COACHING SKILLS DEVELOPMENT PROGRAM OF SCHOOL ADMINISTRATORS UNDER THE UDONTHANI SECONDARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE
Keywords:
Coaching skills for School Administrators, Coaching Skills Development Program, Coaching Skills, CoachingAbstract
The objectives of this research were: 1) to examine needs for developing coaching skills of school administrators under the Secondary Educational Service Area Office Udon Thani, 2) to developing a program for enhancing coaching skills of school administrators, and 3) to evaluate the developed program. The research adopted a multiphase mixed-methods design consisting of three phases: Phase I examined the needs for developing coaching skills among school administrators under the Secondary Educational Service Area Office Udon Thani, with the sample of 56 school administrators. Phase II involved the development of a program to enhance these coaching skills. The quality of the program was validated by five scholars. Phase III involved evaluating the developed program for suitability and feasibility, with the sample comprising the same participants as in Phase I. The research findings revealed that: 1) the need for developing coaching skills of school administrators under the Secondary Educational Service Area Office Udon Thani, was at the highest level overall; 2) the developed program comprised five elements of coaching skills and four lesson plans; and 3) the developed was rated at the highest level in terms of suitability and feasibility.
References
ชูชัย สมิทธิไกร. (2556). การฝึกอบรมบุคลากรในองค์การ. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฏฐนิธ กาลพัฒน์. (2565). การพัฒนาการบริหารทรัพยากรมนุษย์ด้วยทักษะการโค้ช. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 6(2), 579-581.
ณัฏฐพล ทีปสุวรรณ. (2562). นโยบายการศึกษา. วิทยาจารย์วารสารเพื่อการพัฒนาวิชาชีพครู, 118(10), 5.
ณัฐพงษ์ ภูชมศรี. (2563). การพัฒนาโปรแกรมการเสริมสร้างขวัญและกำลังใจของครูโดยใช้กระบวนการเสริมสร้างพลังอำนาจ. วิทยานิพนธ์ กศ.ม. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ทัศนีย์ จารุสมบัติ. (2561). ชีวิตที่ใช่ในแบบโค้ชและฟา. กรุงเทพฯ: บริษัทพริ้นท์ซิตี้ จำกัด.
ธนานันต์ ดียิ่ง. (2556). โปรแกรมการพัฒนาสมรรถนะครูระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานด้านการวัดและประเมินผลในชั้นเรียน. วิทยานิพนธ์ ปร.ด. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
เบญริสา ตันเจริญ. (2562). กลยุทธ์การสื่อสารภายในองค์กรสาหรับองค์กรขนาดกลางและขนาดเล็ก. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 8(1), 192-204.
ปิยะธิดา ปัญญา. (2561). การพัฒนาโปรแกรมการฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างทักษะการวิจัยในชั้นเรียนของนักศึกษาครู. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พัชรา วาณิชวศิน. (2560). การพัฒนาภาวะผู้นำ : จากทฤษฎีสู่แนวปฏิบัติที่ดีและกรณีศึกษา= Leadership development: theories, best practices and case study. กรุงเทพฯ: ปัญญาชน.
วัชรา เล่าเรียนดี. (2556). ศาสตร์การนิเทศการสอน และการโค้ช การพัฒนาวิชาชีพ: ทฤษฎีกลยุทธ์สู่การปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากรวิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2557). การโค้ชเพื่อการรู้คิด (Cognitive Coaching). กรุงเทพฯ: จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.
ศศิมา สุขสว่าง. (2562). ทักษะการโค้ช (Coaching Skill) สำหรับผู้บริหารเพื่อพัฒนาศักยภาพผู้ใต้บังคับบัญชา. เข้าถึงได้จาก https://www.sasimasuk.com/16657170/%E0%B8%97?utm_source=gemini. 7 ธันวาคม 2566.
ศิรภัสสรศ์ วงศ์ทองดี. (2556). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริรัตน์ ศิริวรรณ. (2557). การโค้ชเพื่อพัฒนาผลการปฏิบัติงานที่ยอดเยี่ยม. กรุงเทพฯ: เอช อาร์ เซ็นเตอร์.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุดรธานี. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2566–2570. อุดรธานี: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุดรธานี.
สิราวิชญ์ วัชรกาฬ. (2562). รูปแบบการพัฒนาทักษะการโค้ชสำหรับผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ ปร.ด. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
สุธรรม ธรรมทัศนานนท์. (2561). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างภาวะผู้นำแห่งการเรียนรู้ของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารวิจัยทางการศึกษา, 13(2), 170-181.
สุรยุทธ กอบกิจพานิชผล. (2562). การโค้ชและระบบพี่เลี้ยงในภาครัฐ. นนทบุรี: สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน.
สุวัฒน์ วัฒนวงศ์. (2555). จิตวิทยาเพื่อการฝึกอบรมผู้ใหญ่. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อภิชัย พันธเสน และคณะ. (2558). รายงานวิจัยการสังเคราะห์งานวิจัยว่าด้วยปัญหาและข้อเสนอแนะ ในกระบวนการจัดการศึกษาไทย: ประเด็นปัญหาคุณภาพการศึกษา (2535-2558). กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
อรอนงค์ ธาราไพศาลสุข. (2562). ผลของการนิเทศตามโมเดลการโค้ชแบบโกรว์ของผู้บริหารทางการพยาบาลระดับต้นที่โรงพยาบาลเอกชน. วิทยานิพนธ์ พย.ม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยคริสเตียน.
อัจฉรา จุ้ยเจริญ. (2559). คู่มือการโค้ช เพื่อผู้นำยุคใหม่. กรุงเทพฯ: แอคคอมแอนด์อิมเมจ.
Boone, E. J. (1992). Developing Programs in Adult Education. New Jersey: Prentice Hall.
Brent, M.; & Dent, F. E. (2015). The leader’s guide to coaching and mentoring: how to use soft skills to get hard results. London: Pearson.
Bruce R. Joyce; Marsha Weil and Emily Calhoun. (2015). Models of Teaching. (9th ed). Boston MA: Pearson.
Lofthouse, R., Leat, D., & Towler, C. (2010). Coaching for teaching and learning: A practical Guide for schools. England: CfBT Education Trust.
McClelland, D.C. (1973). Testing for Competence Rather Than for Intelligence. American Psychologist, 28, 1-14.
Mink, O.G., Owen, K.Q., and Mink, B.P. (1993). Developing High-Performance People: The Art of Coaching. Massachusetts: Wesley.
Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2000). Self-determination theory and the facilitation of intrinsic motivation, social development, and well-being. American Psychologist, 55(1), 68-78.
Taba, Hilda. (1962). Curriculum Development: Theory and Practice. New York: Harcourt Brace and World.
Whitmore, J. (2009). Coaching for performance: the principles and practice of coaching and leadership. London: Nicholas Brealey Publishing.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร ถือว่าเป็นลิขสิทธิ์ของบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
