CONSTRUCTION OF READING ABILITY ASSESSMENT TOOL FOR 2ND GRADE STUDENTS IN THAI LANGUAGE SUBJECT
Keywords:
Assessment tool, Instrument quality evaluation, Reading ability, Local normsAbstract
The purposes of this research were to 1) develop an assessment tool for evaluating reading ability in the Thai language among Grade 2 students, 2) examine the quality of the assessment tool, and 3) establish local norms for interpreting scores and creating a manual for the assessment of Grade 2 reading abilities. The sample group consisted of 455 Grade 2 students during the 2024 academic year. The sample was selected through stratified random sampling. The instruments used were interviews and the reading ability assessment tool. Data analysis involved both content analysis and quantitative analysis, including content validity, difficulty, discrimination power, reliability, concurrent validity, and norm. The results showed that 1) the developed assessment tool comprised five key components: reading aloud, interpreting word and passage meanings, forming and answering comprehension questions, identifying main ideas, and expressing opinions. It was divided into two sets: the first set assessed reading aloud, while the second evaluated reading comprehension. 2) The assessment tool demonstrated a content validity index ranging from 0.60 to 1.00. For the reading aloud component, inter-rater reliability was 0.95. The reading comprehension component had an item difficulty index ranging from 0.28 to 0.80, an item discrimination index ranging from 0.44 to 0.96, a full-scale reliability coefficient (KR20) of 0.92, and concurrent validity, as confirmed through T-test analyses. Additionally, the local norms for the tool indicated that raw scores ranged from 5 to 49. T-scores ranged from 23.07 to 61.31, and percentiles ranged from 0.20 to 97.80
References
กมลวรรณ ตังธนกานนท์. (2563). การวัดและประเมินทักษะการปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2568). (ร่าง) หลักสูตรการศึกษาประถมศึกษาตอนต้น (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 – 3) พุทธศักราช 2568. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยปทุมธานี.
เกียรติสุดา ศรีสุข. (2554). ระเบียบวิธีวิจัย. เชียงใหม่: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
จิรัชญา แสงยนต์. (2560). การสร้างแบบทดสอบวัดความสามารถทางการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 สาระการเรียนรู้ภาษาไทย ตามแนวคิดของมาร์ซาโน (Marzano’s taxonomy) [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา].
เชาว์ อินใย. (2555). การวัดและประเมินผลการศึกษา. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ดวงจันทร์ เดี่ยววิไล และคณะ. (2555). โครงการการพัฒนาสมรรถนะการอ่านของนักเรียนประถมศึกษาชั้นปีที่ 4 - 6 ด้วยเครือข่ายหนุนเสริมการเรียนรู้จังหวัดลำปาง [รายงานวิจัย, มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง].
นราวัลย์ พูลพิพัฒน์, สุรางคนา ฤกษ์สมบูรณ์ดี, ปทุมวดี ศิริสวัสดิ์, กิตติพงษ์ วงศ์ทิพย์, สิระ สมนาม. (2561). การศึกษาหลักสูตรการจัดการเรียนการสอนภาษาไทยในระดับประถมศึกษาของโรงเรียน ท้องถิ่น และโรงเรียนกลุ่มชาติพันธุ์ภาคเหนือ. วารสารพิฆเนศวร์สาร, 14(2), 31-47.
บันลือ พฤกษะวัน. (2545). มิติใหม่ในการสอนอ่าน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: วัฒนาพานิช.
บูรชาติ ศิริเป็ง. (2561). การพัฒนาแบบทดสอบวัดความสามารถในการอ่าน และการเขียนภาษาไทยเพื่อวินิจฉัยความบกพร่องทางการเรียนรู้ สำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษาในสังกัดสานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่ เขต 2. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานกระทรวงศึกษาธิการ.
ปราณี หลำเบ็ญสะ. (2561). การวัดและประเมินผลการศึกษา. กรุงเทพฯ: สหมิตรพัฒนาการพิมพ์.
เยาวดี วิบูลย์ศรี. (2553). การวัดผลและการสร้างแบบสอบผลสัมฤทธิ์ (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2552). ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม. (พิมพครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สถาบันภาษาไทย สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2566). เครื่องมือวัดและประเมินผล“ความสามารถในการอ่านและการเขียน” ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ภาคเรียนที่ 1. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2563). ข้อค้นพบจาก PISA 2018: ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับผลการประเมินด้านการอ่าน. https://pisathailand.ipst.ac.th.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2566). การแถลงข่าวผลการประเมิน PISA 2022. https://pisathailand.ipst.ac.th
สมชาย วรกิจเกษมสกุล. (2568). ระเบียบวิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมนึก ภัททิยธนี. (2562). การวัดผลการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 12). กาฬสินธุ์: ประสานการพิมพ์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). กิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุก Active Learning สู่สมรรถนะสำคัญของผู้เรียน ระดับประถมศึกษา กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2568). สกศ.จับมือ สกร. สำรวจอัตราการรู้หนังสือของคนไทยเพิ่มขึ้นปลุกความหวังการศึกษาไทยขยับขึ้นในเวทีโลก. https://www.onec.go.th/th.php/ page/view/Newssecgen/6122
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2562). สำนักงานสถิติฯ เผยสำรวจการอ่านของประชากร พ.ศ.2561. https://www.nso.go.th/nsoweb/view_content/enJ
สำนักทดสอบทางการศึกษา. (2555). คู่มือประเมินสมรรถนะสำคัญของผู้เรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. กรุงเทพฯ: สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
สำนักทดสอบทางการศึกษา. (2563). คู่มือการประเมินคุณภาพผู้เรียน (NT) ปีการศึกษา 2564. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สุนันทา สมใจ. (2551). การพัฒนาแบบทดสอบวัดความสามารถการอ่านภาษาไทย ของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 [ปริญญานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ].
เสาวภา ปัญจอริยะกุล. (2560). การวัดผลและประเมินผลการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 3). เชียงใหม่: ภาควิชาเทคนิคการศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
อนุวัติ คูณแก้ว. (2562). การวัดผลและประเมินผลการศึกษาแนวใหม่. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อรวรรณ เกษสังข์. (2564). การวัดและประเมินการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์บ้านนาอ้อ.
Kline, P. (2000). Handbook of psychological testing. Routledge.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Journal of Education Burapha University

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา