“Ba Khang Woh” Folk Toy Fa-ham Municipality, Muang District, Chiang Mai Province

Main Article Content

จิรวรรณ บุญมี
ธวัชชัย บุญมี

Abstract

                       Ba Khang Woh is one of the gyroscopes, using bamboo as its main material. It has a unique “Woh” sound when the gyroscopes were spun in motion. It is assumed that this toy has been created since the era of World War 2 but had been banned, thus reducing its popularity. Therefore, this kind of folk toys has been losing from the community and society. The objective of this article is to pass on knowledge and publicize the local wisdom about Ba Khang Woh in the context of Fa-ham Municipality, Muang District, Chiang Mai Province. This consists of its background, materials and equipments in the production process, production process, playing techniques, equipments in the play and competition, the rules, as well as the value and benefits of Ba Khang Woh. All knowledge was collected by indept interview and knowledge management from the expert villagers and scholars.

Article Details

How to Cite
บุญมี จ., & บุญมี ธ. (2018). “Ba Khang Woh” Folk Toy Fa-ham Municipality, Muang District, Chiang Mai Province. Humanity and Social Science Journal, Ubon Ratchathani University, 9(2), 233–257. retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/human_ubu/article/view/187304
Section
บทความวิชาการ (Academic articles)

References

ขวัญชนก ลีลาวณิชไชย. 2550. “ของเล่น 9 อย่างกับหลักการเกิดเสียง”. ประชาคมวิจัย. 13, 74: 52-57.ของเล่นพื้นบ้านอาเซียน: เชื่อมโยงความสัมพันธ์ผสมผสานการเรียนรู้. (2557, 13 มกราคม). เดลินิวส์, น. 4.

ณัฐวุฒิ สมยาโรณ และอัจฉรา ศรีพันธ์. 2557. “กลุยทธ์การสื่อสารเพื่อถ่ายทอดภูมิปัญญาของเล่นพื้นบ้านของกลุ่มคนเฒ่าคนแก่ตำบลป่าแดด อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย”. วารสารบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร. 9, 2: 60-69.

พีรวัฒน์ ชลเจริญ และสุธนะ ติงศภัทิย์. 2558. “ผลของการจัดกิจกรรมพลศึกษาโดยใช้เกมการละเล่นพื้นบ้านอาเซียนที่มีต่อความฉลาดทางอารมณ์ของนักเรียนประถมศึกษา”. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา. 10, 2: 322-334.

มณิษวาส จินตพิทักษ์. 2552. ที่ว่างและสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมกับการละเล่นล้านนาของเด็กในจังหวัดเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์สถาปัตยกรรมศาสตรมหาบัณฑิต: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

วรรณวิภา เที่ยงธรรม และอัญญมณี บุญซื่อ. 2557. “ผลของการจัดกิจกรรมนอกห้องเรียนโดยใช้ของเล่นพื้นบ้านตามแนวคิดการประมวลข้อมูลการรับความรู้สึกเพื่อส่งเสริมทักษะการเคลื่อนไหวของเด็กอนุบาล”. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา. 9, 1: 473-487.

สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย. (2547, 23 มีนาคม). เรียนฟิสิกส์พิศวง จากของเล่นพื้นบ้านล้านนา. ข่าวสด, น. 34.

ขจรศักดิ์ ปัญญาเรือง. ผู้รู้ในชุมชน และสมาชิกสภาเทศบาลตำบลฟ้าฮ่าม. สัมภาษณ์. 10 เมษายน 2558.

คัณโท อินทแกล้ว. ปราชญ์ชาวบ้าน และประธานกลุ่มอนุรักษ์ขี้เฝ่า. สัมภาษณ์. 28 มีนาคม 2558.

จันทร์แก้ว อินต๊ะแก้ว. ผู้อาวุโสในชุมชน และประธานสภาวัฒนธรรมตำบลฟ้าฮ่าม. สัมภาษณ์. 30 มีนาคม 2558.

ชุมพล สวิงวงค์. ผู้รู้ในชุมชน. สัมภาษณ์. 20 เมษายน 2558.

บุญเลิศ ตีคัง. ผู้รู้ในชุมชน. สัมภาษณ์. 7 เมษายน 2558.

ประณีต เธียรสิริ. ผู้อาวุโสในชุมชน. สัมภาษณ์. 20 มีนาคม 2558.

ประยูร รังษี และธงชัย ตราพันธ์. ผู้รู้ในชุมชน และสมาชิกสภาเทศบาลตำบลฟ้าฮ่าม. สัมภาษณ์. 29 มีนาคม 2558.

ปรีชา สัมมาทรัพย์. ผู้อาวุโสในชุมชน และสมาชิกสภาเทศบาลตำบลฟ้าฮ่าม. สัมภาษณ์. 21 มีนาคม 2558.

วิชา ตันสุหัส. ผู้รู้ในชุมชน. สัมภาษณ์. 2 เมษายน 2558.

อานนท์ ไชยรัตน์. ปราชญ์ชาวบ้าน ผู้ใหญ่บ้านหมู่ 7 และผู้ก่อตั้งศูนย์การเรียนรู้ศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้านสลีปิงจัยแก้วกว้าง.
สัมภาษณ์. 18 มีนาคม 2558.

อุดม รังษี. ผู้อาวุโสในชุมชน และเพชรราชภัฏ-เพชรล้านนา ปี พ.ศ. 2553. สัมภาษณ์. 30 มีนาคม 2558.