การวิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการสำเร็จการศึกษาของนิสิตระดับบัณฑิตศึกษา วิทยาเขตเชียงราย มหาวิทยาลัยพะเยา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการสำเร็จการศึกษาของนิสิตระดับบัณฑิตศึกษา วิทยาเขตเชียงราย และ 2) ศึกษาแนวทางการสนับสนุนให้นิสิตสำเร็จการศึกษาตามกำหนดเวลา กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย ศิษย์เก่า 108 คน และอาจารย์ที่ปรึกษา 21 คน เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ การถดถอยพหุคูณ และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า
1) ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการสำเร็จการศึกษา 1.1) ความคิดเห็นจากศิษย์เก่า พบว่า ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการสำเร็จการศึกษา โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยด้านอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์/การศึกษาอิสระมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมา คือ ด้านการบริหารจัดการหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอน และด้านคุณลักษณะของนิสิต ตามลำดับ สมการพยากรณ์ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการสำเร็จการศึกษา คือ Ŷ = 0.54 + 0.88 (X1) + 0.16 (X5) ẑ = 0.94 (X1) + 0.19 (X5) 1.2) ความคิดเห็นจากอาจารย์ที่ปรึกษา พบว่า ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการสำเร็จการศึกษา โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยกระบวนการทำวิทยานิพนธ์/การศึกษาอิสระมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมา คือ ด้านอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์/การศึกษาอิสระ และด้านการบริหารจัดการหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอน ตามลำดับ สมการพยากรณ์ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการสำเร็จการศึกษา คือ Ŷ = 2.85 + 0.38 (X3) + 0.18 (X5) ẑ = 0.85 (X3) + 0.61 (X5) 2) แนวทางการสนับสนุนให้นิสิตสำเร็จการศึกษาตามกำหนดเวลาที่สำคัญ คือ (1) การจัดการเวลาและความรับผิดชอบ (2) การพัฒนาบริการที่เหมาะสม (3) การให้คำปรึกษาที่มีประสิทธิภาพ (4) ติดตามความก้าวหน้าการทำวิจัยอย่างเป็นระบบ และ (5) หลักสูตรสอดคล้องกับความต้องการผู้เรียน
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กองบริการการศึกษา มหาวิทยาลัยพะเยา. (2557). รายงานสถิติจำนวนผู้สำเร็จการศึกษา. พะเยา: มหาวิทยาลัยพะเยา.
ณัฐวัฒน์ โรจนวุฒิธรรม. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการสำเร็จการศึกษาของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
นิชนันท์ เบ็ญญามา. (2561). ปัจจัยพยากรณ์การสำเร็จการศึกษาตามหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ: กรณีเปรียบเทียบผลการวิเคราะห์ถดถอยโลจิสติกกับการวิเคราะห์จำแนก. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต (การวิจัยและประเมิน). มหาวิทยาลัยทักษิณ.
นิภา ภิญโญเสริมรัตน์, และคณะ. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อระยะเวลาการสำเร็จการศึกษาของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา (ปริญญาโท) คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล. Mahidol R2R e-Journal. 11(3): 86-100.
พวงเพชร วอนวัฒนา. (2563). ปัจจัยในการสำเร็จการศึกษาล่าช้าและสำเร็จการศึกษาตามเกณฑ์ของนิสิตระดับบัณฑิตศึกษา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์. 5(2): 50-64.
พีระ พันธุ์งาม, และคณะ. (2559). การตัดสินใจศึกษาต่อในระดับบัณฑิตศึกษา. วารสารวิชาการสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค. 2(1): 121-127.
มหาวิทยาลัยพะเยา. (2566). ข้อบังคับมหาวิทยาลัยพะเยา ว่าด้วย การศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา พ.ศ. 2566. สืบค้นเมื่อ 30 มีนาคม 2568, จาก https://does.up.ac.th/announce/info/17?documents=37&documentOrderBy=A.
_______. (2567). ประกาศมหาวิทยาลัยพะเยา เรื่อง แนวปฏิบัติการศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง พ.ศ. 2567. สืบค้นเมื่อ 30มีนาคม 2568, จาก https://does.up.ac.th/announce/info/20.
สมชาย วรกิจเกษมสกุล, ประพันธ์ศิริ สุเสารัจ, และธีระพร อุวรรณโณ. (2562). การพัฒนาระบบประเมินผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระดับอุดมศึกษา. วารสารวิจัยและพัฒนาการศึกษา. 12(2): 85-96.
สมหวัง พิธิยานุวัฒน์. (2562). การประกันคุณภาพการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาของไทย: สถานการณ์และแนวโน้ม. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร. 17(1): 1-15.
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2558). คู่มือการประกันคุณภาพการศึกษาภายในระดับอุดมศึกษา ฉบับปีการศึกษา 2558. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โสภนา สุดสมบูรณ์. (2568). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการทำวิทยานิพนธ์และการศึกษาค้นคว้าอิสระของนักศึกษาหลักสูตรการศึกษามหาบัณฑิต (บริหารการศึกษา) มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์. 17(1): 35-148.
El-Ghoroury, N. H., Galper, D. I., Sawaqdeh, A., & Bufka, L. F. (2012). Stress, coping, and barriers to wellness among psychology graduate students. Training and Education in Professional Psychology. 6(2): 122-134.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement. 30(3): 607-610.
Kuh, G. D., Kinzie, J., Buckley, J. A., & Hayek, J. C. (2016). What matters to student success: A review of the literature. Washington, DC: National Postsecondary Education Cooperative.
Lovitts, B. E. (2001). Leaving the ivory tower: The causes and consequences of departure from doctoral study. Lanham, MD: Rowman & Littlefield.
Tinto, V. (1993). Leaving college: Rethinking the causes and cures of student attrition. Chicago: University of Chicago Press.
Tinto, V., & Pusser, B. (2017). Moving from theory to action: Building a model of institutional action for student success. Washington, DC: National Postsecondary Education Cooperative.
Wyatt, T., & Oswalt, S. B. (2013). Comparing mental health issues among undergraduate and graduate students. American Journal of Health Education. 44(2): 96-107.
York, T. T., Gibson, C., & Rankin, S. (2015). Defining and measuring academic success. Practical Assessment, Research & Evaluation. 20(5): 1-20.
Zimmerman, B. J. (2000). Handbook of self-regulation. San Diego, California: Academic Press.
