The Analysis of Srivijaya Art Patterns Based on Srivijaya Identities for Applied New Patterns

Authors

  • Tuangrak Rattanapan Program in Creative Arts and Cultural Management, Nakhon si thammarat Rajabhat University
  • Sutira Chairaksa Ngeinthawro Program in Creative Arts and Cultural Management, Nakhon Si Thammarat Rajabhat University
  • Phitphan Sittirak Program in Creative Arts and Cultural Managemen, Nakhon Si Thammarat Rajabhat University

Keywords:

pattern analysis, Srivijaya identities, applied

Abstract

This research aimed to 1) analyze Srivijaya art patterns based on Srivijaya identities 2) apply new patterns by analyzing from four identities including 1) costume identity in Srivijaya era, 2) architecture identity in Srivijaya era, 3) art identity in Srivijaya era and 4) royal tribute identity in Srivijaya era. The information sources for the analysis were from 19 sources including historical papers, books, research articles, and academic articles, with 13 from Thailand and 6 from international publications. The population used in the analysis was a group of 20 people who could confirm patterns associated with the Srivijay identity in three provinces including Surat Thani, Nakhon Si Thammarat, and Krabi.  The result showed that there were two Srivijaya identities in the art patterns. First, the architectural identity of the Srivijaya era was found in architecture such as Wat Phra Borommathat Chaiya Ratchaworawihan, Chaiya District, Surat Thani. The identity was reflected in the outer gable on the arched entrance of the temple, the outer gable in front of the chapel, and the inner gable in the Chaiya stupa. Second, the art identity of the Srivijaya era was found in the Avalokiteshvara Buddha image reflected from the decorations on the head, chest, arms, and ankles of the Buddha image. And it can be applied to 9 new patterns.

References

เกียรติประวัติ ธนรัฐลือสกล. (2555). ตำนาน 77 จังหวัด. กรุงเทพฯ: ไทยควอลิตี้บุ๊ค.

กรมศิลปากร. (2559). ถนิมพิมพาภรณ์. กรุงเทพฯ: รุ่งศิลป์การพิมพ์.

จันทร์จิรายุวัฒน์ รัชนี, ม.จ. (2539). อาณาจักรศรีวิชัยที่ไชยา. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: อรุณวิทยา.

ณัฏฐภัทร จันทวิช. (2559). ศรีวิชัย Srivijaya. กรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: รุ่งศิลป์การพิมพ์.

นงคราญ ศรีชาย และวรวิทย์ หัศภาค. (2543). โบราณคดีศรีวิชัย: มุมมองใหม่การศึกษาวิเคราะห์แหล่งโบราณคดีรอบอ่าวบ้านดิน. นครศรีธรรมราช: โรงพิมพ์เม็ดทราย.

นันทวุฒิ สิทธิวัง และกิริยา ชยะกุล สิทธิวัง. (2562). ลวดลายในศิลปะศรีวิชัย: รูปแบบการประยุกต์ใช้. วารสารปาริชาต, 32(1), หน้า 117-131.

ประพันธ์ โยธาประเสริฐ. (2511). เครื่องแต่งกายสมัยศรีวิชัยพุทธศตวรรษที่ 13-18. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.

ปรีชา นุ่นสุข. (2525). หลักฐานทางโบราณคดีในภาคใต้ของประเทศไทยที่เกี่ยวกับอาณาจักรศรีวิชัย.นครศรีธรรมราช: กรุงสยามการพิมพ์.

พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติไชยา. (2563). พระบรมธาตุไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี. สืบค้นจาก http://www.virtualmuseum.finearts.go.th/chaiya/index.php

พิพิธภัณฑ์หอพุทธศิลป์มหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย. (2557). ศิลปะศรีวิชัย. สืบค้นจาก https://nkr.mcu.ac.th/buddhasil/?p=100

ภูมิ จิระเดชวงศ์. (2562). การแต่งกายสมัยศรีวิชัย. สืบค้นจาก https://web.facebook.com/321408291810578/posts/696740414277362/

รุ่งนภา สุวรรณศรี. (2562). ศึกษาศิลปะแบบศรีวิชัยเพื่อออกแบบอัตลักษณ์ลวดลายบนผลิตภัณฑ์เครื่องถมทอง. วารสารศิลปกรรมศาสตร์วิชาการ วิจัย และงานสร้างสรรค์, 6(1), หน้า 185-217.

ลักษมณ์ บุญเมือง. (2561). หลักฐานเกี่ยวกับวัฒนธรรมศรีวิชัยในคาบสมุทรภาคใต้. วารสารข่วงผญา, 13, หน้า 130-163.

ศราวุธ ศรีทิพย์, ณรัณฐ์ อัครนิธิพิรกุล และบัญชา พงษ์พานิช (2562). จันดี… สถานีข้ามคาบสมุทรสมัย ศรีวิชัยและการค้นพบพระโพธิสัตว์ไตรโลกยวิชัย. วารสารเมืองโบราณ, 45(3), หน้า 40-48.

สถาบันวิจัยและพัฒนาอัญมณีและเครื่องประดับแห่งชาติ (องค์การมหาชน). (2563). ลูกปัดคลองท่อมอันเลื่องชื่อแห่งเมืองกระบี่. สืบค้นจาก http://www.tpa.or.th/writer/read_this_book_topic.php?bookID=4431&pageid=1&read=true&count

สืบพงศ์ ธรรมชาติ. (2556). อารยธรรมแดนใต้ ตามพรลิงค์ ลังกาสุกะ ศรีวิชัย และศรีธรรมราชมหานคร (เมืองสิบสองนักษัตร). วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์, 5(3), หน้า 132-141.

สุชาติ เถาทอง, สังคม ทองมี, ธำรงศักดิ์ ธำรงเลิศฤทธิ์ และรอง ทองดาดาษ. (2551). หนังสือเรียนรายวิชาพื้นฐานทัศนศิลป์ ม.1. กรุงเทพฯ: อักษรเจริญทัศน์.

อมรา ศรีสุชาติ. (2557). ศรีวิชัยในสุวรรณทวีป. นครปฐม: รุ่งศิลป์การพิมพ์.

อัจฉรา สโรบล. (2552) การแต่งกายไทยตามสมัยประวัติศาสตร์และโบราณคดี. เอกสารคำสอน. สาขาวิชาศิลปะสัมพันธ์ คณะมนุษย์ศาสตร์, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

Chutiwongs, N. (2010). The closing chapter on Avalokitesvara Srivijaya and Maritime Southeast Asia. Abhinandanamala, edited by L. Prematilleke, pp. 1-30. Bangkok: SPAFA Regional Centre of Archaeology and Fine Arts.

Dellios, R. and Ferguson, J. (2015). Thinking Through Srivijaya. Polycentric Networks in Traditional Southeast Asia. Retrieved from http://web.isanet.org/Web/Conferences/GSCIS%20Singapore%202015/Archive/99b291ba-ce9f-4589-aea9-031db11dcb19.pdf

Manguin, P.Y. (2021). Srivijaya: Trade and Connectivity in the Pre-modern Malay World. Journal of Urban Archaeology, 3, pp. 87-100. Retrieved from https://shs.hal.science/halshs-03627932/document

Nilakanta, S. (1940). Srivijaya. Bulletin de l'École française d'Extrême-Orient. 40(2). pp. 239-313. Retrieved from https://www.persee.fr/doc/befeo_0336-1519_1940_num_40_2_4796

Sirisens, W.M. (1978). Sri Lanka and Southeast Asia: On political, religious and cultural relations. (Lạngkakumar Trans.) Nakhon Prathom Thailand: Sala printing.

Soekmono, R. (1986). The Architecture of Srivijaya: A Review. SPAFA Digest journal, (7)1, pp. 1-6. Retrieved from https://www.spafajournal.org/index.php/spafadigest/article/view/473

Downloads

Published

2024-04-29

How to Cite

Rattanapan, T., Chairaksa Ngeinthawro, S., & Sittirak, P. (2024). The Analysis of Srivijaya Art Patterns Based on Srivijaya Identities for Applied New Patterns. Academic Journal for the Humanities and Social Sciences Dhonburi Rajabhat University, 7(1), A57-A71. retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/human_dru/article/view/267163

Issue

Section

Research Articles