การพัฒนารูปแบบการจัดการโซ่อุปทานสินค้าเกษตรตามมาตรฐานอาหารปลอดภัยสำหรับโรงพยาบาล โรงพยาบาลอำเภอสีคิ้วจังหวัดนครราชสีมา

ผู้แต่ง

  • พิชญา วรรณพงศ์เจริญ คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล
  • ภมรย์ สกุลเลิศวัฒนา คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล
  • บารมี วรรณพงศ์เจริญ คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล

คำสำคัญ:

การจัดการโซ่อุปทานสินค้าเกษตร, มาตรฐานอาหารปลอดภัย, โรงพยาบาลอำเภอสีคิ้วจังหวัดนครราชสีมา

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาและอุปสรรคของโซ่อุปทานสินค้าเกษตรต่อมาตรฐานอาหารปลอดภัยโรงพยาบาลอำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมาเพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการโซ่อุปทานสินค้าเกษตรต่อมาตรฐานอาหารปลอดภัยโรงพยาบาลอำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา และเพื่อเสนอรูปแบบการจัดการโซ่อุปทานสินค้าเกษตรถ่ายทอดแก่เกษตรกรอำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพโดยเครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา เป็นแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง แบบบันทึกข้อมูล และแบบสอบถามวัดความรู้ความเข้าใจจากการถ่ายทอดข้อมูลและวิเคราะห์ SWOT พร้อมจัดทำ TOWS Matrix  เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนารูปแบบการจัดการโซ่อุปทานสินค้าเกษตรกลุ่มผู้ให้ข้อมูล ประกอบด้วยเกษตรกรและผู้ที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการส่งผลผลิตทางการเกษตรเข้าสู่โรงครัวโรงพยาบาลอำเภอสีคิ้ว จำนวน 28 ราย

ผลการวิจัยพบว่าการดำเนินงานในรูปแบบปัจจุบันยังมีข้อบกพร่องในเรื่องการประสานงานกันระหว่างเกษตรกรและโรงพยาบาล มีเพียงการประสานงานกันในบางส่วน และยังพบปัญหาและอุปสรรคในด้านการไหลเวียนของข้อมูล โดยรูปแบบการจัดการโซ่อุปทานสินค้าเกษตรใหม่ระบุให้เกษตรกรจัดตั้งกลุ่ม และทำงานร่วมกัน เพื่อเป็นตัวแทนในกระบวนการกลางทางทำหน้าที่เป็นผู้ประสานงาน รวบรวมและกระจายผลผลิตและข้อมูล นอกจากนี้ เกษตรกรแต่ละรายยังต้องเป็นผู้จัดหาผลผลิตจากเกษตรกรรายอื่น โดยใช้ระบบลูกไร่ เพื่อจัดหาและส่งวัตถุดิบตามคำสั่งซื้อ สำหรับความเข้าใจของเกษตรกรและความพร้อมในการนำรูปแบบการจัดการโซ่อุปทานสินค้าเกษตรไปสู่การปฏิบัติ พบว่ามีความเข้าใจเนื้อหาและความพร้อมระดับมาก และมีจำนวน 4 ราย สามารถปฏิบัติตามได้ทุกขั้นตอน งานวิจัยนี้ สามารถนำไปเป็นแนวทางการบริหารรูปแบบการจัดการโซ่อุปทานสินค้าเกษตรตามมาตรฐานอาหารปลอดภัยสำหรับโรงพยาบาลต่อไป

เอกสารอ้างอิง

Chaimunkong, C., & Chaimunkong, M. (2014). Logistics and supply chain strategy competing in the global market (4th ed.). Bangkok: Duangkamonsamai.

Chopra S., &Meindl P. (2007) Supply Chain Management. Strategy, Planning & Operation. In C. Boersch& R. Elschen(eds) Das Summa Summarum des Management. Gabler. https://doi.org/10.1007/978-3-8349-9320-5_22

Food Sanitation Division. (1998). Cleanliness control Food safety for hospital patients.Department of Health. Bangkok: Ministry of Public Health.

Glaser-Segura, D., Anghel, L. D., & Tucci, J. (2006). Supply chain management and the Romanian transition.Amfiteatru Economic, 19(5), 18-26.Retrieved from https://mpra.ub.uni-muenchen.de/3646/1/MPRA_paper_3646.pdf

Health Administration Division. (2017). Food Safety Hospital. Bangkok: Born to B Pubilshing.

Intramuang, Y., (2007). Study on hospital food safety network (Research report). Faculty of Environment and Resource Studies. Mahasarakham: Mahasarakham University.

Lerdwiwatchaiyaporn, S., Wannarak, J., Homyamyen, P., Thumkhuntod, J., &Kongpoung, P. (2018). Logistics and Supply Chain Management of Water Chestnut Farmers Group Suphanburi Province(Research report). Bangkok: Thailand Research Fund.

Lorchirachoonkul, V., Atthirawong, W., &Leerojanaprapa, K. (2018). SWOT and TOWS Matrix Analysis for Strategic Development to Increase Thai-Laos Silk Supply Chain Efficiency. WMS Journal of Management Walailak University, 7(3), 15-26.

National Food Board. (2014). Strategic Framework for Food Management in Thailand. Food and Drug Administration. Bangkok: Ministry of Public Health.

Na-Wattanaprasert, N.K. (2015). Principle of Engineering Logistics and Supply Chain Management.Bangkok:Punyachon.

Patcharadamrongkul, M. (2017). SCOR Model: Supply Chain Management Model For learning and understanding. Retrieved from https://naitakeab.wordpress.com/2017/04/18/%e0%b8%81%e0%b8%a5%e0%b8%b1%e0%b9%88%e0%b8%99-scor-model-%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b9%89%e0%b9%80%e0%b8%82%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b9%83%e0%b8%88%e0%b8%a0%e0%b8%b2%e0%b8%a2%e0%b9%83%e0%b8%95%e0%b9%89/

Pimonratnakan, S. (2017). The supply chain management of agricultural commodities orchids in Budhamonthon, NakhonPathom province.E-Journal Silpakorn University, 10(2), 1595-1610.

Poapongsakorn, N.,Titapiwattanakul, B., Ongkittikul, S., Anuchitworawong, C., Thubprasert, C., Thunlayawasinphong, S., … Puntakua, K. (2010). Supply Chain Management and logistics Guidelines of agricultural products (Research report). Bangkok: Thailand Development Research Institute (TDRI)

Ritthaisong, Y., Akasart, E., Apisitpinyo, B., &Tungprasert, S. (2018). The Improvement of Supply Chain Performance of ThungSumrit Jasmine Rice to Enhance Firm Competitiveness: The Case Study of Pimai Agricultural Cooperative, Pimai District, Nakhon Ratchasima. Journal of Business Administration the Association of Private Higher Education Institutions o Thailand, 7(1), 123-145.

Sorat, T. (2007). How to apply logistics and supply chain management?. Bangkok: V-SERVE Logistic.

Suharitadumrong, V. (2002). Supply chain management. Bangkok: Pearson Education Indochina.

Supply-Chain Council. (2004).The SCOR Model for Supply Chain Strategic Decisions. Retrieved from https://scm.ncsu.edu/scm-articles/article/the-scor-model-for-supply-chain- strategic-decisions

Thongkhum, S. (2015). Strengthening of Organic Vegetable Supply Chain Network: Case Study of Food Safety Project, Lampang Hospital. Rajabhat Chiang Mai Research Journal, 16(1), 71-81.

Vanichbuncha, K. (2005). Using SPSS for windows in data analysis.Bangkok: Chulalongkorn University

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2021-06-07

รูปแบบการอ้างอิง

วรรณพงศ์เจริญ พ., สกุลเลิศวัฒนา ภ., & วรรณพงศ์เจริญ บ. (2021). การพัฒนารูปแบบการจัดการโซ่อุปทานสินค้าเกษตรตามมาตรฐานอาหารปลอดภัยสำหรับโรงพยาบาล โรงพยาบาลอำเภอสีคิ้วจังหวัดนครราชสีมา . วารสารวิชาการบริหารธุรกิจ สมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย, 10(1), 179–197. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/apheitvu/article/view/245355

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย