ส่วนประสมการตลาดที่มีผลต่อผู้บริโภคเพศหญิงเจนเนอเรชั่นวาย ในอำเภอเมืองเชียงใหม่ต่อการซื้อเครื่องประดับเทียม
Article Sidebar
เผยแพร่แล้ว:
ธ.ค. 25, 2018
คำสำคัญ:
ส่วนประสมการตลาด 4Ps เครื่องประดับเทียม เจนเนอเรชั่นวาย ผู้บริโภคเพศหญิง
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาส่วนประสมการตลาดที่มีผลต่อผู้บริโภคเพศหญิงเจนเนอเรชั่นวายในอำเภอเมืองเชียงใหม่ต่อการซื้อเครื่องประดับเทียม โดยได้นำทฤษฎีส่วนประสมการตลาด (Marketing Mix หรือ 4Ps) มาใช้ในการศึกษา ซึ่งการศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณและเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นผู้บริโภคเพศหญิง เจนเนอเรชั่นวายที่มีอายุ 20-37 ปี ที่เคยซื้อเครื่องประดับเทียมในระยะ 3 เดือนที่ผ่านมา จำนวน 300 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ความถี่ (Frequency) ร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว F-Test (One-way ANOVA)
ผลการศึกษาพบว่า ส่วนประสมการตลาดที่มีผลต่อผู้บริโภคเพศหญิงเจนเนอเรชั่นวายในอำเภอเมืองเชียงใหม่ต่อการซื้อเครื่องประดับเทียมมากที่สุด คือ ด้านการส่งเสริมการตลาด รองลงมา คือ ด้านช่องทางจัดจำหน่าย ด้านราคา และด้านผลิตภัณฑ์ ตามลำดับ ปัจจัยด้านประชากร ได้แก่ อายุ อาชีพ สถานภาพ ระดับการศึกษา และรายได้ มีผลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องประดับเทียมของผู้บริโภคอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Downloads
Download data is not yet available.
Article Details
รูปแบบการอ้างอิง
ติรศุภนนท์ น., ตั้งสมชัย ช., เสริมบุญสร้าง เ., & สิงหจรัญ ช. (2018). ส่วนประสมการตลาดที่มีผลต่อผู้บริโภคเพศหญิงเจนเนอเรชั่นวาย ในอำเภอเมืองเชียงใหม่ต่อการซื้อเครื่องประดับเทียม. วารสารบัณฑิตวิจัย, 9(2), 215–231. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/banditvijai/article/view/133237
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
เอกสารอ้างอิง
กมลชนก ก้าวสัมพันธ์ และปะราสี เอนก. (2560). ปัจจัยส่วนผสมทางการตลาดที่มีผลในการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์อาหารเสริม ประเภทบำรุงร่างกายของผู้บริโภคในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารบัณฑิตวิจัย, 8(2). 183 – 198.
กรมพัฒนาธุรกิจการค้า. (2559). ข้อมูลจดทะเบียนนิติบุคคลเดือนตุลาคม 2559. สืบค้นจาก https://www.m-society.go.th/article_attach/18295/20247.pdf
กุณฑลี รื่นรมย์. (2555). การวิจัยการตลาด. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กุลธิดา ก้าวสัมพันธ์ และปะราสี เอนก. (2561). การส่งเสริมทางการตลาดที่มีผลต่อพฤติกรรมบริโภคกาแฟสดแฟรนไชส์ของผู้บริโภคในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารบัณฑิตวิจัย, 9(1). 183 – 199.
ดรุณี พลบุตร. (2558). พฤติกรรมผู้บริโภคและปัจจัยการสื่อสารการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อ เครื่องประดับบนเครือข่ายสังคมออนไลน์ของผู้หญิงในเขตกรุงเทพมหานคร. (การค้นคว้าอิสระวารสารศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาการจัดการการสื่อสารองค์กร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).
ธีระภัทร์ เอกผาชัยสวัสดิ์. (2551). ประชากรศึกษา. สืบค้นจาก https://computer.pcru.ac.th/emoodledata/19/
นวพร เพชรแก้ว. (2559). พฤติกรรมและส่วนประสมทางการตลาดของผู้บริโภคที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องประดับเงินในประเทศไทย. (การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการจัดการสาระและการสร้างคุณค่า มหาวิทยาลัยกรุงเทพ).
ปฏิภาณ สุวรรณพัฒนา. (2557). ส่วนประสมการตลาดที่มีผลต่อนักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศในการเลือกซื้อเครื่องประดับเงินในอำเภอเมืองจังหวัดเชียงใหม่. (การค้นคว้าแบบอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการตลาด มหาวิทยาลัยเชียงใหม่).
ปรมะ สตะเวทิน. (2546). หลักนิเทศศาสตร์. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจำกัด ภาพการพิมพ์.
ประสพชัย พสุนนท์. (2555). การวิจัยการตลาด. กรุงเทพฯ: บริษัทสำนักพิมพ์ท้อป จำกัด.
ปิยภา แดงเดช. (2557). การสรุปการบรรยายของนักศึกษา D.B.A.06 มหาวิทยาลัยศรีปทุม เอกสารสืบค้น และเอกสารประกอบการเรียนการสอน. สืบค้นจาก https://aya55ake.wordpress.com/2014/11/19/%
ระบบสถิติทางการทะเบียน. (2558). จำนวนประชากรแยกรายอายุ. สืบค้นจาก https://stat.dopa.go.th/stat/
statnew/upstat_age_disp.php
รัตนาภรณ์ แซ่ตั้ง. (2552). การศึกษาพฤติกรรมและปัจจัยทางการตลาดในการซื้อเครื่องประดับเงิน กรณีศึกษาผู้บริโภคในเขตบางรัก กรุงเทพมหานคร. (การศึกษาเฉพาะบุคคลบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, สาขาวิชาบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ).
ศิริวรรณ เสรีรัตน์, ศุภร เสรีรัตน์, ปณิดา มีจินดา, จิระวัฒน์ อนุวิชชานนท์ และอรทัย เลิศวรรณวิทย์. (2552).
การบริหารตลาดยุคใหม่ฉบับปรับปรุงใหม่ ปี 2552. กรุงเทพฯ: ธรรมสาร.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์, ปริญ ลักษิตานนท์ และศุภร เสรีรัตน์. (2541). การวิจัยธุรกิจ. กรุงเทพฯ: เพชรจรัสแสงแห่งโลกธุรกิจ.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์, ปริญ ลักษิตานนท์, ศุภร เสรีรัตน์ และองอาจ ปะทะวานิช. (2546). การบริหารตลาดยุคใหม่ฉบับปรับปรุงใหม่ ปี 2546. กรุงเทพฯ: ดวงกมลสมัย.
ศุภามาส ก้อนพิลา และกรวีร์ ชัยอมรไพศาล. (2561). ส่วนประสมทางการตลาดในการเลือกใช้บริการเช่าห้องพักในเขตตำบลช้างเผือก อำเภอมือง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารบัณฑิตวิจัย, 9(1). 201 – 215.
สถาบันวิจัยและพัฒนาอัญมณีและเครื่องประดับ (องค์การมหาชน), ศูนย์ข้อมูลอัญมณีและเครื่องประดับ. (2559). อุตสาหกรรมอัญมณีและเครื่องประดับ (เครื่องประดับเทียม). สืบค้นจาก https://www.thaitextile.org/index.php/blog/2016/08/thti18201601
สมจิตร ล้วนจำเริญ. (2541). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ (องค์การมหาชน). (2559). ETDA เผยผลสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้เนตปี 58 เจาะผู้ใช้แยกตามเจนเนอเรชั่นแบบถึงกึ๋น. สืบค้นจาก https://www.etda.or.th/content/thailand-internet-user-profile-2015.html
สุธี วงษ์วิชาสวัสดิ์. (2556). ส่วนประสมการตลาดบริการที่มีผลต่อลูกค้าห้างหุ้นส่วนสามัญ เงินทองยนต์ จังหวัดเชียงใหม่ ในการซื้อเครื่องประดับเงิน. (การค้นคว้าแบบอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, สาขาวิชาบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่).
สุวสา ชัยสุรัตน์. (2537). หลักการตลาด. กรุงเทพฯ: ภูมิบัณฑิตการพิมพ์.
อดุลย์ จาตุรงคกุล. (2549). กลยุทธ์การตลาด. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
กรมพัฒนาธุรกิจการค้า. (2559). ข้อมูลจดทะเบียนนิติบุคคลเดือนตุลาคม 2559. สืบค้นจาก https://www.m-society.go.th/article_attach/18295/20247.pdf
กุณฑลี รื่นรมย์. (2555). การวิจัยการตลาด. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กุลธิดา ก้าวสัมพันธ์ และปะราสี เอนก. (2561). การส่งเสริมทางการตลาดที่มีผลต่อพฤติกรรมบริโภคกาแฟสดแฟรนไชส์ของผู้บริโภคในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารบัณฑิตวิจัย, 9(1). 183 – 199.
ดรุณี พลบุตร. (2558). พฤติกรรมผู้บริโภคและปัจจัยการสื่อสารการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อ เครื่องประดับบนเครือข่ายสังคมออนไลน์ของผู้หญิงในเขตกรุงเทพมหานคร. (การค้นคว้าอิสระวารสารศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาการจัดการการสื่อสารองค์กร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).
ธีระภัทร์ เอกผาชัยสวัสดิ์. (2551). ประชากรศึกษา. สืบค้นจาก https://computer.pcru.ac.th/emoodledata/19/
นวพร เพชรแก้ว. (2559). พฤติกรรมและส่วนประสมทางการตลาดของผู้บริโภคที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องประดับเงินในประเทศไทย. (การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการจัดการสาระและการสร้างคุณค่า มหาวิทยาลัยกรุงเทพ).
ปฏิภาณ สุวรรณพัฒนา. (2557). ส่วนประสมการตลาดที่มีผลต่อนักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศในการเลือกซื้อเครื่องประดับเงินในอำเภอเมืองจังหวัดเชียงใหม่. (การค้นคว้าแบบอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการตลาด มหาวิทยาลัยเชียงใหม่).
ปรมะ สตะเวทิน. (2546). หลักนิเทศศาสตร์. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจำกัด ภาพการพิมพ์.
ประสพชัย พสุนนท์. (2555). การวิจัยการตลาด. กรุงเทพฯ: บริษัทสำนักพิมพ์ท้อป จำกัด.
ปิยภา แดงเดช. (2557). การสรุปการบรรยายของนักศึกษา D.B.A.06 มหาวิทยาลัยศรีปทุม เอกสารสืบค้น และเอกสารประกอบการเรียนการสอน. สืบค้นจาก https://aya55ake.wordpress.com/2014/11/19/%
ระบบสถิติทางการทะเบียน. (2558). จำนวนประชากรแยกรายอายุ. สืบค้นจาก https://stat.dopa.go.th/stat/
statnew/upstat_age_disp.php
รัตนาภรณ์ แซ่ตั้ง. (2552). การศึกษาพฤติกรรมและปัจจัยทางการตลาดในการซื้อเครื่องประดับเงิน กรณีศึกษาผู้บริโภคในเขตบางรัก กรุงเทพมหานคร. (การศึกษาเฉพาะบุคคลบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, สาขาวิชาบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ).
ศิริวรรณ เสรีรัตน์, ศุภร เสรีรัตน์, ปณิดา มีจินดา, จิระวัฒน์ อนุวิชชานนท์ และอรทัย เลิศวรรณวิทย์. (2552).
การบริหารตลาดยุคใหม่ฉบับปรับปรุงใหม่ ปี 2552. กรุงเทพฯ: ธรรมสาร.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์, ปริญ ลักษิตานนท์ และศุภร เสรีรัตน์. (2541). การวิจัยธุรกิจ. กรุงเทพฯ: เพชรจรัสแสงแห่งโลกธุรกิจ.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์, ปริญ ลักษิตานนท์, ศุภร เสรีรัตน์ และองอาจ ปะทะวานิช. (2546). การบริหารตลาดยุคใหม่ฉบับปรับปรุงใหม่ ปี 2546. กรุงเทพฯ: ดวงกมลสมัย.
ศุภามาส ก้อนพิลา และกรวีร์ ชัยอมรไพศาล. (2561). ส่วนประสมทางการตลาดในการเลือกใช้บริการเช่าห้องพักในเขตตำบลช้างเผือก อำเภอมือง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารบัณฑิตวิจัย, 9(1). 201 – 215.
สถาบันวิจัยและพัฒนาอัญมณีและเครื่องประดับ (องค์การมหาชน), ศูนย์ข้อมูลอัญมณีและเครื่องประดับ. (2559). อุตสาหกรรมอัญมณีและเครื่องประดับ (เครื่องประดับเทียม). สืบค้นจาก https://www.thaitextile.org/index.php/blog/2016/08/thti18201601
สมจิตร ล้วนจำเริญ. (2541). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ (องค์การมหาชน). (2559). ETDA เผยผลสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้เนตปี 58 เจาะผู้ใช้แยกตามเจนเนอเรชั่นแบบถึงกึ๋น. สืบค้นจาก https://www.etda.or.th/content/thailand-internet-user-profile-2015.html
สุธี วงษ์วิชาสวัสดิ์. (2556). ส่วนประสมการตลาดบริการที่มีผลต่อลูกค้าห้างหุ้นส่วนสามัญ เงินทองยนต์ จังหวัดเชียงใหม่ ในการซื้อเครื่องประดับเงิน. (การค้นคว้าแบบอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, สาขาวิชาบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่).
สุวสา ชัยสุรัตน์. (2537). หลักการตลาด. กรุงเทพฯ: ภูมิบัณฑิตการพิมพ์.
อดุลย์ จาตุรงคกุล. (2549). กลยุทธ์การตลาด. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
