COMPONENTS OF SCHOOL ADMINISTRATORS IN THE VUCA WORLD ERA IN SPECIAL- AREA PRIMARY SCHOOLS IN THE SOUTHERN BORDER PROVINCES
Keywords:
Components, School Administrators, VUCA World Era, Special-Area Primary SchoolsAbstract
This research aimed to examine the components and indicators of school administrators in the VUCA world era in special-area primary schools in the southern border provinces. The sample consisted of teachers serving as department heads of academic affairs administration. The sample size was determined based on Hair et al.'s concept of the ten-times rule, based on the number of indicators, resulting in a total of 200 participants. The research instrument was a set of 5-point Likert scale questionnaires. Content validity was assessed by seven experts, ranging from 0.86 to 1.00, and reliability was assessed using Cronbach's alpha coefficient, ranging from 0.97 to 0.99. General data analysis drawn from respondents was also conducted using frequency and percentage, while exploratory factor analysis was performed using Principal Axis Factoring (PAF) with Oblique Rotation.
The research findings revealed that components for school administrators in the VUCA world era in special-area primary schools in the southern border provinces consisted of three components with 11 indicators: Component 1, Clarity, included five indicators; Component 2, Vision, included three indicators; and Component 3, Resilience, included three indicators.
References
กฤษธรา ยองใย. (2561). ผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. ในการประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 2. (หน้า 37–44). กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร. (2560). ยุทธศาสตร์กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร พ.ศ. 2560–2564. กรุงเทพฯ: กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร.
กระทรวงการคลัง. (2565). ประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง การกำหนดสำนักงานในเขตพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้เป็นพื้นที่พิเศษประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2565. กรุงเทพฯ: กระทรวงการคลัง.
เจริญ ภูวิจิตร์. (ม.ป.ป.) ภาวะผู้นำทางการศึกษาโลกยุคผันผวน. เข้าถึงได้จาก http://www.nidtep.go.th/2017–publishdoc20220906–1.pdf. 2 มีนาคม 2565.
คณะกรรมาธิการความมั่นคงแห่งรัฐ สภาผู้แทนราษฎร. (2553). สถานการณ์ความไม่สงบในจังหวัดชายแดนภาคใต้และแนวทางแก้ไขเชิงรุก. รายงานผลการพิจารณาศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
โชติกา ใจทิพย์ และกฤษดา เชียรวัฒนสุข. (2561). ศักยภาพของผู้นำองค์กรธุรกิจในสถานการณ์ โลกที่มีความผันผวนความไม่แน่นอน ความซับซ้อน และความคลุมเครือ. วารสารการจัดการธุรกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา, 7(1), 1–14.
ฐานิตา ภูวนาถนรานุบาล. (2564). ผู้นำสายพันธ์ใหม่ ในโลก VUCA. เข้าถึงได้จาก https://www.brightsidepeople.com/. 2 มีนาคม 2565.
บุญมา แพ่งศรีสาร. (2561). คุณลักษณะผู้บริหารทางการศึกษาในยุคศตวรรษใหม่. วารสาร มจร นครน่านปริทรรศน์, 2(2), 131–141.
พัชราภรณ์ ดวงชื่น. (2561). ผู้นำองค์กรในโลก VUCA. วารสารมหาวิทยาลัยคริสเตียน, 24(3), 450–458.
ยุพารัตน์ ใยเมือง. (2565). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในยุค VUCA world. ในการประชุมวิชาการนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 4 “GRADUATE SCHOOL CONFERENCE 2022 iHappiness: ความสุขและคุณภาพชีวิตที่ดีอย่างยั่งยืนในยุคสังคมดิจิทัล”. (หน้า 1198–1204). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
วิชัย เทียนถาวร. (2565). รายงานสรุปการประชุมเชิงปฏิบัติการพัฒนาศักยภาพบุคลากรในการติดตามและประเมินผลการดำเนินงานของสถาบันพระบรมราชชนก ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2565. นนทบุรี: กองยุทธศาสตร์ สถาบันพระบรมราชชนก.
วิฑูรย์ สิมะโชคดี. (2560). ผลร้ายต่อองค์กรในยุค VUCA World. เข้าถึงได้จาก https://www.matichon.co.th/columnists/news_567047. 23 กุมภาพันธ์ 2565.
วิทยา จิตนุพงศ์. (2563). ภาวะผู้นำของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในยุค VUCA World. วารสารรามคำแหง ฉบับรัฐประศาสนศาสตร์, 3(3), 220–237.
วิรไท สันติประภพ. (2017). ความท้าทายของเศรษฐกิจไทยในโลก VUCA. เข้าถึงได้จาก https://www.the101.world/veerathai–santiprabhob/. 23 กุมภาพันธ์ 2565.
ศุภเชษฐ์ กาญจนมณี นวรัตน์ ไวชมภู และชณัฐ พรหมศรี. (2566). การปรับตัวของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคโลกพลิกผัน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 13(1), 1–13.
ศูนย์ประสานงานและบริหารการศึกษาจังหวัดชายแดนภาคใต้. (2560). แผนยุทธศาสตร์การศึกษาเขตพัฒนาพิเศษเฉพาะกิจ จังหวัดชายแดนภาคใต้ 20 ปี (พ.ศ. 2560–2579). ม.ป.พ.
ศูนย์ศึกษายุทธศาสตร์ สถาบันวิชาการป้องกันประเทศ. (2562). เอกสารศึกษาเฉพาะกรณี (Case Study) เรื่อง “อนาคตทิศทางการแก้ปัญหา 3 จังหวัดชายแดนใต้”. กรุงเทพฯ: กองศึกษาวิจัยทางยุทธศาสตร์และความมั่นคง.
ศศิมา สุขสว่าง. (2562). VUCA World ความท้าทายสำหรับผู้นำยุคใหม่. เข้าถึงได้จาก https://www.sasimasuk.com/16768188/vuca–world. 23 กุมภาพันธ์ 2565.
สิทธิชัย ทองมาก วุฒิชัย เนียมเทศ เรชา ชูสุวรรณ และฤทัยชนนี สิทธิชัย. (2561). เหลียวหลังแลหน้าคุณภาพการศึกษาในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(พิเศษ), 186–198.
Bănică, A., Tigănaşu, R., & Nijkamp, P. (2024). Institutional quality in green and digital transition of EU regions–A recovery and resilience analysis. Retrieved from. https://doi.org/10.1002/gch2.202400031
Bennett, N., & Lemoine, G. J. (2014). What VUCA really means for you. Harvard Business Review, 92(1/2), 27–29.
Doeze Jager–van Vliet, S., Born, M., & Van der Molen, H. (2017). Self–other agreement between employees On their need for achievement, power, and affiliation: A social relations study. Scandinavian Journal of Work, Environment and Health, 2(9), 1–12.
Goleman, D., Boyatzis, R. E., & McKee, A. (2013). Primal leadership: Unleashing the power of emotional intelligence. Harvard Business Press.
Hair, J.F., Black, W.C., Babin, B.J. & Anderson, R.E. (2010). Multivariate Data Analysis. New York: Pearson.
Ferrante, C. J., Selzer, R. A., Friesen, G. B., & Zimmerman, R. D. (2018). Building strategic decision clarity: The importance of a decision clarity framework. Journal of Business Strategy, 39(4), 41–47.
FUTURISTNIDA. (2020). 3 ทักษะผู้นำที่ต้องปรับในยุค VUCA World. Retrieved from https://futurist.nida.ac.th/3-ทักษะผู้นำที่ต้องปรับใ/. February 23th, 2022.
Ismi D. A. Nurhaeni, Asbiyal Nurdin, Prama Wiratama, & Yusuf Kurniawan. (2022). Gendered–Perspective Agile Leadership in the VUCA Era During the Covid–19 Pandemic. Jurnal Ilmu Sosial dan Ilmu Politik, 26(2), 119-136.
Kotter, J. P. (1996). Leading Change: Why Transformation Efforts Fail. Harvard Business Review, 73, 59-67.
Lunenburg, A. C. O. (2021). Educational Administration: Concepts and Practices. Thousand Oaks, California: SAGE Publications
Mangahas, A. M. E. (2017). Perceptions of high school biology teachers in Christian schools on relationships between religious beliefs and teaching evolution. Journal of Research on Christian Education, 26(1), 24–43.
Men, L. R. (2021). Internal communication during the COVID–19 pandemic: Sensemaking, ambiguity, and turnover intention. International Journal of Business Communication, 58(2), 123–147.
Mombourquette, C. (2017). The role of vision in effective school leadership. Retrieved from https://search.ebscohost.com/login.aspx?direct=true&profile=ehost&scope=site&authtype=crawler&jrnl=13241702&AN=126378979. February 23th, 2022.
Rahimi, L., & Choobineh, M. (2024). Measurement and evaluation of social resilience indicators in the Historical neighborhoods of Tabriz city (Case Study: Sorkhab Neighborhood of Tabriz). Retrieved from https://sppl.ui.ac.ir/ article_28228_en.html. February 23th, 2022.
Simons, R. (2018). Levers of Control: How Managers Use Innovative Control Systems to Drive Strategic Renewal. Boston: Harvard Business Press.
Zainuddin, Z., Kissinger, K., Kadir, S., & Badaruddin, B. (2024). The role of local government in disaster risk reduction: Increasing the regional disaster resilience index. Retrieved from https://ppjp.ulm.ac.id/ journal/index.php/es/article/view/18889. March 19th, 2025.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร ถือว่าเป็นลิขสิทธิ์ของบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
