The Development of Problem Solving Abilities about Cyberbullying by Learning Activities based on Problem-Based Learning of Eighth Grade Students.
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research aimed: 1) to compare the Problem Solving Abilities about cyberbullying of Mathayomsuksa II students before and after learning through Problem-Based Learning activities and 2) to study the students’ satisfaction toward in the Problem-Based Learning activities. The samples used for this study were 30 Mathayomsuksa II students in Matthayom Watnairong school, Bangkok metropolis, who were studying in the second semester of the academic year 2020, which were cluster random sampling. The research instruments includes Problem – Based Learning lesson plan, problem solving abilities and about cyberbullying test and the students’ satisfaction questionnaire toward the Problem-Based Learning activities. The collected data was analyzed by means, standard deviation, and t – test for dependent samples. The research findings were summarized as follows: 1. The Problem-solving abilities of Mathayomsuksa II students on cyberbullying after learning through Problem–Based Learning were statistically higher than before at 0.05 level of significance. 2. The Satisfaction of Mathayomsuksa II students toward Problem-Based Learning activities was at a high level.
Downloads
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ครุสภา ลาดพร้าว
ฉันทนา ปาปัดถา และ นภาพร ภู่เพ็ชร์. (2562). การสังเคราะห์สาเหตุผลกระทบการป้องกันและการแก้ไขปัญหาการกลั่นแกล้งทางไซเบอร์ในกลุ่มวัยรุ่นไทย. เอกสารประกอบการชุมวิชาการระดับชาติ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ครั้งที่ 11. คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุพรรณบุรี.
ดุลยวิทย์ ภูมิมา. (2551). การศึกษาผลสัมฤทธิ์และความพึงพอใจในการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โดยใช้การสอนบูรณาการแบบสอดแทรก. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต. สาขาหลักสูตรและการสอนบัณฑิตวิทยาลัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
ธัญนันท์ กระดาษ. (2562). การศึกษาพฤติกรรมและแนวทางการใช้สื่อสังคมคลาวด์และโมบายแอปพลิเคชันเพื่อการประชาสัมพันธ์ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ. ฝ่ายบริการวิชาการและส่งเสริมการวิจัยสำนักคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศ. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
พินวา แสนใหม่. (2563). การรังแกผ่านไซเบอร์ผ่านสื่อออนไลน์ สาเหตุและแนวทางการแก้ปัญหา. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. คณะนิเทศศาสตร์และนวัตกรรม. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2558). ปฏิรูปการเรียนรู้: ปฏิรูปการศึกษากลับทางจากล่างขึ้นบน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: พี.เอ. ลีฟวิ่ง.
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. (2560). รายงานผลการศึกษาฉบับสมบูรณ์: รายงานหลัก (Final report) โครงการสำรวจพฤติกรรมการใช้บริการโทรคมนาคมของประชากรไทย พ.ศ. 2559. กรุงเทพฯ: สำนักงาน กสทช.
มูลนิธิส่งเสริมสื่อเด็กและเยาวชน. (2561). การกลั่นแกล้งในโลกไซเบอร์ Cyberbullying. กรุงเทพฯ: นัชชาวัตน์.
ล้วน สายยศ และ อังคณา. (2558). เทคนิคการวิจัยทางการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554 เฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระเจาอยูหัวเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.
วิชุดา วงศ์เจริญ. (2560). การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานร่วมกับเทคโนโลยีเสมือนจริงเพื่อพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์และทักษะการคิดแก้ปัญหาสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. สาขาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
สรานนท์ อินทนนท์ และ พลินี เสริมสินสิริ. (2561). การศึกษาวิธีป้องกันการกลั่นแกล้งบนโลกไซเบอร์ของวัยรุ่น. เอกสารประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิชาการ UTCC Academic Day ครั้งที่ 2 มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย, 9 มิถุนายน 2561,
สง่า ภู่ณรงค์. (2551). ความสัมพันธ์ระหว่างประสิทธิผลในการปฏิบัติงานของศึกษาธิการอำเภอตามอำนาจหน้าที่ของสำนักงานศึกษาธิการอำเภอและความพึงพอใจของข้าราชการสำนักงานศึกษาธิการในเขตการศึกษา 7. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาบริหารสถานศึกษา. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สุภามาส เทียนทอง. (2553). พัฒนาความสามารถในการแก้ปัญหาของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่จัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. สาขาวิชาหลักสูตรและการนิเทศ. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สุภาวดี เจริญวานิช. (2560). การรังแกกันผ่านพื้นที่ไซเบอร์: ผลกระทบและการป้องกันของในวัยรุ่น. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 25(4), 640-648.
โสภา ช้อยชด. (2560). ผลการจัดเรียนรู้วิชาสุขศึกษาโดยใช้ปัญหาเป็นฐานและทฤษฎีประมวล สารสนเทศทาง สังคมที่มีต่อผลสัมฤทฺธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้ปัญหาพฤติกรรมการกลั่นแกล้งในโลกออนไลน์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. ปริญญานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. สาขาวิชาสุขศึกษาและพลศึกษา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Gallagher, A. (1997).Problem-Based Learning: Where did it come from Whatdoes it do and Where is it going?. Journal for the Education of the Gifted, 20(4), 332-362.
Luthans, F and Youssef, M. (2004). Human, Social and Now Positive Psychological Capital Management: Investing in People for Competitive Advantage. Journal for Organizational Dynamics, 33(2), 143-160.
Patchin, W. and Hinduja. (2012). Cyberbullying Prevention and Response: Expert Perspectives. New York: Routledge.