ผลการใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง อ่านให้รู้ ดูให้แจ้ง เขียนให้คล่องที่มีต่อความสามารถด้านการอ่านและเขียนภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1

Main Article Content

อาจารีย์ สาธุวิจารณ์
ทิพย์วิมล วังแก้วหิรัญ
พรทิพย์ อ้นเกษม

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความสามารถด้านการอ่านและการเขียนภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยชุดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง อ่านให้รู้ ดูให้แจ้ง เขียนให้คล่อง และศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนด้วยชุดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง อ่านให้รู้ ดูให้แจ้ง เขียนให้คล่อง ประชากรคือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ในกลุ่มวิชาการบ้านโพธิ์ 1 อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1 ปีการศึกษา 2562 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนวัดกระทุ่ม (โสมประชาสรรค์) จำนวน 1 ห้องเรียน ซึ่งได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง อ่านให้รู้ ดูให้แจ้ง เขียนให้คล่อง ที่มีต่อความสามารถด้านการอ่านและเขียนภาษาไทย 2) แบบทดสอบความสามารถด้านการอ่านภาษาไทย 3) แบบทดสอบความสามารถด้านการเขียน ภาษาไทย และ 4) แบบประเมินความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนด้วยชุดกิจกรรมการเรียนรู้ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย ( ) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D) และทดสอบสมมติฐานโดยใช้สถิติ t-test แบบ Dependent


ผลการวิจัยพบว่า 1) หลังเรียนด้วยชุดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง อ่านให้รู้ ดูให้แจ้ง เขียนให้คล่อง นักเรียนมีความสามารถด้านการอ่านและการเขียนภาษาไทยสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 2) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อชุดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง อ่านให้รู้ ดูให้แจ้ง เขียนให้คล่อง อยู่ในระดับมากที่สุด ( =4.84, S.D.= 0.30)

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

บท
Research Article

References

จิตรา ดวงปรีชา. (2555). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างความสามารถด้านการเขียนสะกดคำ และการเข้าใจความหมายของคำ กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).

ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน.์ (2558). 80 นวัตกรรม การจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. (พิมพ์ครั้งที่ 8). นนทบุรี: พี บาลานซ ไซด์แอนด์ปริ้นติ้ง.

ชวลิต เขงทอง. (2554). กิจกรรมการเรียนการสอน. สืบค้นจาก http://www.stjohn.ac.th/polytechnic/stpoly/rb

ไทยรัฐออนไลน์. (2559). เจาะปมร้อนรับวันเด็ก อะไรทำเยาวชนไทยอ่านไม่ออก. สืบค้นจาก https://www.thairat.co.th/content/560044

ทิศนา แขมมณี. (2561). ศาสตร์การสอน:องค์ความรู้เพื่อการจัดการกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพฯ: ด่านสุทธาการพิมพ์.

บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

ปิยะวรรณ กันภัย. (2555). ผลการเรียนรู้แบบผสมผสานตามแนวคิดของกานเย เรื่องคอมพิวเตอร์เบื้องต้น ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม).

ประภาศรี สักดิ์ศรีชัยกุล. (2554). การนำเสนอรูปแบบการเรียนการสอนผ่านเว็บวิชาภาษาไทยตามกระบวนการสอนของกาเย่ สำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาไทยต่ำ. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาโสตทัศนศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).

ประเสริฐ สำเภารอด. (2552). การพัฒนาชุดกิจกรรม เรื่อง ระบบนิเวศในโรงเรียน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนเซนต์ดอมินิก. (สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, สาขาการมัธยมศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).

เมษา คือใคร. (2554). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดของ Gagné เรื่อง ประโยคเพื่อการสื่อสารของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย).

วิไลรัตน์ ปัญญาสงค์. (2557). การพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนวิชาภาษาไทย เรื่องการอ่านจับใจความสำคัญ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2550 โรงเรียนอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุตรดิตถ์ เขต 1. สืบค้นจาก http://www.utd.ac.th/utdschool/index.php?view=article&catid

ศุภาวรรณ ชัยลังกา, เพ็ญพิศุทธิ์ ใจสนิท และศิวกรณ์ สองแสน. (2557). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดของกานเย เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาไทยสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วารสารบัณฑิตวิจัย, 10(1), 1-34.

สำนักทดสอบทางการศึกษา. (2560). คู่มือการประเมินความสามารถด้านการอ่านออก ปีการศึกษา 2560. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

สุธะนะ พามนตรี. (2561). ความสำคัญของภาษาไทย. สืบค้นจาก https://www.classtart.org/classes/4131

เสน่ห์ บุญศรีรัมย์. (2554). ผลการใช้ชุดกิจกรรมสถานการณ์จำลองเพื่อพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์).

แสงนภา ใจเย็น, ยุพิน อินทะยะ และศศิธร อินตุ่น. (2562). การพัฒนาความเข้าใจในการอ่านและความสามารถในการตั้งคำถามแบบคิว เอ อาร์ โดยใช้กลวิธีการอ่านแบบร่วมมือของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารบัณฑิตวิจัย, 10(2), 55-72.

หทัยชนก ออนสา. (2556). การพัฒนาทักษะการอ่านโดยใช้กิจกรรมการเรียนปนเล่นของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านนาอ้อม สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพะเยา เขต 2. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการสอนภาษาไทย มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย).

หทัยรัตน์ ลิ้มกุล. (2554). การพัฒนาบทเรียนอีเลิร์นนิ่งตามขั้นตอนการสอนของกานเย เรื่อง หลักการใช้ภาษา โรงเรียนวัดอาวุธวิกสิตาราม สังกัดกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ).

อรุณรัตน์ รอดสม. (2554). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ เรื่อง ไฟฟ้าน่ารู้ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ด้วยชุดกิจกรรมการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ 5 ขั้น (5Es). ศูนย์วิจัยเทคโนโลยีทางอาชีวศึกษา สำนักวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. สืบค้นจาก http://www.vcharkarn.com/journal/view/2945

อัจฉรา ตาเล๊ะเจ๊ะโซะ. (2554). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเขียนเรื่องตามจินตนาการวิชาภาษาไทยโดยใช้สื่อประสมสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิราชราชนครินทร์ สาขามนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์, 4(2), 85-92.

อัณณ์ชญากร พัฒนประสิทธิ์. (2562). การพัฒนาชุดการสอนคำพื้นฐานประกอบรูปภาพจริง เรื่อง ชีวิตประจำวัน เพื่อพัฒนาทักษะการอ่านการเขียนคำพื้นฐานระดับประถมศึกษา สำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ. วารสารบัณฑิตวิจัย, 10(2), 93-107.

Zhu, Q. L. (2559). การพัฒนาความสามารถการฟังการเขียนระบบพินอินภาษาจีน โดยใช้แนวคิดของกานเย ของนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพปีที่ 1 วิทยาลัยอาชีพวศึกษาดุสิตพนิชยการกรุงเทพฯ. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์).