ได้มาจาก
แนวคิดประสบการณ์ที่เกิดจากแนวคิดสร้างสรรค์ที่สามารถนำมาแก้ปัญหาในการใช้ชีวิตประจำวันและ
มีการสืบทอดภูมิปัญญานั้นจนถึงปัจจุบันแบ่งเป็น 3 กลุ่ม คือ กลุ่มหัตถกรรม กลุ่มเกษตรปลอดสารพิษ
และสมุนไพร กลุ่มหัตถเวช
2. การพัฒนาภูมิปัญญาท้องถิ่นของโรงเรียนผู้สูงอายุตำบลหนองกุงธนสาร อำเภอภูเวียง จังหวัด
ขอนแก่น คือ การนำภูมิปัญญาทั้ง 3 กลุ่ม ที่มีอยู่ในตัวผู้สูงอายุนั้นออกมาพัฒนาต่อยอดให้เป็นนวัตกรรม
ที่นำไปสู่การสร้างความเข้มแข็งให้กับชุมชนที่สร้างรายได้ที่เพียงพอต่อการดำรงชีพอย่างเหมาะสม
3. การวิเคราะห์การพัฒนาภูมิปัญญาท้องถิ่นสู่ความเป็นชุมชนนวัตวิถีของโรงเรียนผู้สูงอายุ ตำบล
หนองกุงธนสาร อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น คือ การสืบค้นถึงกระบวนการการนำภูมิปัญญาทั้ง 3 กลุ่ม
มาพัฒนาต่อยอด เพิ่มคุณค่า และมูลค่านำไปสู่การสร้างเป็นนวัตกรรมชุมชนที่เกิดจากภูมิปัญญาของชุมชน
ที่ถูกพัฒนามาเป็นสิ้นค้าโอท๊อบนวัตวิถีที่สร้างรายได้ให้แก่ชุมชนที่มีความมั่งคั่ง มั่นคง และยั่งยืน