การศึกษาการใช้คำปรากฏร่วมในภาษาญี่ปุ่นของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 6 แผนการเรียนภาษาญี่ปุ่น

ผู้แต่ง

  • นันท์นภัส นนท์ตานอก คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
  • สุณีย์รัตน์ เนียรเจริญสุข คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

คำสำคัญ:

คำปรากฏร่วม, คำกริยาหลายความหมาย, อิทธิพลภาษาแม่, นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 6 แผนการเรียนภาษาญี่ปุ่น

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการใช้คำปรากฏร่วมในรูปแบบ “คำนามをคำกริยา” ของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 6 แผนการเรียนภาษาญี่ปุ่น จากโรงเรียนในเขตจังหวัดนนทบุรี 7 แห่ง จำนวน 200 คน โดยมุ่งเน้นการวิเคราะห์คำปรากฏร่วมประเภทการเชื่อมโยงคำอย่างจำกัดที่ได้รับอิทธิพลภาษาแม่ แบ่งออกเป็น 4 กลุ่ม ได้แก่ 1) ความหมาย “สวมใส่” 2) ความหมาย “เปิดปิด” 3) ความหมาย “กินยา” และ 4) คำกริยาหลายความหมาย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แบบสอบถามข้อมูลทั่วไปของกลุ่มตัวอย่าง 2) แบบทดสอบการใช้คำปรากฏร่วม และ 3) แบบสัมภาษณ์ นักเรียนและครูผู้สอน

ผลการศึกษาพบว่า นักเรียนมีคะแนนเฉลี่ยจากแบบทดสอบการใช้คำปรากฏร่วมเท่ากับ 5.15 คะแนน จากคะแนนเต็ม 17 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 30.26 โดยเมื่อจำแนกตามหมวดความหมาย พบว่า นักเรียนใช้คำปรากฏร่วมได้ถูกต้องในหมวดความหมาย 1) “สวมใส่” ร้อยละ 23.60 2) “เปิด–ปิด” ร้อยละ 17.00 3) “กินยา” ร้อยละ 17.00 และ 4) คำกริยาที่มีหลายความหมาย ร้อยละ 44.91 แสดงให้เห็นว่านักเรียนยังมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการใช้คำปรากฏร่วมในระดับต่ำ นอกจากนี้ จากการสัมภาษณ์พบว่า นักเรียนที่สามารถใช้คำปรากฏร่วมได้ถูกต้องในระดับสูงมีแนวโน้มใช้วิธีการจดจำคำศัพท์แบบกลุ่มก้อน และโรงเรียนที่มีการสอนคำศัพท์โดยใช้วิธีจัดกลุ่มก้อนคำศัพท์มีคะแนนเฉลี่ยสูงกว่าโรงเรียนที่ใช้วิธีการสอนคำศัพท์แบบแยกคำและแยกความหมาย ดังนั้นครูผู้สอนควรเรียนรู้กลยุทธ์การสอนแบบกลุ่มก้อนเพื่อส่งเสริมการใช้คำศัพท์อย่างถูกต้องและเหมาะสมกับบริบทในหมู่ผู้เรียน

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

ทัศนีย์ เมธาพิสิฐ. (2549). การศึกษาอิทธิพลของภาษาไทยต่อการเรียนรู้ภาษาญี่ปุ่นของผู้เรียนชาวไทย. รายงานวิจัยโครงการวิจัยเสริมหลักสูตร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

นิเย๊าะ จาหลง. (2564). การศึกษาการใช้คำปรากฏร่วมของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาญี่ปุ่นในภาคใต้. วารสารภาษา ศาสนา และวัฒนธรรม, 10(2), 139-173.

ปรีมา มัลลิกะมาส. (2546). บทบาทของคำปรากฏร่วมในการพัฒนาทักษะการใช้ภาษาอังกฤษ. วารสารภาษาปริทัศน์, 20, 62-76.

ปานเสก อาทรธุระสุข. (2557). กลยุทธ์การเรียนรู้ภาษาญี่ปุ่นของนิสิตวิชาเอกภาษาญี่ปุ่น คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. https://buuir.buu.ac.th/handle/1234567890/1304

โมริยามะ ชิน. (2557). พจนานุกรมคำญี่ปุ่นหลากความหมาย คำกริยา (ปราณี จงสุจริตธรรม, ผู้แปล). สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี(ไทย-ญี่ปุ่น). (ต้นฉบับพิมพ์ปี 2012).

ราชบัณฑิตยสภา. (2560). พจนานุกรมศัพท์ภาษาศาสตร์ (ภาษาศาสตร์ทั่วไป). ราชบัณฑิตยสภา.

Francis, B., Lea, D., Turnbull, J., Ashby, M., Phillips, P., Webb, S., Bull, V., Hey, A., Parkinson, D., & Holloway, S. M. (2010). Oxford advanced learner’s dictionary. Oxford University Press.

Gower, R., Phillips, D., & Walters, S. (2005). Teaching practice handbook. Macmillan Education.

Lewis, M. (2000). Teaching collocation: Further developments in the lexical approach. Language Teaching Publications.

Lou, J. (2024). The development of L2 collocational familiarity and its relationship with collocational frequency and congruency. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/39011285/

Methapisit, T. (2008).「タイ人の誤りやすい日本語の語彙と表現」, 国際交流基金バンコク日本文化センター主催第3回日本語教育セミナー「誤用分析―日本語学習者はなぜ間違うのか」.

Nation, I. S. P. (2001). Learning vocabulary in another language. Cambridge University Press.

大神智春. (2021). 『日本語学習者による多義語コロケーションの習得』.東京:ひつじ書房.

迫田久美子. (2010). 「第二言語習得研究の深さと広がり-学習者の学び方から教師の教え方へ-」.วารสารญี่ปุ่นศึกษา, 2, 1-18. http://asia.tu.ac.th/journal/J_Studies53_54/A1-18.pdf

中田達也. (2023).『最新の第二言語習得研究に基づく究極の英語学習法』東京:KADOKAWA.

野田尚史. (2007).「文法的なコロケーションと意味的なコロケーション」『日本語学』, 26(12), 18-27.

方小贇. (2016).「第二言語としての日本語の連語習得について」『宇都宮大学国際学部附属多文化公共圏センター年報』, 8, 112-119. https://cir.nii.ac.jp/crid/1050296808184568192

白以然. (2016). 「L1とL2の意味の違いと学習者の認識」『比較日本学教育研究センター研究年報』, 12, 136-141. https://cir.nii.ac.jp/crid/1050282677928178944

松野和子. (2015).「コロケーションにおける同義語の代用性に関す る一考察」『静岡大学教育研究』, 11, 185-196. https://cir.nii.ac.jp/crid/1390853649734277504

三好裕子. (2007).「連語による語彙指導の有効性の検討」『日本語教育学会:日本語教育学会学会誌委員会編』, 134, 80-89.

李羽喆. (2022) .「語彙習得理論から考えた日本語学習者における語彙学習の悩み ―4つのつまずきの分析を中心に―」『日本学刊』, 25, 80-93.

劉瑞利. (2015) .「学習者コーパスに基づいた日本語コロケーションの習得研究―「名詞+動詞」型に焦点を当てて―」『言語文化と日本語教育』, 50, 140-143.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-24

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย