THE DEVELOPMENT OF PROBLEM SOLVING ABILITY AND LEARNING ACHIEVEMENT ON SOLUTION BY USING 5ES INQUIRY LEARNING INCLUDING POLYA’S PROBLEM SOLVING TECHNIQUE FOR GRADE 10 STUDENTS
Keywords:
Problem solving, Management of inquiry-based learning (5E), Problem solving ability, Learning achievementAbstract
The purposes of this research were to compare problem solving ability of the students before and after receiving 5Es Inquiry Learning including Polya’s Problem Solving Technique and to compare the learning achievement on Solutions with the 70 percent criterion. The population used in this research included Mathayom 4 students in the academic year 2023 at Triam Udom Suksa Pattanakarn Roi Et School, Roi Et, from 2 classrooms with the same learning format, consisting of 74 mixed-ability students. The sample was one classroom with 38 students, gained by cluster random sampling technique. The research tools consisted of 1) learning activity plans, 8 plans covering 12 hours with an average item index between 4.58 – 4.63; 2) a problem-solving ability test, a subjective test with 12 questions with an average item index of 4.32, item difficulty between 0.22 – 0.47, discrimination between 0.30 – 0.80 and reliability (Cronbach’s Alpha) of 0.81; and 3) an achievement test on Solutions, a 30-multiple choice question with four options with an index of item objective congruence (IOC) between 0.67-1.00, item difficulty between 0.44 – 0.78, discrimination between 0.20 – 0.89, and reliability (Lovett) of 0.91. The data analysis statistics were mean, standard deviation and percentage. The t-test for dependent sample and one sample were used to test the hypotheses.
The results showed that 1) after receiving 5Es Inquiry Learning including Polya’s Problem Solving Technique the students showed the average score of problem solving ability before learning at 23.10 or 13.70 percent and after the learning at 65.60 or 68.33 percent, The problem solving ability of the students after learning was statistically higher than before learning at a significance level of .05, and 2) The students showed the average score of learning achievement at 23.63 or 78.77 percent. This learning achievement was statistically higher than the 70 percent at a significance level of .05
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2558). 80 นวัตกรรม การจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ (พิมพ์ครั้งที่ 6). นนทบุรี: พีบาลานซ์ดีไซย์แอนปริ้นติ้ง.
ณัฐวุฒิ ศรีระษา. (2564). การจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะความรู้ 5 ขั้น (5E) ร่วมกับหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 49(4), 1–13.
ทิศนา แขมมณี. (2553). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 13). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธันยรัตน์ พลเยี่ยม. (2560). การศึกษาความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาฟิสิกส์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนฟิสิกส์ เรื่องโมเมนตัมและการชนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ร่วมกับเทคนิคการแก้ปัญหาของโพลยา [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา].
ประสิทธิ์ ศรีกุลวงษ์. (2554). ผลของแบบฝึกการแก้โจทย์ปัญหาวิทยาศาสตร์คำนวณที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์ และความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาวิทยาศาสตร์คำนวณของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยลัยศรีนครินทรวิโรฒ].
วรางคณา บุญครอบ. (2553). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเจตคติต่อการเรียนคณิตศาสตร์ เรื่องโจทย์ปัญหาการบวก ลบ คูณ หาร ของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 3 ที่ได้รับการสอนโดยใช้วิธีแก้ปัญหาตามขั้นตอนของโพลยากับเทคนิค KWDL [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี].
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2546). การจัดสาระการเรียนรู้กลุ่มวิทยาศาสตร์ หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2555). การวัดผลประเมินผลคณิตศาสตร์. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชัน.
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (องค์การมหาชน). (2565). รายงานผลการทดสอบระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ปีการศึกษา 2565. https://www.niets.or.th/th/
สุธิดา แสนวัง. (2562). การพัฒนาความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาเคมี เรื่อง ปริมาณสารสัมพันธ์โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ 5 ขั้น ร่วมกับเทคนิคการแก้ปัญหาของโพลยาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม].
โสมภิลัย สุวรรณ์. (2554). การพัฒนาความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาเศษส่วน โดยใช้กระบวนการแก้ปัญหาของโพลยา สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนอนุบาลลำพูน [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่].
Bilgin, I. (2006). The effects of pair problem solving technique incorporating Polya's problem solving strategy on undergraduate students' performance in chemistry. Online Submission, 7(2), 101-106.
Brijlall, D. (2015). Exploring the stages of Polya’s problem-solving model during collaborative learning: a case of fractions. The International Journal of Educational Sciences, 11(3), 291-299.
Okafor, T. U. (2019). Effect of Polya's problem solving technique on the academic achievement of senior secondary school student in physics. European Journal of Physics Education, 10(1), 38-48.
Polya, G. (1945). How to solve it. 2rd ed. New York: Princeton University Press.
Smith, K.J. (1991). Problem Solving. California: Book/Cole.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Journal of Education Burapha University
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
