องค์ประกอบและตัวบ่งชี้คุณลักษณะความเป็นนักวิจัย ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
คำสำคัญ:
องค์ประกอบ, ตัวบ่งชี้, คุณลักษณะความเป็นนักวิจัยบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบและตัวบ่งชี้คุณลักษณะความเป็นนักวิจัยของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี 2) ตรวจสอบความสอดคล้องขององค์ประกอบและตัวบ่งชี้คุณลักษณะความเป็นนักวิจัยของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารีกับข้อมูลเชิงประจักษ์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ นักศึกษาระดับปริญญาตรีปีที่ 4 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารีปีการศึกษา 2566 จำนวน 360 คน โดยวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประเมินค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.93 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน (Confirmatory factor analysis : CFA) ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบและตัวบ่งชี้คุณลักษณะความเป็นนักวิจัยของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี มีจำนวน 2 องค์ประกอบ ประกอบด้วย (1) ด้านคุณลักษณะที่เอื้อต่อการวิจัย ประกอบด้วย ความรับผิดชอบ ความอยากรู้อยากเห็น ความคิดสร้างสรรค์ ความอดทน ยอมรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น การควบคุมตนเอง และความซื่อสัตย์ (2) ด้านความรู้ความสามารถทางการวิจัย ประกอบด้วย ความรู้ทางการบริหารจัดการและการทำงานเป็นระบบ ความรู้ในระเบียบวิธีวิจัย ความรู้เกี่ยวกับเรื่องที่จะทำวิจัย ความรู้เกี่ยวกับพื้นฐานเกี่ยวกับวิธีการวิเคราะห์ข้อมูล ความรู้ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และ 2) เครื่องมือมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์
เอกสารอ้างอิง
เทียนฉาย กีระนันท์. (2544). สังคมศาสตร์วิจัย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นริสรา พึ่งโพธิ์สภ. (2562). คุณลักษณะของความเป็นเลิศและปัจจัยความสำเร็จของการทำงานวิจัยที่เป็นเลิศของนักวิจัยที่ได้รับรางวัลนักวิจัยดีเด่นแห่งชาติ (รายงานผลการวิจัย). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
นิภา ศรีไพโรจน์. (2559). ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการวิจัย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ปกรณ์ ประจัญบาน. (2558). การพัฒนาองค์ประกอบ ตัวชี้วัด และเกณฑ์การประเมินคุณลักษณะจิตวิจัยของนักวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยนเรศวร, 19(2), 1-2.
พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2544). หลักการวัดและประเมินผล. กรุงเทพฯ: พริกหวาน.
เมทินี ยอดเสาวดี. (2554). การพัฒนาตัวบ่งชี้คุณลักษณะความเป็นนักวิจัยของนักเรียนมัธยมศึกษา: การทดสอบความไม่แปรเปลี่ยนของการวัดตามตัวแปรสังกัด [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].
วสันต์ ทองไทย. (2551). การศึกษาคุณลักษณะนักวิจัยอันพึงประสงค์ที่ควรเสริมสร้างให้แก่นิสิตในระดับบัณฑิตศึกษา. วารสารวิจัยและพัฒนาหลักสูตร, 2(3), 55-68.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2552). ทฤษฏีการประเมิน. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ. (2561). นโยบายและยุทธศาสตร์การวิจัยของชาติ. กรุงเทพฯ: กลุ่มนโยบายและยุทธศาสตร์.
สภาวิจัยแห่งชาติ. (2552). รูปแบบการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน :ประสบการณ์ที่คัดสรรโรงเรียนในโครงการ “โรงเรียนปฏิรูปการเรียนรู้เพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียน. กรุงเทพฯ: สกศ.
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2560). แนวทางการปฏิบัติตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2552. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.
อุดม คชินทร. (2561). การเปลี่ยนแปลงและการปรับตัวของสถาบันการศึกษา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหิดล.
อุดมศิลป์ ปิ่นสุข. (2550). แนวทางการพัฒนาศักยภาพเยาวชนด้านการวิจัย. กรุงเทพฯ: พริกหวาน.
Best, K., & Khan, J. (1998). Research in education. Boston: Pearson Education.
Hanrin, H. (2011). With the development of the Internet and cloud computing. Boston: Allyn and Bacon.
Millsap, D. (1995). Organization behavior. New York: McGraw-Hill.
National Committee on Secondary. (1997). The sixth report of the joint national committee on. Evaluation and Treatment of High Blood Pressure, 3(3), 101-102.
Pualson, K. (2001). Using competencies to connect the workplace and postsecondary education. New Directions for Institutional Research, 3(4), 56.
Randall, V., Reel, D., & Smith, N. (2020). Teachers and young researchers in action. Routledge.
Saris, K., & Storkhorst, J. (1984). Winning at innovation: The A-to-F model. Basingstoke: Palgrave Macmillan.
Willison, J., & O’ Regan, K. (2013). Research skill development framework. Basingstoke: Palgrave Macmillan.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ของบทความที่ปรากฏในวารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา เป็นของวารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ทั้งนี้บทความทุกเรื่องผ่านการตรวจสอบความถูกต้องทางวิชาการจากผู้ทรงคุณวุฒิ ข้อความและข้อมูลของบทความในวารสารฯ เป็นแนวคิดของผู้แต่ง มิใช่เป็นความคิดเห็นของกองบรรณาธิการ และมิใช่ความรับผิดชอบของคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ไม่สงวนลิขสิทธิ์การนำไปใช้ประโยชน์ทางวิชาการแต่ต้องอ้างอิงแสดงแหล่งที่มาและอยู่ในขอบเขตของกฎหมายลิขสิทธิ์
