กลยุทธ์การจัดการอย่างยั่งยืนเพื่อการอนุรักษ์มรดกทางสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นของกลุ่มชาติพันธุ์หลี่ในมณฑลไหหลำ
คำสำคัญ:
กลยุทธ์การจัดการอย่างยั่งยืน, การอนุรักษ์, มรดกทางสถาปัตยกรรมพื้นถิ่น, กลุ่มชาติพันธุ์หลี่, มณฑลไห่หนานบทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาคุณค่าและสถานการณ์ของมรดกสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นของกลุ่มชาติพันธุ์หลีในมณฑลไห่หนาน 2) เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยและปัญหาที่มีอิทธิพลต่อการจัดการและการอนุรักษ์มรดกดังกล่าว และ 3) เพื่อพัฒนาแบบจำลองการจัดการอย่างยั่งยืนสำหรับมรดกสถาปัตยกรรมพื้นถิ่น โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสานประกอบด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้เชี่ยวชาญจำนวน 10 คน และการเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 150 คน แบ่งเป็นประชาชนในพื้นที่และนักท่องเที่ยวอย่างละ 75 คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาและการจัดกลุ่มประเด็น และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติเชิงพรรณนา ผลการวิจัยเชิงปริมาณพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีการรับรู้คุณค่ามรดกในระดับสูง โดยมีค่าเฉลี่ยด้านคุณค่าทางวัฒนธรรม (x̅=4.45) และด้านการท่องเที่ยว (x̅=4.32) ขณะที่ความตระหนักด้านการอนุรักษ์อยู่ในระดับปานกลางถึงสูง (x̅=3.85) นอกจากนี้ ผลกระทบจากการท่องเที่ยวพบว่าด้านเศรษฐกิจมีค่าเฉลี่ยสูง (x̅=4.40) แต่ด้านวัฒนธรรมและสิ่งแวดล้อมอยู่ในระดับปานกลาง (x̅=3.60) และ (x̅=3.75) ตามลำดับ ด้านผลการวิจัยเชิงคุณภาพพบประเด็นสำคัญ ได้แก่ การขาดระบบการบริหารจัดการแบบบูรณาการ การอนุรักษ์ที่เน้นเพียงรูปแบบภายนอกส่งผลให้ความแท้ลดลง การขาดระบบบำรุงรักษา การสูญเสียทักษะช่างพื้นถิ่น และแรงกดดันจากการท่องเที่ยว จากการบูรณาการผลการวิจัย พบช่องว่างด้านการจัดการและนำไปสู่การพัฒนาแบบจำลองการจัดการอย่างยั่งยืนที่ประกอบด้วยปัจจัยนำเข้า กระบวนการ และผลลัพธ์ เพื่อสนับสนุนการอนุรักษ์ระยะยาวและความแท้ จึงเกิดข้อเสนอแนะให้มีการจัดตั้งหน่วยงานบริหารแบบบูรณาการ การส่งเสริมการมีส่วนร่วม และการควบคุมผลกระทบจากการท่องเที่ยว
เอกสารอ้างอิง
Bourdieu, P. (1993). The field of cultural production: Essays on art and literature. Columbia University Press.
Ferguson, B. W., Greenberg, R., & Nairne, S. (1996). Thinking about exhibitions. Routledge.
Hall, S. (1997). Representation: Cultural representations and signifying practices. SAGE.
Kaplan, R. S., & Norton, D. P. (2004). Strategy maps: Converting intangible assets into tangible outcomes. Harvard Business Press.
Pendlebury, J. (2013). Conservation values, the authorised heritage discourse and the conservation-planning assemblage. International Journal of Heritage Studies, 19(7), pp. 709-727.
Pierre, J., & Peters, B. G. (2000). Governance, politics and the state. Macmillan.
Timothy, D. J., & Boyd, S. W. (2003). Heritage tourism. Prentice Hall.
UNESCO. (2013). Managing cultural World Heritage. Paris.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
- บทความในวารสารวิชาการมนุษย์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี เป็นความคิดเห็นของผู้นิพนธ์ ไม่ใช่ความคิดเห็นของกองบรรณาธิการ และไม่ใช่ความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการและ/หรือของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
- กองบรรณาธิการไม่สงวนสิทธิ์ในการคัดลอก แต่ให้อ้างอิงแสดงที่มา
- บทความที่ได้รับตีพิมพ์จะมีการตรวจความถูกต้องเหมาะสมจากกองบรรณาธิการและผู้ทรงคุณวุฒิในสาขาที่เกี่ยวข้อง (peer review) จำนวน 3 คน โดยผู้ทรงคุณวุฒิจะไม่ทราบผู้นิพนธ์ และผู้นิพนธ์ไม่ทราบชื่อผู้ทรงคุณวุฒิ (double-blind peer review)
