The Development of a Thai Language Learning Model through Active Learning and Reflective Thinking to Enhance Higher-Order Thinking Competency of Grade 11 Students at Bamnetnarongwittayakom School
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: 1) study fundamental information related to Thai language instruction and students’ higher-order thinking competency; 2) develop a Thai language learning model through Active Learning combined with Reflective Thinking to enhance students’ higher-order thinking competency; 3) examine the results of implementing the developed learning model; and 4) evaluate the appropriateness of the learning model.This study employed a Research and Development (R&D) methodology. The samples were determined according to the research phases. In Phase 1, the samples included five Thai language teachers and three experts selected through purposive sampling, as well as 30 Grade 11 students selected through cluster random sampling. In Phase 2, five experts in instructional design and higher-order thinking development were selected through purposive sampling. In Phase 3, 30 Grade 11 students were selected through cluster random sampling. In Phase 4, five teachers and related personnel were selected through purposive sampling. The research instruments included a semi-structured interview, open-ended questionnaire, higher-order thinking competency test, satisfaction questionnaire, and a learning model evaluation form. The content validity ranged from 0.60 to 1.00, and The test has a confidence value of 0.796 Data were analyzed using mean, standard deviation, and a dependent t-test.
The findings revealed that:
1) The current management of Thai language learning still focuses on lecture-based teaching, making it quite limited for learners to develop advanced thinking. Therefore, there is a need to develop learning styles that promote learner engagement and the development of advanced thinking skills.;
2) The developed learning model consisted of key components, including principles, objectives, learning processes, roles of teachers and students, support systems, and evaluation methods;
3) The results of the implementation showed that students’ higher-order thinking scores after learning were significantly higher than those before learning at the .05 level, and their satisfaction was at a high level; and
4) The evaluation by experts indicated that the learning model was appropriate at the highest level
Downloads
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ทิศนา แขมมณี. (2561). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 22). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปราวีณยา สุวรรณณัฐโชติ. (2551). การเรียนรู้เชิงรุก. สารานุกรมวิชาชีพครู เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา (น. 141-146).
พิมพันธ์ เดชะคุปต์ และ พเยาว์ ยินดีสุข. (2561). การจัดการเรียนรู้เชิงรุกแบบรวมพลังกับ PLC เพื่อการพัฒนา. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เนาวนิตย์ สงคราม. (2555). การสร้างสรรค์มัลติมีเดียเพื่อการเรียนรู้: จากแนวคิดทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โรงเรียนบำเหน็จณรงค์วิทยาคม. (2566). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา ปีการศึกษา 2565. โรงเรียนบำเหน็จณรงค์วิทยาคม.
โรงเรียนบำเหน็จณรงค์วิทยาคม. (2567). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา ปีการศึกษา 2566. โรงเรียนบำเหน็จณรงค์วิทยาคม.
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2566). รายงานผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ปีการศึกษา 2566. https://www.niets.or.th/th/content/view/11821
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ.. (2567). รายงานผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ปีการศึกษา 2567. https://www.niets.or.th/th/content/view/11821
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะผู้เรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. https://www.obec.go.th/archives/616422
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. พริกหวานกราฟฟิค.
อาทิตย์ ซาวคำ และ ศิริวรรณ วณิชวัฒนวรชัย. (2568). การวิเคราะห์สมรรถนะการคิดขั้นสูงสำหรับการจัดการเรียนรู้ภาษาไทยเชิงสร้างสรรค์ของผู้เรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 17(1). https://so05.tci-thaijo.org/index.php/irdssru/article/view/276122
อาภรณ์ รัตนวิชช์. (2561). การจัดการเรียนรู้เชิงรุก: กลยุทธ์การสอนเพื่อพัฒนาทักษะในศตวรรษที่ 21. เติมศักดิ์การพิมพ์.
Anderson, L. W. & Krathwohl, D. R. (2001). A taxonomy for learning, teaching, and assessing: A revision of Bloom’s taxonomy of educational objectives. Longman.
Bonwell, C. C. & Eison, J. A. (1991). Active learning: Creating excitement in the classroom. George Washington University.
Dewey, J. (1933). How we think: A restatement of the relation of reflective thinking to the educative process. D.C. Heath.
Gibbs, G. (1988). Learning by doing: A guide to teaching and learning methods. Further Education Unit.
Joyce, B. R., Weil, M. & Calhoun, E. (2014). Models of teaching (9th ed.). Pearson.
Keeves, J. P. (1997). Models and model building. In J. P. Keeves (Ed.), Educational research, methodology, and measurement: An international handbook (2nd ed., pp. 386–394). Pergamon.
Moon, J. A. (2004). A handbook of reflective and experiential learning: Theory and practice. Routledge.
Prince, M. (2004). Does active learning work? A review of the research. Journal of Engineering Education, 93(3), 223-231. https://doi.org/10.1002/j.2168-9830.2004.tb00809.x
Schön, D. A. (1983). The reflective practitioner: How professionals think in action. Basic Books.
Sweller, J. (2006). The nature of abilities and the educational design of instruction. Educational Psychology Review, 18(4), 339-357. https://doi.org/10.1007/s10648-006-9029-7
Trilling, B. & Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. Jossey-Bass.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Harvard University Press.
