Liability for Tort Arising from the Actions of an Incapacitated Person with the Status of a Defenseless Person (Homeless Person)
Keywords:
liability, defenseless person (homeless person), incapacitated personAbstract
This research studying the liability for torts arising from the actions of an incapacitated person with the status of a defenseless person (homeless person) found that being defenseless is caused by individual factors and social system factors which are caused by poverty, illness, especially mental illness, family problems, alcoholism, drug addiction, fragile society, economic downturn and exploitation. These causes and factors are also a major cause of the violation according to the Civil and Commercial Code, Section 420. In criminology, the causes of crimes are divided into three perspectives: biology, psychology, and sociology; they are all related to each other. In terms of tort liability, if the tortfeasor (wrongdoer) is an incapacitated person, parents, teachers, employers, or caretakers will be jointly liable according to the Civil and Commercial Code Section 429, Section 430. In cases where the wrongdoer is an incapacitated person with the status of homelessness, there is no individual jointly liable because the homeless person is not under parental authority. The injured party must, therefore, bear the damage alone. Consequently, the government should implement measures to assist, protect, and prevent people from becoming homeless in order to protect and provide compensation for damages to injured parties and also reduce social inequality.
References
ขุนสมาหารหิตะคดี (โป๊ โปรคุปต์). (2549). พจนานุกรมกฎหมาย: บรรจุคำตั้งแต่โบราณกาลถึงปัจจุบันกาล สำหรับความสะดวกในผู้ใคร่ศึกษา และผู้ต้องการทราบ. กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
จิ๊ด เศรษฐบุตร. (2556). หลักกฎหมายแพ่งลักษณะละเมิด. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: โครงการตำราและเอกสารประกอบการสอนคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
จิตติ ติงศภัทิย์. (2530). กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยบุคคล. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ชูศักดิ์ ศิรินิล. (2526). ตําราประกอบการศึกษากฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยละเมิด จัดการงานนอกสั่ง ลาภมิควรได้. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคําแหง.
นฤพนธ์ ด้วงวิเศษ. (ม.ป.ป.). Homelessness. สืบค้นจาก https://anthropology-concepts.sac.or.th/glossary/66
พระราชบัญญัติการคุ้มครองคนไร้ที่พึ่ง พ.ศ. 2557. (2557, 23 ธันวาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 131 ตอนที่ 83. หน้า 1-19.
ไพจิตร ปุญญพันธุ์. (2541). คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ลักษณะละเมิด. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: นิติบรรณการ.
มานิตย์ จุมปา. (2554). คำอธิบายกฎหมายความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มานิตย์ จุมปา. (2562). คู่มือศึกษาวิชา กฎหมายรัฐธรรมนูญ ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (พ.ศ. 2560). กรุงเทพฯ: สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา.
วรเจตน์ ภาคีรัตน์. (2549). ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับกฎหมายปกครอง: หลักการพื้นฐานของกฎหมายปกครองและการกระทำทางปกครอง. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน.
วรพจน์ สืบประเสริฐกุล. (2558). สถานะของปัจเจกชนภายใต้กฎหมายระหว่างประเทศสมัยปัจจุบัน.วารสารรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์, 4(1), หน้า 69-94.
วารี นาสกุล และจรัญ ภักดีธนากุล. (2553). คำอธิบายกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ลักษณะละเมิด จัดการงานนอกสั่ง ลาภมิควรได้. กรุงเทพฯ: จิรรัชการพิมพ์.
วินัย ล้ำเลิศ. (2557) กฎหมายการวิธีพิจารณาความแพ่ง 1 LAW 3005. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ศนันท์กรณ์ โสตถิพันธุ์. (2561). คำอธิบายกฎหมายลักษณะละเมิดจัดการงานนอกสั่งลาภมิควรได้. (พิมพ์ครั้งที่8). กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
สายสุดา นิงสานนท์. (2525). ความรับผิดเด็ดขาดในกฎหมายลักษณะละเมิด. วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขานิติศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักบ้านมั่นคง สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์กรมหาชน). (2560). ถอดบทเรียน...การพัฒนาคุณภาพชีวิตคนไร้. สืบค้นจาก https://web.codi.or.th/wp-content/uploads/2019/05/BMK25600827-1.pdf
สุมาลี วงษ์วิฑิต. (2548). กฎหมายว่าด้วยละเมิดจัดการงานนอกสั่งลาภมิควรได้. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สุษม ศุภนิตย์. (2550). คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ว่าด้วยลักษณะละเมิด.กรุงเทพฯ: นิติบรรณการ.
Curt R. Bartol & Anne M. Bartol. (2011). Criminal Behavior: A Psychological Approach. (9th ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson Education/Prentice Hall.
Robert M. Regoli, John D. Hewitt and Matt Delisi. (2011). The Essentials Delinquency in Society. Canada: Jones and Bartlett.
Stephen G. Tibbetts. (2015). Criminological Theory: The Essentials. (2nd ed.). California: Sage.
The Active Thai PBS. (2566, พฤศจิกายน 23). 50% ของคนไร้บ้านทั้งประเทศ อยู่ที่ กทม. ‘ชีวิตดี ๆ ที่ไม่ลงตัว’. The Active Thai PBS. สืบค้นจาก https://theactive.net/news/marginal-people-20231123/
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2024 Dhonburi Rajabhat University

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
- บทความในวารสารวิชาการมนุษย์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี เป็นความคิดเห็นของผู้นิพนธ์ ไม่ใช่ความคิดเห็นของกองบรรณาธิการ และไม่ใช่ความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการและ/หรือของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
- กองบรรณาธิการไม่สงวนสิทธิ์ในการคัดลอก แต่ให้อ้างอิงแสดงที่มา
- บทความที่ได้รับตีพิมพ์จะมีการตรวจความถูกต้องเหมาะสมจากกองบรรณาธิการและผู้ทรงคุณวุฒิในสาขาที่เกี่ยวข้อง (peer review) จำนวน 3 คน โดยผู้ทรงคุณวุฒิจะไม่ทราบผู้นิพนธ์ และผู้นิพนธ์ไม่ทราบชื่อผู้ทรงคุณวุฒิ (double-blind peer review)
