ACADEMIC AFFAIRS ADMINISTRATION AFFECTING THE SUCCESS OF ACTIVE LEARNING MANAGEMENT OF TEACHERS IN SCHOOLS UNDER SAKON NAKHON PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA 3

Authors

  • Matika Ngotirach Program in Educational Administration and Development, Faculty of Education, Sakon Nakhon Rajabhat University
  • Suphirun Jantarak Program in Educational Administration and Development, Faculty of Education, Sakon Nakhon Rajabhat University
  • Boonmee Koboon Program in Educational Administration and Development, Faculty of Education, Sakon Nakhon Rajabhat University

Keywords:

Academic Affairs Administration, Active Learning Management, Success of Learning Management

Abstract

This research aimed to examine the academic affairs administration that affected the success of active learning management among teachers in schools under Sakon Nakhon Primary Educational Service Area Office 3. The research was divided into three phases: The first phase examined academic affairs management and learning management success. The second phase established guidelines for enhancing learning management success. The third phase analyzed guidelines for achieving success in active learning management. The sample for this research consisted of 324 participants, including school administrators and teachers, selected through multi-stage random sampling. The data collection tool was a set of questionnaires with high validity and reliability (0.80 to 1.00 and 0.95, respectively). The statistical methods used for data analysis included frequency, percentage, mean, standard deviation, Pearson’s product-moment correlation coefficient, and Stepwise multiple regression analysis.

The research findings are as follows: 1) The academic affairs administration was rated at the highest level, 2) The success of active learning management was rated at the highest level, 3) The academic affairs administration and the level of success in active learning management among teachers showed a positive relationship at a high level with the .01 level of significance (rxy = 0.742), 4) The academic affairs administration in terms of educational technology and innovative media, curriculum development, research for development, and learning resource development predicted the success of active learning management by 61.40%, with an adjusted R-squared of 0.431, and 5) The guidelines for enhancing the success of active learning management among teachers comprised four approaches: 1) curriculum development, 2) educational technology and innovative media, 3) research for development, and 4) learning resource development.

References

กัลชิญา ทองหัตถา. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการในโรงเรียนคุณภาพประจำตำบล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรัง เขต 1. วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. สงขลา: มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.

เจริญพร คำจารย์. (2558). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. ดุษฎีนิพนธ์ ปร.ด. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ชวัลลักษ์ รติวรภัทรกุล. (2559). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการที่มีประสิทธิผล สำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. ดุษฎีนิพนธ์ ปร.ด. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ชุติกาญจน์ หลวงแสน. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความเป็นเลิศในการบริหารงานวิชาการ ของโรงเรียนขนาดเล็ก จังหวัดอุตรดิตถ์. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(9), 23–34.

ไชยา ภาวะบุตร. (2555). หลัก ทฤษฎี และปฏิบัติการบริหารการศึกษา. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ทองคำ พิมพา. (2556). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างวิสัยทัศน์และภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงกับการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดอ่างทอง. วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

นิยม รัชตะวัฒน์วินัย. (2560). แนวทางการบริหารงานวิชาการตามหลักธรรมาภิบาลในโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็กจังหวัดนครสวรรค์. วิทยานิพนธ์ พธ.ม. พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ปราณี ท้าวกลาง. (2557). ประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2. วิทยานิพนธ์ ค.ม. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ไพศาล เครือแสง. (2556). เทคนิคการสอนเชิงรุก เรียนรู้ประสบการณ์จาก Shelton College International ประเทศสิงคโปร์. นครสวรรค์: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.

ภริมา วินิธาสถิตย์กุล. (2565). การเรียนรู้เชิงรุก: แนวทางการเรียนการสอนที่เป็นเลิศในศตวรรษที่ 21. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 6(3), 921–933.

มยุรี สมใจ. (2551). การบริหารงานวิชาการสู่เกณฑ์มาตรฐานการศึกษาของชาติ กลุ่มโรงเรียน ป. 1 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาพะเยา เขต 2. วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

รังสิรัตน์ โกสัยยะ. (2561). ทักษะการบริหารงานของผู้บริหารสถานศึกษากับการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดยะลา. วิทยานิพนธ์ ค.ม. ยะลา: มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.

วาโร เพ็งสวัสดิ์. (2551). วิธีวิทยาการวิจัย. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

วิภาภรณ์ สร้อยคำ. (2560). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการที่มีประสิทธิผล ของโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดสกลนคร. วิทยานิพนธ์ ค.ม. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร

วิลัยวรรณ ปู่ธิรัตน์. (2558). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการที่มีประสิทธิผลในโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 4. วิทยานิพนธ์ ค.ม. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

วิไล วงศ์ใหญ่. (2559). การขาดแคลนผู้เชี่ยวชาญและครูผู้สอนในโรงเรียนไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สิรดา สายมายา. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการที่มีประสิทธิผลสำหรับโรงเรียนในโครงการ “การพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดาร ตามพระราชดำริสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี" (โรงเรียน กพด.) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. วิทยานิพนธ์ ค.ม. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

สำนักงาน ก.ค.ศ. กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). คู่มือ การดำเนินการตามหลักเกณฑ์และวิธีการประเมินตำแหน่งและวิทยฐานะข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาตำแหน่งครู. เข้าถึงได้จาก https://otepc.go.th/images/00_YEAR2564/03_PV1/1Mv9–2564.pdf. 28 กรกฎาคม 2565.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2550). แนวทางการกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษาให้คณะกรรมการเขตพื้นที่การศึกษาและสถานศึกษาตามกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการกระจายอำนาจการบริหารจัดการศึกษา พ.ศ. 2550. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

_______. (2564). ข้อมูลพื้นฐานการศึกษา. เข้าถึงได้จาก https://www.obec.go.th/. 1 สิงหาคม 2566.

สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2558). คูมือบริหารจัดการเวลาเรียน “ลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้”. กรุงเทพฯ: สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.

อมรรัตน์ อุปพงษ์. (2560). ปัจจัยการบริหารงานวิชาการที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการจัดการเรียนรู้ที่ยึดผู้เรียนเป็นสำคัญในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. วิทยานิพนธ์ ค.ม. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

อธิวัฒน์ พันธ์รัตน์. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 9. วิทยานิพนธ์ ค.ม. นครสวรรค์: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.

อุทัย บุญประเสริฐ. (2557). หลักสูตรและการบริหารวิชาการของโรงเรียน. กรุงเทพฯ: เอสดีเพรส.

Brusilovsky, P. & Millán, E. (2007). User Modeling for Adaptive Hypermedia and Adaptive Educational Systems. In The Adaptive Web (pp. 3–53). Berlin: Springer.

Fullan, M. (2007). The New Meaning of Educational Change. New York: Teachers College Press.

UNESCO. (2015). Education for All 2000–2015: Achievements and Challenges. UNESCO Publishing.

Downloads

Published

2026-03-30

How to Cite

Ngotirach, . M., Jantarak, S., & Koboon, B. (2026). ACADEMIC AFFAIRS ADMINISTRATION AFFECTING THE SUCCESS OF ACTIVE LEARNING MANAGEMENT OF TEACHERS IN SCHOOLS UNDER SAKON NAKHON PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA 3 . Journal of Graduate School Sakon Nakhon Rajabhat University, 23(100), 31–46. retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/SNGSJ/article/view/274617

Issue

Section

บทความวิจัย