A STUDY OF LEARNING ACHIEVEMENT IN MATHEMATICAL PROBLEM-SOLVING SKILLS ON THE TOPIC OF RATIONAL NUMBERS AND EXPONENTS USING THE LEARNING MANAGEMENT BASED ON THE STAR STRATEGY TOGETHER WITH DIALOGUE CONCEPT FOR MATHAYOMSUKSA 1 STUDENTS
Keywords:
Learning Achievement, Problem-Solving Skills, STAR Strategy, DialogueAbstract
The purposes of this research were to: 1) compare the students’ learning achievement before and after learning through the learning management based on the STAR strategy together with the dialogue concept; 2) compare the students’ mathematical problem-solving skills before and after the intervention; 3) examine the students’ dialogic characteristics; and 4) explore the students’ opinions with the developed learning management. The sample consisted of 34 Mathayomsuksa 1 students from Sarasas Witaed Burapha School in the first semester of the 2024 academic year, selected through cluster random sampling, with the classroom serving as the sampling unit. The research instruments were: 1) lesson plans, 2) a learning achievement test, 3) a mathematical problem-solving skills test, 4) a scale for assessing students’ dialogic characteristics, and 5) a set of questionnaires examining students’ opinions. The statistics used for data analysis included mean, standard deviation, and t–test for Dependent Samples.
The results revealed as follows: 1) The students’ learning achievement after the intervention was higher than before at the .05 level of significance, 2) The students’ mathematical problem-solving skills after the intervention were higher than before at the .05 level of significance, 3) the students’ dialogic characteristics were at the highest level, and 4) The students’ opinions with the developed learning management were rated at the highest level of agreement.
References
ดลธิดา รัตนถาวร, กนิษฐา เชาว์วัฒนกุล และณัฏฐลภัส จันทร์เดชาสุข. (2565). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ โดยการจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้านร่วมกับกลวิธีการแก้ปัญหา STAR ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนกรรณสูตศึกษาลัย จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(1), 163–177.
ธันยกานต์ ชีแก้ว, เวชฤทธิ์ อังกนะภัทรขจร และพรรณทิพา ตันตินัย. (2564). ผลของการจัดการเรียนรู้โดยใช้กลวิธี STAR ร่วมกับเทคนิคคู่คิด ที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์และความสามารถในการสื่อสารทางคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 13(1), 190–203.
ปัทมวรรณ ยิ่งตระกูล. (2566). การใช้สุนทรียสนทนาเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์และเจตคติต่อการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนในเครือสารสาสน์ เขตการปกครองที่ 10. สร้างศาสตร์งานวิจัยที่ยั่งยืน รายงานสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 1. (หน้า 162–172). สมุทรปราการ: สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ.
ประจบ แสงสีบับ. (2556). ผลการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้กลวิธี STAR เรื่อง โจทย์ปัญหาสมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว และการแปรผัน ที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหาและทักษะการเชื่อมโยงทางคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วิทยานิพนธ์ กศ.ม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พัชรฎา พลเยี่ยม. (2564). การพัฒนาความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหา โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบนิรนัยร่วมกับกลวิธี STAR ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ กศ.ม. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
มนต์ชัย พินิจจิตรสมุทร. (2552). Dialogue สุนทรียสนทนา: ศาสตร์แห่งการสร้างสรรค์สติปัญญา. กรุงเทพฯ: จงเจริญเทพารักษ์การพิมพ์.
รัฐชฎาภรณ์ นันทเสน, ศุภสิทธิ์ ต๊ะนา, และวารีรัตน์ แก้วอุไร. (2561). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดสุนทรียสนทนา เพื่อส่งเสริมพฤติกรรมประชาธิปไตยด้านคารวธรรม สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 20(2), 201–212.
โรงเรียนสารสาสน์วิเทศบูรพา. (2565). คะแนนสอบปลายภาคเรียนที่ 1/2566. ชลบุรี: โรงเรียนสารสาสน์วิเทศบูรพา.
วาสนา ปิ่นทอง. (2563). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยกลวิธี STAR วิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง ลำดับ เพื่อพัฒนาความสามารถในการแก้ปัญหา สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. วิทยานิพนธ์ กศ.ม. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
วิรัช พัฒนาภรณ์. (2554). แรงบันดาลใจจากสุนทรียสนทนา. เชียงใหม่: หจก.เชียงใหม่พิมพ์นิยม.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2551). ทักษะและกระบวนการทางคณิตศาสตร์ สาขาคณิตศาสตร์มัธยมศึกษา. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2566). ผลคะแนนการอ่าน คณิตศาสตร์ และวิทยาศาสตร์ ของประเทศไทยในโปรแกรมประเมินสมรรถนะนักเรียนมาตรฐานสากล (PISA) จำแนกตามกลุ่มโรงเรียน. เข้าถึงได้จาก https://pisathailand.ipst.ac.th/pisa2000–pisa2022/. 28 ธันวาคม 2566.
สะสม แก้วมณี, นุชจรินทร์ จั่นบำรุง และเดชกุล มัทวานุกูล. (2566). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ หน่วยการเรียนรู้เรื่องเส้นขนาน โดยใช้วิธีการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือร่วมกับแนวคิดสุนทรียสนทนา สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. สร้างศาสตร์งานวิจัยที่ยั่งยืน รายงานสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 1. (หน้า 271–281). สมุทรปราการ: สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัดกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และสาระภูมิศาสตร์ในกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
เอมฤดี สิงหะกุมพล. (2563). การศึกษาผลการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือร่วมกับกลวิธี STAR รายวิชาคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. สิกขา วารสารศึกษาศาสตร์, 7(1), 73-82.
Gagnon, J., Maccini, P., & Haydon, T. (2011). Assessment and Accountability in Public and Private Secondary Day Treatment and Residential Schools for Students with Emotional and Behavioral Disorders. Journal of Special Education Leadership, 24(2), 79–91.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร ถือว่าเป็นลิขสิทธิ์ของบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร



