A Study of Learning Development and Creativity in Grade 7 Student who Received Learning Management Activities of the Creation of Animation Stop Motions

Main Article Content

Kannaporn Piyajan
Patcharee Sutham
duangjan kaewkongpan
Chisapath Choothong

Abstract

The purposes of this research were to 1) study the learning development of students who were receive learning activities of the visual creation by stop-motions, 2) study learning skills in the 21st Century of students who received the visual creation by stop-motions, 3) study the creativity, and 4) study the students’ persistence. These tools were included 1) Plan for organize the visual creation by stop-motions learning activities in science course, 2) guideline for learning activities
of the visual creation by stop-motions 3) test of achievement in science context, 4) skill assessment in the 21st Century, and 5) creativity evaluation form. The sample in research was Grade 7 students in the academic year 2019, a school at Koh Kha District by purposive selection. The results of the research showed that 1) students had a higher mean score of academic achievement than before with statistical significance at the level of .05. 2) The students had good skills in the 21st Century with the average score was 3.97 at good level. 3) Students had a good level of creativity with
an average of 3.24 and 4) student persistent in learning were higher before receiving the activities with statistical significance at .01.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research Article

References

กรกนก พากิ่ง และคณะ. (2558). การพัฒนากระบวนการสอนที่ส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา

ปีที่ 1. วารสารสังคมศาสตร์วิชาการ. 8(2): 30-53.

เขมณัฎฐ์ มิ่งศิริวรรณ. (2559). การออกแบบสื่อการศึกษาสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2558). ศิลปะการสอนเพื่อผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. (พิมพ์ครั้งที่ 2) กรุงเทพฯ: วีพรินท์.

ฐิตพัฒน์ สตางค์จันทร์ และคณะ. (2560). การพัฒนากิจกรรมส่งเสริมการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนโรงเรียนในสังกัด

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลยเขต 2. Veridian E-Journal, Silpakorn University. 11 (1): 343-365.

ณัฐกร สงคราม. (2557). การออกแบบและพัฒนามัลติมีเดียเพื่อการเรียนรู้. กรุงเทพ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย .

ดวงจันทร์ แก้วกงพาน. (2563). การพัฒนาทักษะการสื่อสารและทักษะด้านสารสนเทศ สื่อและเทคโนโลยีของนักศึกษาครูวิทยาศาสตร์

ที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ โดยใช้กิจกรรมการสร้างเคลื่อนที่แบบหยุดและอินโฟกราฟิก. วารสารพัฒนาการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยรังสิต. 14(2): 29-44.

นิสิต ชำนาญเพชร และคณะ. (2562). การวิจัยปฏิบัติการเพื่อพัฒนาการจัดการเรียนรู้โดยใช้เคลย์แอนิเมชั่นร่วมกับการจัดการเรียนรู้โดย

ใช้แบบจำลองเป็นฐานที่ส่งเสริมการพัฒนามโนทัศน์ เรื่อง ระบบย่อยอาหาร. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. 21(4): 183-197.

ประพันธ์ศิริ สุเสารัจ. (2556). การพัฒนาการคิด. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ห้างหุ้นส่วนจำกัด 9119 เทคนิคพลิ้วติ้ง.

พิมพ์ชนก แพงไตร. (2558). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ด้วยกระบวนการคิดแก้ปัญหาอนาคตตามแนวคิดทอแรนซ์ เรื่อง อาหารและ

การดำรงชีวิต เพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. หลักสูตรปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต

สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยนเรศวร.

พิพัฒน์ศักดิ์ ไชยวงษ์. (2562). การพัฒนาบทเรียนอีเลิร์นนิ่ง (e-Learning) รายวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สําหรับ

นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนยางตลาดวิทยาคาร. วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 2(4): 120-131.

พิณนภา หมวกยอด. (2561). การจัดกิจกรรมการเรียนการสอนเพื่อเสริมทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัย

แม่โจ้. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์. 44(1): 150-184.

พิมพันธ์ เดชะคุปต์ และพเยาว์ ยินดีสุข. (2558). การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. พิมพ์ครั้งที่ 2 กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์

มหาวิทยาลัย.

ไพฑุรย์ สินลารัตน์, บรรณาธิการ พัชราภา ตันติชูเวช. (2560). บทบาทครูในศตวรรษที่ 21 ในหนังสือ ความเป็นครูและการพัฒนาครู

มืออาชีพ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

มานพ สิงห์วี และบัญญัติ ชำนาญกิจ. (2556). ผลการสอนโดยใช้เทคนิคผังกราฟิกประกอบรูปแบบการสอนแบบสืบเสาะหาความรู้ที่มี

ต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาฟิสิกส์และความคงทนในการเรียนรู้ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์. 8(23): 115-128.

มานพ เอี่ยมสะอาด. (2561). การวิจัยและพัฒนาภาพยนตร์แอนิเมชันเทคนิคสต็อปโมชั่นเพื่อพัฒนาผู้เรียนด้านแอนิเมชันของคณะ

เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยศิลปากร. Veridian E-Journal, Silpakorn University. 11(3): 2402-2421.

รักษิต สุทธิพงษ์. (2560). กระบวนทัศน์ใหม่ทางการศึกษากับการพัฒนาครูไทยในยุคดิจิตอล. วารสารศึกษาศาสตร์

มหาวิทยาลัยนเรศวร. 9(2): 344-355.

วิวัฒน์ มีสุวรรณ. (2558). การพัฒนาสื่อ Augmented Reality. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศศิเทพ ปิติพรเทพิน และคณะ. (2555). การส่งเสริมความเข้าใจแนวคิดวิทยาศาสตร์ เรื่อง การแบ่งเซลล์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา

ปีที่ 4 โดยการสร้างภาพเคลื่อนไหว. วารสารวิจัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 2(1): 115-130.

ศศิเทพ ปิติพรเทพิน และสุรเดช ศรีทา. (2555). ผลการจัดการเรียนรู้วิชาชีววิทยาเรื่องการแบ่งเซลล์โดยการสร้างภาพ

เคลื่อนไหวแบบการเคลื่อนที่หยุดด้วยดินน้ำมันของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารวิทยาสารเกษตรศาสตร์ สาขา

สังคมศาสตร์. 33(3): 397-409.

ศศิธร บัวทอง. (2560). การวัดและประเมินทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. Veridian E-Journal, Silpakorn University. 10(2):

-1867.

ศุภรา แสงแก้ว สุรทิน นาราภิรมย์ และเนตรชนก จันทร์สว่าง. (2554). การพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง ปรากฏการณ์ของ

โลกและเทคโนโลยีอวกาศ กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารมหาวิทยาลัย

ราชภัฏมหาสารคาม. 5(1): 39-48.

สมศักดิ์ เอี่ยมคงสี. (2561). การจัดการห้องเรียนในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: บริษัท ทริปเพิ้ล กรุ๊ป จำกัด.

สุคนธ์ สินธพานนท์. (2553). นวัตกรรมการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาคุณภาพของเยาวชน. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจำกัด 9119

เทคนิคพริ้นติ้ง.

สุคนธ์ สินธพานนท์ และคณะ. (2552). พัฒนาทักษะการคิด พิชิตการสอน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์เสี่ยงเชียง.

สุทธิพงศ์ หกสุวรรณ. (2561). เทคโนโลยีการเรียนการสอนในยุคสารสนเทศกับการออกแบบระบบการเรียนการสอน. วารสาร

เทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 1(1): 1-5.

สุนันทา ยินดีรมย์ และคณะ. (2557). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้วยสื่อประสม กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์สำหรับนักเรียน

ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ ในพระบรมราชูปถัมภ์. 8(2): 65-78.

เสาวลักษณ์ หล้าสิงห์. (2558). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและเจตคติต่อวิทยาศาสตร์ โดยใช้การสอนแบบสืบเสาะหาความรู้

E) ด้วยสื่อประสม เรื่อง ระบบประสาทและอวัยวะรับความรู้สึกสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. Veridian E-Journal,

Silpakorn University. 8(1): 1243-1255.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2558). แนวทางการจัดทักษะการเรียนรู้ใน ศตวรรษที่ 21 ที่เน้น

สมรรถนะทางสาขาวิชาชีพ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). แนวทางการจัดการเรียนรู้ ตามหลักสูตรแกนกลางการ

ศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

อารีย์ มยังพงษ์. (2552). การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ เพื่อพัฒนาการเรียนของนักศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.

วารสารเทคโนโลยีสารสนเทศ. 5(9): 26-33.

อัครเดช นีละโยธิน. (2559). ตัวบ่งชี้ทักษะของนักเรียนในศตวรรษที่ 21 สำหรับการศึกษาขั้นพื้นฐาน: การพัฒนาโมเดลความสัมพันธ์

เชิงโครงสร้าง. หลักสูตรศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัย

มหามกุฏราชวิทยาลัย.

เอกภูมิ จันทรขันตี. (2558). มุมมองของนิสิตครูวิทยาศาสตร์ตอการนําเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (ICT) ไปใช้ในการสอน

วิทยาศาสตร์. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. 9(1): 55-67.

ฮุสนา สา และคณะ. (2560). ผลของการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้เทคนิค STAD ร่วมกับการ แสดงทางวิทยาศาสตร์ที่มีต่อผล

สัมฤทธิ์ทางการเรียน และความคงทนในการเรียนรู้ วิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านลูโบะบูโละ

อำเภอรือเสาะ จังหวัดนราธิวาส. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ . 4(1): 27-41.

Alesandrini, K and Larson,L. (2002). Teachers bride to constructivism. The Clearing House, 119-121.

Dale, Edgar. (1969). Audio-Visual Methods in Teaching. 3rd ed., Holt, Rinehart & Winston, New York.